22 ก.ค. 2021 เวลา 12:25 • ไลฟ์สไตล์
ขอเป็นอุบัติเหตุทางใจแล้วกันนะคะ เรื่องเคยเกิดขึ้นสมัยเด็กๆ ซึ่งคิดว่าตอนโตน่าจะหาย แต่มันยังฝังลึกอยู่ในใจ เวลาเจอใครพูดอะไรหรือเห็นอะไรที่มันคล้ายๆกับเรื่องที่เราเจอมามันจะรู้สึกเศร้าและหน่วงมาก แบบไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก บางทีน้ำตามันก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวค่ะ แต่ถ้าอยากให้พูดถึงอุบัติเหตุจริงล่ะก็มีนะคะ ซึ่งจำได้ว่าช่วงนั้นอายุประมาณ9-10ปี ได้นั่งรถพ่วง(รถจักรยานยนต์พ่วงข้าง)ไปโรงเรียนตอนเช้ากับพี่สาวอีก2คน ซึ่งวันนั้นน่าจะเป็นวันก่อนปีใหม่ด้วยนะ เพราะจำได้ว่าเตรียมของขวัญไปจับด้วย ก็นั่งรถไปปกติ แต่นั่งไปได้สักพักอยู่ๆน็อตที่พ่วงมันหลุดทำให้รถเสียหลักตกไหล่ทาง พลิกคว่ำ ซึ่งพี่สาวคนโตอาการจะหนักสุดเพราะโดนเหล็กพ่วงกระแทกศีรษะ ส่วนพี่คนรองกระเด็นอยู่ห่างจากรถไม่มาก ส่วนเรานั้นตรงรถจักรยนต์ที่คว่ำตอนนั้นพอเงยหน้าขึ้นมาเห็นถังน้ำมันรถมันหยดและด้วยความที่อาจจะดูละครเยอะไปก็เลยกลัวว่ามันจะระเบิดเลยรีบคลานออกมาเลย ซึ่งทุกวันนี้ทุกคนใช้ชีวิตปลอดภัยดีนะคะ ในวันนั้นต้องขอบคุณคนขับรถที่ผ่านไปมาแถวนั้นที่มาช่วยและพาส่งโรงพยาบาลค่ะ
โฆษณา