ในปี ค.ศ. 1968 Dr. Spencer Silver นักวิทยาศาสตร์ของ 3M กำลังพยายามค้นคว้าวิจัยหากาวใหม่ที่ติดทน ติดนาน และติดดี เพราะใครๆ ก็คงอยากได้กาวแบบนั้น แต่ด้วยความบังเอิญทำให้เขาประดิษฐ์กาวที่ติดไม่ทน ไม่นาน และสามารถดึงออกได้ง่ายโดยไม่ทำลายพื้นผิว ถ้าเป็นคนทั่วไปคงทิ้งสูตรนี้ไป และไม่ให้ความสำคัญกับมัน เอาเวลาไปหากาวตราช้างดีกว่า แต่เขาคิดว่ามันน่าจะทำอะไรได้ และพยายามเอาเรื่องนี้ไปเล่าในที่ประชุมของ 3M ครั้งแล้วครั้งเล่า เล่าไปเล่ามาเวลาผ่านไป 5 ปีกว่า จนในปี ค.ศ. 1974 นาย Art Fry ซึ่งชอบร้องเพลงในโบสถ์ก็หัวเสียทุกๆ ครั้งเวลาที่คั่นสมุดเพลงมันร่วงหลุดจากที่เวลาที่เขาพลิกสมุดเพลงไปมา Art จึงเอาผลงานของ Spencer มาลองใช้กับที่คั่นหนังสือเขาและได้ผลดี มันไม่หลุดจากที่ แต่เขาสามารถย้ายมันไปมาได้ โดยไม่ทำลายหน้ากระดาษ