ตอนที่ ๒๖ อาโปน้อย
“กรี๊ดดดดด!! / อุแงง อุแงง อุแงงง” เสียงกรีดร้องของหญิงสาว ประสานกับเสียงร้องของเด็กทารกดังขึ้น ท่านพ่อกับท่านตารีบวิ่งเข้าไปดูด้านใน เห็นเด็กน้อยกำลังคลานต้วมเตี้ยมอยู่ข้างกายท่านแม่ของพวกเขา ที่กำลังนอนหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยล้า…นับตั้งแต่วันนั้นมา พวกเขาก็ได้มีน้องชายเพิ่มขึ้นมาอีกคน และน่าแปลกที่ในทุกๆ สิบสามปี อาโปน้อย ก็มักจะชอบแวบหายเข้าไปที่ถ้ำนั้นอยู่เสมอ ทำเหมือนถ้ำนั้นเป็นเสมือนดั่งบ้านหลังที่สองของเขา
ท่าทางของอาโปน้อยสมัยยังเล็กๆ มักแตกต่างไปจากผู้อื่น ถ้าเป็นเด็กทั่วๆ ไปมักที่จะติดเพื่อน และชอบวิ่งเล่นซุกซนสนุกสนาน แต่อาโปน้อยหาได้เป็นไม่ กลับชอบเก็บตัวเงียบไม่สุงสิงกับผู้ใด ชอบพูดอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อน
ทุกคนกลัวน้องอาโปน้อย เพราะน้องอาโปมักจะทักและบอกกล่าวเรื่องราวต่างๆ ของทุกคนทั้งในอดีตและอนาคตได้ แต่เหตุมันอยู่ที่ว่า คำทักบอกกล่าวพวกนั้นเป็นจริงอย่างที่น้องอาโปบอก จนทุกคนกลัวกันไปหมด ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ พากันกล่าวหาว่าน้องชายของพวกเขานั้นวิปลาส และเป็นปีศาจร้ายคอยทำลายทำร้ายชีวิตผู้อื่น ใครที่อาโปพูดด้วยรึทัก จะโดนคำสาปนั้น เพราะสิ่งที่บอกจะกลายเป็นจริงอย่างที่ปากเขาว่า
แต่หารู้ไม่ว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้นอย่างที่ทุกคนคิด หรือตามที่กล่าวหาเลย การที่น้องอาโปน้อยไม่มีอาวุธประจำกายเหมือนคนอื่น ก็เพราะน้องอาโปน้อยมีพลังพิเศษอย่างอื่นติดตัวมาแทนต่างหาก ไม่ใช่คนแปลกประหลาดแต่อย่างใด และนั่นก็ไม่ใช่คำสาปอันใดทั้งสิ้น...พลังพิเศษนั้นก็คือ การมองเห็นอนาคตและอดีตของผู้อื่นได้ สามารถมองเห็นได้เพียงแค่ ทำการมองหน้าหรือสัมผัสกายเพียงเท่านั้น ก็สามารถรับรู้ได้ทุกเรื่องราวแล้ว
ตอนแรกคนในตระกูลร้อนใจ ในเรื่องที่อาโปน้อย ไม่สนใจ และไม่เอาผู้ใดเลย นอกจากแม่ของตนเพียงคนเดียวเท่านั้น จนมาในช่วงหลัง ที่พวกเขาทั้งสามต้องไปทำหน้าที่แทนท่านพ่อ และท่านตา จึงทำให้สามพี่น้องสนิทชิดเชื้อกันมากยิ่งขึ้น ทำให้อาโปน้อยเริ่มเปิดใจ ให้กับคนอื่นในครอบครัวของตนเองนอกจากแม่ เด็กน้อยเริ่มมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีขึ้น เข้าหาคนได้เก่งขึ้น ไม่เหมือนแต่ก่อน แต่ก็ซุกซนมากขึ้นเช่นกัน และการที่น้องของพวกเขาส่งยิ้มแพรวพราวเล่นหูเล่นตามาเช่นนี้ พวกเขาจึงรู้ได้ทันทีเลยว่า เด็กน้อยต้องเห็นอะไร และกำลังคิดจะทำอะไรพิเรนทร์ๆ เป็นแน่
“เจ้าอย่าได้คิดทำการอันใด ให้พวกข้าต้องปวดเศียรเวียนเกล้าอีกเป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นข้าเอาเจ้าตายเป็นแน่อาโป” อามันต์พูดดักทางน้องชายของตนเอาไว้ทันที
“อย่าได้เป็นกังวลไปเลย ขอรับท่านพี่ ข้าไม่ได้คิดจะทำการอันใดหรอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า” อาโปยังคงตอบกลับไปด้วยอารมณ์สุนทรีย์ ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวในการข่มขู่ของพี่ชายตนเลย
“ดุจังเลยนะคะ กับน้องกับนุ่งก็ไม่เว้น ชิ!! เราไปนั่งตรงนู้นกันดีกว่านะหนุ่มน้อย อย่าไปสนใจพวกเผด็จการเลยเนอะ” พริกแกงมองไปที่อามันต์ด้วยความไม่ชอบใจ ก่อนจะหันไปพูดกับเด็กน้อยแล้วพาไปหาที่นั่งคุยกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงรู้สึกถูกชะตากับเด็กคนนี้นัก....
อ่านต่อเพิ่มเติม <เสมือนดั่งฝัน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง>
📍ตอนที่ ๒๖ อาโปน้อย📍 ได้ที่เว็บไซด์👇🏻👇🏻👇🏻
ReadAWrite รี้ดอะไร้ต์ 👉🏻 https://www.readawrite.com/c/262e13f096f2bb3b892450ebdb244aaf
📌ฝากติดตามผลงานของพวกเราด้วยนะคะ 😘 ลงตอนใหม่ทุกวันอังคาร และวันศุกร์ ตามเว็บไซด์ที่ได้แจ้งเอาไว้ทางด้านบนนะคะ ตอนนี้มีถึงตอนที่ ๓๕ แล้ว
อ่านแล้วเป็นยังไงมาพูดคุยกันได้นะจ๊ะ 🥰 และติดตามเพิ่มเติมได้ที่เฟซบุ๊ค 👉🏻 https://www.facebook.com/pkm.tongchan
#เสมือนดั่งฝันในคืนพระจันทร์เต็มดวง 🌕
#pkmtongchan
#กัมปนาทต้องจันทร์
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
