“ฉนวน” วัดมเหยงคณ์
ทางเดินของกษัตริย์โบราณ
…
กว่าครึ่งศตวรรษก่อน เมื่อครั้งที่ น. ณ ปากน้ำ บรมครูด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ไทย ได้บุกน้ำลุยป่าเข้าไปพบ “วัดมเหยงคณ์” อันงดงามโอฬาร ถูกทิ้งเป็นซากปรักหักพังโดยไร้การเหลือบแลจากหน่วยงานใด ๆ ท่านถึงกับหล่นคำพูดออกมาด้วยความเจ็บแค้นว่า
“…เห็นแล้วน้ำตาไหล สมบัติอันยิ่งใหญ่ของชาติ เขายังปล่อยให้จมอยู่ในป่าทึบ พวกโจรใจบาปหยาบช้าพากันทะลุทะลวงอยู่ทุกวี่ทุกวัน น้ำหน้าอย่างคนในปัจจุบันนี้จะสร้างวัดให้สวยงามเท่าวัดมเหยงคณ์ รับรองว่าไม่ได้อย่างเด็ดขาด ทำไมหนอเราจึงไม่มีคนเหลียวแลกันเสียเลย”
วัดมเหยงคณ์ขณะนั้น ก็คงมีสภาพไม่ต่างจาก “ฉนวน” ของวัดในรูปขาวดำ (รูปบน) นี้สักเท่าใด
ฉนวน ตามพจนานุกรมหมายถึง ทางเดินที่มีเครื่องกำบังสองข้าง เพื่อบังตาสำหรับพระมหากษัตริย์และเจ้านายชั้นสูงเสด็จขึ้นลงหรือเข้าออกในระยะไม่ไกลมาก
ฉนวนวัดมเหยงคณ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาแห่งนี้ มีกำแพงตั้งอยู่สองข้างทางเดิน ซึ่งทอดยาวตั้งแต่ซุ้มประตูทางเข้าด้านหน้าจนถึงพระอุโบสถ ลักษณะกำแพงมีบัวอยู่ด้านบนคล้ายกำแพงแก้ว แนวกำแพงทึบสูงกว่าระดับสายตา ทำให้ผู้ที่อยู่ด้านนอกไม่สามารถมองเห็นผู้ที่เดินอยู่ด้านในได้
…
ภาพประกอบ
ภาพบน (ขาวดำ) : จากอินเทอร์เน็ตแชร์ต่อกันมา ไม่ทราบที่มาและชื่อช่างภาพ ถ่ายราวปี 2511
ภาพล่าง : ถ่ายโดย เพน เดือนกุมภาพันธ์ 2564
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
