รักตัวเอง=เห็นแก่ตัว?
การที่เรารักตัวเอง ถือเป็นการเห็นแก่ตัวหรือไม่…..หลายครั้งคำถามนี้ได้เกิดขึ้นกับฉันค่ะ และยังสงสัยอีกด้วยว่า ถ้ามันไม่เหมือนกัน เส้นแบ่งกั้นระหว่างสองคำนี้ คืออะไรกันล่ะ
ในมุมมองของฉัน และจากการหาข้อมูล สรุปคร่าวๆได้ว่า
เส้นบางๆที่ว่านี้ก็คือ สมดุลของการให้และการรับ (Balance of Give and Take)นั่นเอง
เมื่อเรา ให้ > รับ จะหมายถึง ไม่รักตัวเอง ก็ต่อเมื่อ ให้ไปซึ่งการเบียดเบียนตัวเอง
เมื่อเรา ให้ < รับ จะหมายถึง เห็นแก่ตัว ก็ต่อเมื่อ ได้มาซึ่งการเบียดเบียนผู้อื่น
เมื่อเรา ให้ = รับ จะหมายถึง รักตัวเอง ก็ต่อเมื่อ อยู่บนพื้นฐานการเคารพตนเอง และผู้อื่น
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ดีและสวยงาม แต่ทว่า การรักตัวเองใช่การเห็นแก่ตัวไม่
การที่เรายอมให้ ยอมทำตาม เพราะกลัวว่าเขาจะโกรธ จะไม่พอใจ แท้ที่จริงแล้ว เรากลัวว่าเขาจะไม่ชอบเราต่างหาก และต้นต่อของความกลัวนี้ มาจาก เรารักตัวเราไม่มากพอ ถ้าเราเห็นความสุขของเรามีค่าน้อยกว่าความพอใจของเขา แล้วเราจะมีความสุขได้หรือ
ในทางตรงกันข้าม
การแสวงหาความสุขใส่ตน สนใจเพียงแค่ว่า ฉันพอใจ ฉันมีความสุข โดยไม่คำนึงว่าการได้มาซึ่งความสุขนั้น จะเบียดเบียนเดือดร้อนใครหน้าไหนหรือไม่ แบบนี้เรียกว่าเห็นแก่ตัวได้อย่างเต็มปากเต็มคำ
เมื่อน้อยไปก็เป็นทุกข์ มากไปก็ไม่สุข สายพิณที่ดีดแล้วไพเราะที่สุด คือสายพิณที่ไม่หย่อนและไม่ตึงจนเกินไป ทางสายกลางคือความสมดุลอันนำไปสู่ความสุข ในหัวข้อนี้ การรักตัวเองคือการบริหารทั้งการให้และการรับ ให้อยู่ในจุดสมดุล ให้โดยไม่เดือดร้อนตัวเองจนเกินไป เอาโดยไม่เดือดร้อนคนอื่นจนเกินไป เคารพตัวเองและเคารพผู้อื่น จะเท่ากับ รักตัวเองอย่างถูกวิธี
ทั้งนี้ ในชีวิตจริง ไม่มีอะไรขาวจั๊วะ หรือดำปี๋ ไม่มีอะไรแบ่งแยกได้ชัดเจนร้อยเปอร์เซ็นต์ หลักเกณฑ์เบื้องต้นนี้จึงควรคำนึงควบคู่กับเหตุและผลในเหตุการณ์รูปแบบต่างๆตามสถานการณ์
ดังนั้นหากเกิดคำถามนี้ขึ้นอีก ลองถามตัวเองว่า การตอบสนองความต้องการของตัวเองครั้งนี้ เดือนร้อนผู้อื่นหรือไม่อย่างไร การตอบสนองความต้องการของผู้อื่นครั้งนี้ เดือดร้อนตัวเองเกินไปหรือเปล่า ทั้งนี้ฝึกรักตัวเองให้เป็น เพื่อสร้างพลังบวกให้เกิดขึ้นจากตนสู่คนรอบข้าง
ขอให้ทุกคน ใช้ชีวิตอย่างสันติสุขและมีความสุขนะคะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
