Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
กัมปนาท ต้องจันทร์ -นิยาย
•
ติดตาม
7 มิ.ย. 2021 เวลา 07:00 • นิยาย เรื่องสั้น
ตอนที่ ๒๑ สิ่งที่ข้าเลือก
อาทิตย์ที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่นั้น ก็มีภาพเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ตนจะมาที่นี่ซ้อนทับขึ้นมาทันที ตอนนั้นตนได้แยกกับเมียที่ในห้องนอนแล้ว กำลังจะเดินออกมาจากเรือน ก็เห็นท่านพ่อของตนกำลังเดินเข้ามาในเรือนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“อ้าว!! ท่านพ่อ มีเหตุอันใดรึ ทำไมท่านถึงพาเจ้าอาคินถ่อมาถึงที่นี่”
“ท่าปู หาป่อ ท่าป่อ ท่าป่อ อู อู อู ข้า” เด็กน้อยในวัยสองขวบที่อยู่ในอ้อมแขนของชายชราผู้หนึ่ง ตัวขาวๆ อ้วนท้วน กลม กำลังน่ารักน่าชัง ชูแขนป้อมๆ ทั้งสองข้างออกมาหาพ่อของตน
“มา มาหาพ่อมา ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน เจ้าตัวแสบ ถ้าแม่เจ้าเห็น ต้องดีใจเป็นแน่” อาทิตย์ยกมือขึ้นไปรับลูกชายของตนมาจากท่านพ่อขึ้นมาอุ้ม แล้วหอมลงไปที่แก้มยุ้ยๆ ของเด็กน้อย ฟอดใหญ่
“แฮ แฮฮฮ แฮฮฮฮ แม ท่าแม ท่าแม” เด็กน้อยหัวเราะชอบใจที่ถูกพ่อของตนหอมแก้ม ก่อนจะเรียกหาแม่ของตน
ต้องจันทร์ที่กำลังนั่งฌานอยู่ในห้องได้ยินเสียงบุตรชายของตนเรียกหา จึงลืมตาขึ้นมาด้วยความดีใจ รีบลุกขึ้นเดินออกไปนอกห้องนอนทันที เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูเรือน ก็เห็นบุตรชายของตนที่อยู่ในอ้อมแขนของสามี
“ลูกแม่ ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน” ต้องจันทร์พูดขึ้นมาด้วยความดีใจ รีบเดินเข้าไปอุ้มลูกชายจากมือของสามีทันที
“ท่านพ่อดูเมียข้าสิ เห็นลูกแล้วลืมข้าทันที ฮ่า ฮ่า ฮ่า” อาทิตย์พูดแซวเมียตนด้วยความขบขัน
“ท่านพี่ก็พูดไป ข้าไม่ได้เป็นเช่นนั้นสักหน่อย ข้าคิดถึงลูก ข้าไม่ได้พบลูกมาหลายวันแล้ว พบแต่ท่านจนข้าเบื่อ ชิ”
“ท่านพ่อ ดูเมียข้าสิ ช่างพูดไป ข้ารักเจ้าหรอก จึงอยากอยู่กับเจ้า”
“เอาละ เอาละ เจ้าเลิกพูดล้อเมียเจ้าได้แล้ว ข้ามาวันนี้มีเรื่องสำคัญต้องบอกเจ้า เจ้าด้วย” ท่านพ่อพูดกับอาทิตย์ แล้วหันไปบอกต้องจันทร์ที่กำลังเล่นหยอกล้อกับลูกชายอยู่ เมื่อได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมามองด้วยความสงสัย
“มีเหตุอันใดรึท่านพ่อ ต้องจันทร์เจ้าพาลูกเข้าห้องไปก่อน พี่กับท่านพ่อจะไปรอเจ้าที่เรือนรับรอง” เมื่ออาทิตย์พูดจบ ต้องจันทร์ก็พาลูกเดินเข้าไปในห้อง โดยไม่ลืมเรียกบ่าวตามเข้าไปดูแล สองสามคน
เมื่อต้องจันทร์เดินหายเข้าห้องไป อาทิตย์ก็เดินนำพ่อของตนไปที่เรือนรับรองทันที เมื่อเดินเข้าไปถึงเรือนรับรองพ่อของชายหนุ่มก็เอาคัมภีร์อะไรบางอย่างออกมายื่นให้
“คัมภีร์อะไรงั้นรึ ท่านพ่อ” เมื่อชายหนุ่มเปิดดูคร่าวๆ คิ้วทั้งสองข้างก็ขมวดเข้าหากัน
“ข้ารู้มาว่า ช่วงนี้มีคนถูกฆ่าตาย แล้วนำไปบูชายัญ เพื่อปลุกวิญญาณอสุรกาย ข้าคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดคืออรัณ”
“ท่านพ่อรู้ได้อย่างไร”
“เจ้ายศบอกข้ามา ข้าเลยลองไปเปิดหาคัมภีร์บันทึกการบูชายัญดู แต่หาอย่างไรก็หาไม่เจอ พึ่งเจอมันถูกซ่อนอยู่ใต้เตียงของอรัณ”
“แล้วท่านพ่อรู้ได้อย่างไร ว่ามันอยู่ในห้องของท่านอา”
