25 ธ.ค. 2020 เวลา 12:09 • นิยาย เรื่องสั้น
(2.กาลเวลาทำให้เราเติบโต)
ซุ่ย และ ชั้น ผู้เป็นเตี่ยและแม่งของสมจิตรนั้นเลี้ยงดูผึ้ง ลูกสาวของสมจิตรเหมือนลูกของตนเอง เพราะในขณะนั้น เตี่ยและแม่ของสมจิตรก็มีลูกที่อายุเยอะกว่าผึ้งแค่ไม่กี่ปี แต่เด็กสาวเมื่อโตขึ้นก็รู้ว่าแม่ที่แท้จริงคือใคร โดยที่สมจิตรนั้นก็ไม่ได้สนใจลูกที่เกิดจากรักแรกและรักที่ทำลายชีวิตเขาสักนิด เพราะตอนนี้สมจิตรก็แต่งงานใหม่ มีลูกสาว และ ลูกชาย 2 คน เด็กน้อยที่รู้ว่าแม่ของตนเองคือใคร แต่ไม่สามารถเข้าไปกอดหรือ เข้าไปขอความรักจากแม่ได้ เพราะเมื่อเดินเข้าบ้านของผู้เป็นแม่ที่ติดกับบ้านของพ่อแม่(ตา-ยาย) ก็จะถูกสามีใหม่ของแม่ขับไล่และด่าทออยู่เสมอ เด็กน้อยไม่เคยโกรธแม่ ที่ไม่สามารถเลี้ยงดูเธอได้
ผึ้งโตขึ้นด้วยการเลี้ยงดูของซุ่ย และ ชั้น ที่เธอเรียกว่า พ่อ-แม่ เธอโตมาพร้อมกับความมุ่งมานะที่จะเรียน และ หาเลี้ยงดูตัวเองโดยที่ไม่ยุ่งวุ่นวายกับเรื่องเงินของพ่อแม่ เพราะเธอรู้ว่าพ่อและแม่เป็นเพียงชาวนา และ ท่านก็อายุเยอะมากแล้ว เมื่อพักกลางวันจากโรงเรียนผึ้งก็จะกลับมากินข้าวที่บ้าน กับน้ำพริกที่แม่เธอเตรียมไว้ แม่สอนผึ้งเสมอว่า “ วันที่เราไม่เหลืออะไรกิน แต่ถ้ายังมีน้ำพริกเราก็จะไม่อดตาย “ ชั้นคือคนที่มีชื่อเสียงในหมู่บ้านเรื่องของการตำน้ำพริกและการเจียวกากหมู ซึ่งเป็นอาหารพื้นบ้านของชาวนาชาวไร่ที่อาหารการกินไม่ค่อยยุ่งยากเท่าไรนัก นอกจากการกินผัก ปลา ไก่ น้ำพริก ตามวิถี
เมื่อผึ้งยิ่งโตก็ยิ่งต้องเอาตัวรอดให้ได้มากที่สุด ผึ้งเริ่มทำงานหารายได้ส่งตัวเองเรียนถึงแม่รายได้จะไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงดูพ่อแม่ได้ แต่ก็ทำให้ตนไม่ต้องเดือดร้อนพ่อแม่เรื่องเงิน เด็กน้อยสู่วัยรุ่นอายุ 16 ปี ได้พบกับแสงจันทร์ชายอายุ 30 ปีที่มาทำงานใกล้บ้านและต้องพบเจอกันทุกวัน แสงจันทร์เห็นเด็กสาวนั้นมีอัธยาศัยดี และ มีความสวยที่ทุกคนในหมู่บ้านต่างชื่นชอบและหมายปอง จึงได้เข้ามาพูดคุยด้วย และ อยากที่จะคบหาดูใจด้วย เพราะตนนั้นก็เพิ่งจะหย่ากับภรรยาเก่า ที่มีลูกสาว 1 คน และ ลูกชายที่เพิ่งเกิด 1 คน ได้ประมาณ 1 ปี จึงได้ย้ายจากเพชรบุรีมาทำงานที่ กาญจนบุรี จังหวัดที่ผึ้งนั้นอาศัยอยู่ แสงจันทร์นั้นมีอาชีพรับงานขุดดิน เพราะตนนั้นมีรถขุดและรถสิบล้อ แถมยังมีที่ดินของพ่อแม่ตนเองอยู่ที่นี่ และญาติก็อยู่ที่นี่ในหมู่บ้านเดียวกับผึ้งจึงได้เดินทางไปในหมู่บ้านบ่อยจนได้พบเจอผึ้ง แสงจันทร์ได้ที่ดินส่วนหนึ่งจากญาติเพื่อสร้างครอบครัวกับผึ้ง แต่ความเจ้าชู้ของแสงจันทร์ตามประสาเสือผู้หญิง และ ความสวยและอัธยาศัยดีของผึ้งที่มีชายหนุ่มชอบเข้ามาพูดคุยด้วยจนทำให้แสงจันทร์นั้นเข้าผิด จึงเกิดปากเสียงกันบ่อยครั้ง คนที่คอยห้ามก็คือ “สมจิตร” ผู้เป็นแม่ของผึ้ง ถึงแม้ตนจะไม่สามารถเลี้ยงดูลูกได้ แต่ความเป็นแม่สมจิตรเองก็ทนเห็นลูกของตนเองมีปัญหาไม่ได้ จนสมจิตรนั้นขูแสงจันทร์ว่า “ ถ้าเธอทำอะไรผึ้งถึงร่างกาย ชั้นจะแจ้งตำรวจ!!! ”
เรื่องปากเสียงในครอบครัวถือเป็นเรื่องที่มีกันทุกครอบครัว ต่างกันแค่สถานการณ์ที่เป็นฉนวนเท่านั้น แต่ต่อไปนี้แสงจันททร์จะไม่สามารถหาเรื่องทเลาะ หรือ ทำตัวเจ้าชู้ใส่คนอื่นได้อีก เพราะตอนนี้ภรรยาของเขากำลังตั้งท้อง "ลูกชาย" คนที่สองให้กับเขา เขาจะต้องดูแลภรรยาและลูกในท้องให้ดีที่สุด ... มีต่อน้าาาา 📝📒
โฆษณา