4 มิ.ย. 2021 เวลา 11:37 • ภาพยนตร์ & ซีรีส์
ข้อคิดจากหนัง Braveheart (1995) “เราใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าเพียงใด?”
ทุกคนล้วนต้องตาย แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ได้ใช้ชีวิตอยู่จริง ๆ
Braveheart (1995)
เล่าเรื่องราวของ “วิลเลี่ยมส์ วอลเลซ”
ผู้นำในการปฎิวัติของชาวสก๊อตแลนด์
ซึ่งลุกขึ้นมาต่อต้านผู้ปกครองของอังกฤษ
โดยเขามีจุดมุ่งหมายคือ
“เพื่อปลดปล่อยสก๊อตแลนด์ให้เป็นอิสระจากการกดขี่”
ซึ่งถือเป็นเรื่องที่จุดประกายแห่งความหวังให้กับผู้คน
ในการสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งอิสรภาพของดินแดนบ้านเกิด
หนังเรื่องนี้สำหรับตัวผมแล้ว
ได้ชวนให้เรากลับมาสำรวจสิ่งสำคัญในชีวิต
และสิ่งที่เป็นความหมายของชีวิต
“สิ่งที่เป็นเข็มทิศให้ชีวิตของเรา”
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่า
“เราได้ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า”
แล้วไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงาน
ความสัมพันธ์ ความฝัน หรือสิ่งใดก็ตาม
ก็ล้วนมีจุดร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง คือ
“เราต่างมีอิสรภาพในการทำตามเสียงหัวใจของตนเอง”
เนื่องจากเราไม่ได้เป็นอมตะ
“เรามีอายุขัยจำกัด”
เมื่อถึงวันใดวันหนึ่งเราก็ต้องจากโลกนี้ไป
ซึ่งไม่มีใครสามารถหนีเรื่องนี้พ้นไปได้
แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจไปนั้น
“หากเราหันกลับมามองและทบทวนชีวิตที่ผ่านมา”
เราเห็นความอิ่มเองของชีวิตเพียงใด
หรือ เต็มไปด้วยความเสียดายในชีวิตแค่ไหน
ซึ่งสิ่งเหล่านี้
ล้วนมาจากวิถีทางในชีวิตที่เราได้เลือกเดิน
คำถามสำคัญก็คือ
“เรามีชีวิตอยู่อย่างไร ?”
-เราเลือกที่จะอยู่โดยไม่กล้าเผชิญกับอุปสรรค
“เอาแต่หลบหนีความจริงที่ไม่อยากเจอ”
ซึ่งเป็นการอยู่ด้วยความกลัว
ผูกติดอยู่กับภาพลวงของความปลอดภัย
จนไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
-เราเลือกที่จะอยู่โดยยินดีสบตากับอุปสรรคชีวิต
“ยอมรับความจริง แล้วจัดวางตัวเองให้เข้ากับสถานการณ์”
ซึ่งเป็นการอยู่กับความจริง
และได้สัมผัสกับความกว้างใหญ่ไพศาลของชีวิตในทุกฤดูกาล
โดยทั้งหมดนี้จะหล่อหลอมชีวิตของเรา
“ไปจนถึงวาระสุดท้ายของการมีชีวิต”
การใช้ชีวิตอยู่อย่างเต็มเปี่ยม
ล้วนเกี่ยวข้องกับ...
-การอยู่กับปัจจุบัน / การอยู่กับความจริง
-การดำเนินชีวิตอย่างรู้คุณค่า
-การพัฒนาตนเองให้งอกงาม
-การยินดีปีนป่ายอุปสรรคของชีวิต
-การสร้างความเกื้อกูลให้กับตนเอง และ ผู้คน/สิ่งที่เกี่ยวข้อง
ฯลฯ
ซึ่งปัจจัยเหล่านี้
เราจำเป็นต้องลงมือทำและบ่มเพาะด้วยตนเอง
“เป็นความเอาใจใส่ต่อการมีชีวิต”
เมื่อเราดำเนินชีวิตอย่างไม่ทิ้งขว้าง
และเอาใจใส่ต่อชีวิตอย่างอ่อนโยน
“ย่อมช่วยให้เราเข้าถึงคุณค่าของการมีชีวิต”
ซึ่งจะช่วยให้เรายินดีฟันฝ่าอุปสรรคที่เข้ามาท้าทาย
แล้วยังเป็นโอกาสในการฝึกฝนขัดเกลาตนเอง
และใช้สมรรถนะที่เรามีอย่างเต็มที่
เมื่อเราดำเนินชีวิตด้วยความอิ่มเอมเช่นนี้
“เราก็จะไม่สิ้นลมหายใจไปพร้อมกับความเสียดายที่ไม่ได้ใช้ชีวิต”
โฆษณา