ตอนที่ 5 Be with You 2/4
ภาพยนต์ Be with You, 2004
“ได้เวลากินข้าวแล้วนะคะ คุณลุง”
ฉันเดินไปเรียกลุงที่มักจะมานั่งลำพังในสวน
สองมือเต็มไปด้วยกระ ประคองลูบไล้สมุดบนตักอย่างทะนุถนอม
นั่นคงเป็นสิ่งเดียวที่ลุงยังรับรู้ได้ว่าเป็นของสำคัญ
ไม่มีเสียงตอบใด ๆ จากชายสูงวัยที่ยังคงเหม่อมองท้องฟ้า
สำหรับฉันแล้วเป็นเรื่องปกติ ผู้คนที่นี่ก็ไม่ต่างจากลุงเท่าไรนัก
ฉันพยุงลุงลุกขึ้นและประคองเดินไปยังโต๊ะอาหาร
ระหว่างทาง หญิงวัยกลางคนยืนเกาะผนัง
พื้นตรงที่เธอยืนมีน้ำเจิ่งนอง เธอหันซ้ายหันขวาช้า ๆ ด้วยสีหน้าตกใจ
“คุณน้าปวดฉี่บอกหนูสิคะ โธ่ หวาน เธอพาคุณน้าไปห้องน้ำแล้วเรียกแม่บ้านมาทำความสะอาดด้วยนะ”
ขณะที่ลุงกำลังพยายามใช้มือหยิบช้อนตักอาหารเข้าปาก
ฉันเหลือบเห็นสมุดกำลังจะหล่นจากตักจึงเอื้อมมือไปหยิบ
ลุงมองตามมือฉันไม่ละสายตา
“สมุดจะหล่นน่ะค่ะ ฝากไว้ที่หนูก่อนนะ” ลุงพยักหน้าเบา ๆ
ตัวอักษรสีแดงบนพื้นขาวขับให้ข้อความนั้นเด่นชัด ‘Diary’
“คุณลุงเขียนไดอารี่ด้วยหรือคะ น่ารักจัง หนูขอเปิดดูข้างในได้ไหมคะ”
ลุงยังคงวุ่นวายกับการบังคับมือทั้งสองข้างให้นิ่ง ๆ ฉันอยากให้ลุงทำด้วยตัวเองเท่าที่จะทำได้
ฉันก้มหน้า ค่อย ๆ แง้มกระดาษสีขาวทีละแผ่น
คุยกัน :
ยืนยันกับน้องสาวที่น่ารักคนหนึ่งว่าวัยกลางคนไม่ใช่อายุ 30 นะจ๊ะ (٥↼_↼)
  • 5
โฆษณา