ตอนเด็กช่วง ม.ต้น คำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวผม จนผมค้นพบคำตอบของตัวเองว่า เรียนไปเพื่อทำงาน ผมก็เลยหาทางลัด โดยการสอบเทียบจนจบ ม.6 ภายในสองปี แล้วออกมาลองหางานทำ แบบยังไม่มีความรู้เกินระดับ ม.6 ซึ่งการดิ้นรนพิสูจน์คำตอบของผมก็บรรลุได้ระดับหนึ่ง
ช่วงนั้นอายุ 17 ก็ได้รับเงินเดือนหมื่นสอง ทำไปทำมาสักพัก ก็พบความจริงอีกด้านว่า ความรู้ที่มีอยู่ไม่เพียงพอสำหรับการไปต่อของสายอาชีพที่ทำ เลยจำต้องลาออกมาเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยในสายงานที่เคยทำ และพอเรียนไปสักพัก ความอยากทำงานก็เกิดขึ้นมาอีก เลยทำไปเรียนไป ทำให้ระยะเวลาในการเรียนให้จบในระดับมหาวิทยาลัยถูกยืดเวลาออกไปอีก
เมื่อผมเรียนจบ ปริญญาที่ผมได้มา ไม่เคยนำออกมาใช้สมัครงานเลยแม้แต่ที่เดียว เพราะกว่าจะเรียนจบ ผมหันเหตัวเองไปเป็นฟรีแลนซ์ละ ก็ทำจนได้มีโอกาสเปิดบริษัทของตัวเอง
และทุกวันนี้ ก็ยังเรียนหลาย ๆ เรื่องด้วยตนเองอยู่ตลอด เพราะการเรียนมันไม่ขึ้นอยู่กับอายุ และการเรียนมันไม่มีจุดที่สิ้นสุดครับ
โฆษณา