๑๔วัน~ข้ามสีทันดร
วันที่๑.. ไม้ถักกับด้ายสีกรัก
~🌸
แสงยามบ่ายคล้อยส่องผ่านใบไม้ไหวๆตามแรงลม สายแห่งลมนั้น พริ้วกระทบผืนผ้ากาสาที่เพิ่งย้อมตาก น้ำย้อมไหลหยดลงพื้นตามแรงกระเพื่อมของผืนผ้า สะบัดหยดละอองน้ำต้องแสงพยับแดดชวนเพลินตา
..
ภาพภิกษุผู้ครองผ้าสีกรักย้อมด้วยแก่นขนุน
แลดูเก่าคร่ำคร่าเต็มไปด้วยรอยปะชุน
กำลังเย็บย้อมผ้าในโรงฉันน้ำปานะนั่นแล้ว
..
กิริยาเป็นไปอย่างเรียบง่าย สมสมณสารูป
บ้างนั่งถักถลกบาตร ด้วยไหมและไม้ถัก สายตาชำเรืองทอดลงสู่เบื้องต่ำ จดจ่อกับงานที่กระทำ
..
บ้างกำลังกวนผ้าดิบที่ผ่านการตัดเย็บในกะละมังขนาดย่อมตั้งอยู่บนฐานเตาฟืน
ควันไฟและไอระเหยของน้ำต้มแก่นขนุนจากภาชนะนั้น
ต้องลำแสงอาทิตย์ที่ฉายผ่าน มองแล้วชวนให้จิตใจสงบอย่างไม่ยากเย็น สบายตา
..
..
สมณะเห็นอะไรหนอ~🌸
..
สมณะเห็นการเคลื่อนไหวของกาย
สมณะเห็นใจที่เคลื่อนไหล นึก คิด รู้สึก
..
เห็นสิ่งเหล่านี้ เป็นขณะๆไป
..
บางครา เห็นความรู้สึกไหลเข้าไปรวมกับลมหายใจ เบาบ้างหนักบ้าง ละเอียดบ้างหยาบบ้าง
..
บางคราเห็นท้องพองบ้างยุบบ้าง ช้าบ้าง เร็วบ้าง
..
บางคราสมณะหยุดการเคลื่อนไหวทางกาย ดื่มด่ำไปกับความละเอียดอ่อนของลมหายใจ สงบกายใจ
..
หากไม่ลงลึกในความนุ่มนวลนั้น ก็จะเห็นความคิดที่ผุดขึ้น ผ่านมาผ่านไป ทุกสิ่งอย่างไม่เกี่ยวข้องกัน เปรียบเสมือนนั่งผ่อนคลายอยู่ริมลำธาร เหม่อมองเห็นบางสิ่งที่เคลื่อนไหลตามกระแสแห่งน้ำ จะสวะหรือดอกไม้ใบไม้ที่ร่วงหล่นแลไหลไปตามธารานั้น โดยเหนือการให้ค่าหมายใดๆ ไร้ซึ่งความรังเกียจ ความชื่นชม ผลักออกหรือโหยหา
..
ทุกอย่างที่ผ่านมาเสมอกันแล้วหนอ~🌸
..
มีผู้รู้ ผู้เห็น
สิ่งที่ถูกรู้ถูกเห็น
ไม่ใช่เรา
บังคับไม่ได้
เห็นการเกิดมา
เห็นตั้งอยู่
เห็นดับไปโดยอิสระ
เห็นความแปรปรวน
ความทนอยู่ไม่ได้แห่งใจ
เป็นขณะๆไป
..
หวนให้นึกถึงพระชราและชายหนุ่ม~🌸
..
อิยะกับความหมายที่หายไป
..
ของวิเศษบางสิ่งที่ภิกษุผู้ชราหยิบยื่นให้
กับชายหนุ่มที่อุโมงค์รถไฟดอยขุนตาน ก่อนที่จิตชายหนุ่มจะดับและตื่นขึ้นอีกครั้ง
..
ไม้ถัก ด้ายสีขาวและระฆังใบเล็ก
..
ชายหนุ่มหยิบมาร้อยถักถึงได้รู้คุณค่าแห่งการเริ่มต้นและเพียรทำซ้ำเพื่อข้ามสีทันดรแห่งโอฆะนั้น
..
รู้ถึง การเกิดมาตั้งอยู่ดับไป ตามสัณฐานแห่งทรงระฆัง
..
..
ทุกสิ่งเกิดแต่เหตุ เหตุดับ สิ่งนั้นจึงดับ
..
..~~~~~🌸
..
บันทึกวันที่๑ :๑๔วันของการกักตัว จากการ
กลับจากพื้นที่เสี่ยงโรคระบาดโควิดนายทีน
..
ได้เวลาพักการเดินทางภายนอกกลับมาเดินทางภายในกายใจ
..
กับสิ่งที่คุ้นชิน
..
ไม้ถักกับด้ายสีกรัก
..
ขบถ~ยาตรา ๑๘~๐๔~๖๔
..

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
    สาวเมืองลิง🐒
    งดงามทั้งคลิปและบทความ👍