“อาทิตย์นี่เจ้าลืมไปแล้วรึ ว่าข้าเป็นใคร ข้าคืออรุณพี่ชายฝาแฝดของอรัณ ข้าจะไม่รู้จักนิสัยใจคอของน้องชายข้าเลยอย่างนั้นรึ ช่วงหลังมานี้อาของเจ้ามีท่าทีเปลี่ยนไป แถมตามตัวยังมีไอดำติดตามเป็นเงาไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลา ถ้าไม่ใช่คนที่มีอาคมแกร่งกล้าจะไม่สามารถรู้ได้เลย ขนาดตัวของอาเจ้าเองยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ”
“แล้วท่านอาจะทำเช่นนั้นไปทำไม”
“เจ้าไม่รู้จริงรึอาทิตย์ ว่าทำไมอาของเจ้าถึงทำเช่นนี้” เมื่ออรุณพูดจบ อาทิตย์ที่ได้ฟังก็เงียบลงไปทันที
“ตอนนี้เมียของเจ้าป่วยไข้อยู่ใช่รึไม่” เมื่ออรุณพูดขึ้น อาทิตย์ก็หันขวับขึ้นมามองพ่อของตนทันที
“ท่านพ่ออย่าบอกนะ ว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“เฮ้ยยยย!! เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ เจ้าลืมไปแล้วรึ ว่าคัมภีร์การบูชายัญนี้เป็นของสืบทอดของตระกูลพราวจันทร์ แล้วที่มาอยู่ที่เราได้ เพราะทั้งสองตระกูลมีสัญญาเลือดต่อกัน เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งคลอดบุตรออกมาเป็นบุตรชาย อีกฝั่งได้บุตรสาว คัมภีร์นี้จะตกไปอยู่ในความดูแลของตระกูลที่ได้บุตรชาย” อรุณถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วพูดขึ้น
“แล้วมันเกี่ยวกับการป่วยไข้ของต้องจันทร์อย่างไรเล่า ท่านพ่อ ข้าไม่เข้าใจ”
“ถ้าข้าคาดไม่ผิด เมียของเจ้าเริ่มป่วยไข้ ก่อนที่จะมีคนพบศพการบูชายัญศพแรก ไม่กี่วันใช่รึไม่”
“ท่านพ่อรู้ได้อย่างไร” อาทิตย์เบิกตากว้าง แล้วพูดขึ้นมาด้วยความตกใจ
“เจ้าก็รู้นี่อาทิตย์ ว่าการปลุกอสุรกาย เป็นอวิชชาต้องห้าม เมื่อมันเกิดขึ้น ผู้สืบทอดตระกูลคนล่าสุด จะถูกดูดกลืนพลัง ต่อให้เมียเจ้าจะเข้าฌานตลอดเวลา หรือมีพลังมากแค่ไหน มันก็จะลดลงไปเรื่อยๆ แต่ที่เมียของเจ้ายังไม่ทรุดไปเพราะเมียของเจ้ามีอาคมเก่งกล้าบวกกับพิธีกรรมยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ถ้าอาของเจ้าทำสำเร็จเมื่อไร เมียของเจ้าจะถูกดูดกลืนพลังวิญญาณไปครึ่งหนึ่งของอายุขัยทันที ภายในสามวัน แล้วร่างกายจะค่อยๆ ทรุดลงและป่วยไข้จนหมดอายุขัย”
“แล้วข้าต้องทำอย่างไรเล่า!! ท่านพ่อ!! ข้าต้องทำอย่างไร!!” อาทิตย์พูดออกมาด้วยความร้อนรน เสียงสั่นเครือ เหมือนคนจะหมดแรง มือที่จับคัมภีร์อยู่นั้นกำไว้แน่น
“มีสองทาง คือเจ้า....
อ่านต่อเพิ่มเติม <เสมือนดั่งฝัน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง>
📍ตอนที่ ๒๑ สิ่งที่ข้าเลือก📍 ได้ที่เว็บไซด์👇🏻👇🏻👇🏻
ReadAWrite รี้ดอะไร้ต์ 👉🏻
https://www.readawrite.com/c/406e99065c6c3a64110ffa16ce3de46c?page_no=1
Dek-D เด็กดี 👉🏻
https://writer.dek-d.com/pkm_tongchan/writer/viewlongc.php?id=2197901&chapter=21
📌ฝากติดตามผลงานของพวกเราด้วยนะคะ 😘 ลงตอนใหม่ทุกวันอังคาร และวันศุกร์ ตามเว็บไซด์ที่ได้แจ้งเอาไว้ทางด้านบนนะคะ ตอนนี้มีถึงตอนที่ ๓๕ แล้ว
อ่านแล้วเป็นยังไงมาพูดคุยกันได้นะจ๊ะ 🥰 และติดตามเพิ่มเติมได้ที่เฟซบุ๊ค 👉🏻
https://www.facebook.com/pkm.tongchan
#เสมือนดั่งฝันในคืนพระจันทร์เต็มดวง 🌕
#pkmtongchan
#กัมปนาทต้องจันทร์
บันทึก
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
เสมือนดั่งฝัน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย