นอกจากภาพถ่ายแล้ว ก็คือ การจดบันทึกลงในสมุด ในทุกความทรงจำที่ผ่านมา
เห็นคนเฒ่าคนแก่หลายคน ที่พอถึงช่วงอายุประมาณหนึ่ง ก็จะมักมีนิสัย ย้ำคิด ย้ำทำ ทั้งๆที่พึ่งพูดได้ไม่กี่นาทีที่ผ่านมา นั้นคือ อาการความจำเสื่อม
ถ้าวันนั้นมาถึง วันที่อายุมากๆแล้ว เกิดจำเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้
ส่วนตัวเรามักจะถ่ายภาพเก็บใส่อัลบัมไว้ทุกๆปี และทุกๆที่ที่ไป เพราะรูปภาพสามารถบันทึกและเก็บรายละเอียดได้มากที่สุด เพราะถ้าเรามองดูรูปนั้น เราอาจจะนึกได้ถึงเรื่องราวในภาพ สถานที่ต่างๆและบุคคลต่างๆล้วนแต่มีความทรงจำที่ดีๆ
การจดบันทึกก็เปนการเขียนเหตุการณ์ต่างๆที่เราพบเจอมาในแต่ละวัน เพราะการจดบันทึกเราต้องจดทุกวัน เพราะเราจะสามารถจดเรื่องราว เหตุการณ์ และความรุ้สึกต่างๆออกมาได้แบบ ใครอ่านแล้วต้องสามารถนึกตามแล้วเห็นภาพ เพราะการจดบันทึกจะไม่สามารถมองเห็นภาพ ใช้ความรุ้สึกล้วนๆ
  • 3
โฆษณา