ตอนที่ ๒๗ เพื่อนของฉัน
“ฟุดฟิดดด ฟุดดฟิดดด กรี๊ดดดดดด” อสุรกายตัวหกแขนหกมือที่เดินผ่านพวกเขาไปแล้วนั้น หันหลังขวับกลับมาทันที จมูกของพวกมันบานใหญ่ขึ้น และเสียงสูดลมหายใจนั้นก็ดังหนักขึ้น ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ได้ทันทีว่าพวกมันต้องได้กลิ่นเลือดของเท็นแน่ๆ
ไทม์ที่ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า หันกลับไปมองทางด้านหลัง เห็นธารใสที่ล้มลงนั่งกองอยู่กับพื้น ตามตัวที่เลอะโคลนอยู่นั้น ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของเท็น
ธารใสค่อยๆ หลบถอยไปด้านหลัง หรือด้านข้างของไทม์ เมื่อเห็นตัวหกแขนหกมือทั้งสองตัว ที่กำลังเดินผ่านพวกเขาไปแล้วนั้น หันกลับมา พวกมันกำลังสูดดมกลิ่นเลือดของเท็น ตัวหนึ่งมุ่งหน้าตรงไปที่ธารใส ส่วนอีกตัวพุ่งตรงเข้าใส่เท็น
“มึง!! มึงตาย!! / โอ๊ยยยยยย!!” ไทม์พูดขึ้น เมื่อเห็นตัวหกแขนหกมือพุ่งเข้าใส่เพื่อนของตน มันกำลังยื้อแย่งร่างของเท็นที่โดนอสุรกายอีกตัวตรึงเอาไว้ เท็นที่โดนกระชากร่างไปมาก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ไอ้เท็น!! ไอ้ไทม์!!” เสียงของอาร์ตตะโกนร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นไทม์นั้นยกเท้าขึ้นมาถีบไปที่อสุรกายตัวที่ตรึงร่างของเท็นเอาไว้ เพื่อเอาร่างของเท็นออกมา
อาร์ตกับคิวที่เห็นว่าไทม์นั้น กำลังช่วยเท็นอยู่ จึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยทันที ตรงหน้าเกิดการชุลมุนขึ้นมา ระหว่างสามหนุ่มกับอสุรกายสองตัว ที่กำลังยื้อแย่งร่างของเท็นกันอยู่ พวกเขาพยายามหลบกรงเล็บ เอากระเป๋าเป้ใบใหญ่กันไว้ และใช้เท้าถีบใช้กระเป๋าเป้ทุบ ทำทุกวิถีทางเพื่อจะช่วยเพื่อนของพวกเขาให้ได้
ต่างจากธารใสที่ตอนนี้ ทั้งสี่หนุ่มไม่ได้มีใครสนใจเธอแล้ว เธอที่นั่งอยู่กำลังค่อยๆ ลากตัวถอยหลัง เพื่อหนีเจ้าอสุรกายตัวหกแขนหกมือ ที่กำลังตามเธอมาอยู่
“ฟุดฟิดดด ฟุดดฟิดดด ฟุดดฟิดดด” มันค่อยๆ สูดดมกลิ่นเลือดของเท็นที่ติดตามเสื้อผ้าของธารใส เสียงลมหายใจของมันแรงขึ้น ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่ เสียงสูดดมก็ยิ่งแรงมากขึ้นเท่านั้น
ตอนนี้ธารใสเธอหวาดกลัวไปหมด ร่างกายนั้นสั่นเทา หลังที่กำลังถอยหนีไปเรื่อยๆ อยู่นั้น ตอนนี้ได้ชนเข้ากับพุ่มไม้แล้ว ติดแล้ว ไม่มีทางให้ถอยหนีแล้ว น้ำตาเธอค่อยๆ ไหลออกมา
“ธารใส!! ไม่นะ!!” ธารใสหันไปมองพอใจที่พูดขึ้น เห็นพอใจกำลังวิ่งเข้ามาหาเธอพร้อมกับต้นกล้า ด้วยสีหน้าตกใจ
ธารใสส่งยิ้มไปให้เพื่อนสาวครั้งสุดท้าย เธอคิดว่า เธอคงไม่รอดแล้ว อย่างน้อยก่อนตาย ก็ยังมีเพื่อนที่คิดจะช่วยเธออยู่ละน่า เธอคงมาถึงได้เพียงเท่านี้ เมื่อคิดได้อย่างนั้น จึงหันกลับไปมองตรงหน้า เห็นอสุรกายตัวหกแขนหกมือระยะประชิด ที่กำลังก้มลงมาสูดดมกลิ่นเลือดจากร่างกายของเธอ
“ฟุดฟิดดด ฟุดดฟิดดด กรี๊ดดดดดด” เมื่อมันดมกลิ่นจนเจอเหยื่อแล้วมันก็เงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า กรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น ด้วยความชอบใจ ก่อนที่มันจะกางแขนทั้งหกขึ้น แล้วกางกรงเล็บสองแขนล่างกวาดเข้าหาเหยื่อทันที
“ไม่นะ!! กรี๊ดดดด!! / กรี๊ดดดด!!” เสียงของพอใจกับธารใสกรีดร้องออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ
พอใจหยุดยืนนิ่งช็อกค้างอยู่กับที่ไม่ขยับ ตัวนี่ชาวาบ ค่อยๆ ทิ้งตัวลงไปนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง เมื่อเห็นธารใสที่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดบนใบหน้า กำลังถูกอสุรกายตัวหกแขนหกมือกวาดกรงเล็บเข้าใส่
“กรี๊ดดดดด / กรี๊ดดดดด” เสียงของพอใจกับอสุรกายดังขึ้นมาพร้อมกันอีกครั้ง....
อ่านต่อเพิ่มเติม <เสมือนดั่งฝัน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง>
📍ตอนที่ ๒๗ เพื่อนของฉัน📍 ได้ที่เว็บไซด์👇🏻👇🏻👇🏻
ReadAWrite รี้ดอะไร้ต์ 👉🏻 https://www.readawrite.com/c/ff04ea6af7e4be5775e1f69fc97e23cf
📌ฝากติดตามผลงานของพวกเราด้วยนะคะ 😘 ลงตอนใหม่ทุกวันอังคาร และวันศุกร์ ตามเว็บไซด์ที่ได้แจ้งเอาไว้ทางด้านบนนะคะ ตอนนี้มีถึงตอนที่ ๓๕ แล้ว
อ่านแล้วเป็นยังไงมาพูดคุยกันได้นะจ๊ะ 🥰 และติดตามเพิ่มเติมได้ที่เฟซบุ๊ค 👉🏻 https://www.facebook.com/pkm.tongchan
#เสมือนดั่งฝันในคืนพระจันทร์เต็มดวง 🌕
#pkmtongchan
#กัมปนาทต้องจันทร์
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
