การฝึกหัดปฏิบัติการสะสมคุณสะสมการกระทำ ทางโลกเค้าเรียกว่าลาภอันประเสริฐที่บังเกิดขึ้นกับจิตของเรา ได้ทำขึ้นมา ใครหมื่นคนแสนคน เค้ายังไม่รู้จักการได้นำสิ่งที่หวงแหนที่สุด ก็คือ หยาดเหงื่อแรงกายของเราที่ได้ปัจจัยมา ได้อะไรมา มาทั้งหมดเค้าก็หวงแหน ที่จะสลัดออกมาเป็นบุญ การเก็บหอมรอมริบ เค้าเก็บ ทางโลกเค้าเก็บวัตถุต่างๆ ทางธรรมก็เก็บบุญกุศล ให้เป็นบารมีหนีกรรม ไม่ใช่เก็บธรรมดา ถ้าไม่มีสิ่งนี้เกิดขึ้น ดินฟ้าอากาศไม่สมมุติขึ้น มันก็ไม่มีอะไร เค้าใช้การแลกเปลี่ยนเกิดขึ้น เพื่อเป็นการสมมุติให้มนุษย์เกิดมา สร้างกรรมน้อยลงไป มีการแลกเปลี่ยนเกิดขึ้น
ก่อนที่ไม่มีศาสนา เค้าก็กินอาหารที่มีชีวิตที่เป็นๆ แม้แต่มนุษย์ด้วยกันก็กินกัน เพราะความหิว ที่จริงไม่ใช่ความหิว แต่เป็นเรื่องการที่กรรม ผู้นั้นได้สะสมเรื่องจิตใจที่ไม่ธรรม มีแต่การสร้างกรรม ก็เลยกินกันไปกินกันมาอย่างนี้ ตอนหลังก็มากินสัตว์ต่างๆ ที่จิตของเค้าต้องเกิดมาเป็นกรรมต้องใช้หนี้ด้วยเลือดเนื้อของเค้า
การสะสมบุญจะเกิดขึ้นกับจิตของเรา ก็สะสมด้วยบารมีของเรา คือการประพฤติปฏิบัติ เมื่อปฏิบัติธรรมได้มากเข้า การเข้าใจเรื่องการบุญ ก็จะมีมากเข้าๆ เป็นเหตุเป็นผลทั้งนั้น เมื่อกายมีบุญมากๆ ก็จะได้ไปสร้างบารมีหนีกรรมที่เกิดมา ให้กายเป็นกายบุญ จิตมีธรรม
มาฟังเสียงสวดมนต์วันนี้ ก็นับว่าสวดกันได้ดีทำนองจะโคนก็นับว่าทำได้กันได้ดี ใช้ได้ แต่ต้องไปปรับปรุง อยู่ที่จิตยังไม่เป็นสมาธิจิตยังส่ายอยู่ ไปฝึกหัดปฏิบัติกันให้มากๆ แต่ละขั้นตอนที่ได้สั่งสอนหรือชี้แนะไปนั้น ให้ไปฝึกหัดปฏิบัติให้ได้ ตามที่เค้าชี้ให้เห็นเรื่องราวว่า จิตอยู่ในเรือนกายบิดามารดาเป็นอย่างไร จิตทำเรื่องของกายถูกต้องมั้ย มันไปพัวพันอยู่ในเรื่องราวของโลภโกรธหลงไปหมดอยู่ในเรื่องราวสรรเสริญเยินยอต่างๆ อนู่ในนั้นหมดนะ ก็ขอให้ไปฝึกกันให้ได้ เมื่อฝึกได้แล้ว ระเบียบความละเอียดอ่อนจะเกิดขึ้นจากจิต โดยที่จะรู้จัก สุขที่แท้จริง เพราะทุกข์ เราก็จะผ่านทุกข์กันอยู่ คือ การฝึกหัดกราบไหว้พระนั้นแหละ เพราะฝึกก็คือทุกข์ พอฝึกได้แล้ว ก็คือสุขที่แท้จริง รายละเอียด จะปรากฏขึ้นในวันข้างหน้า
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
