อาหารเป็นไปตามสั่ง แต่มิอาจหวังดั่งใจปอง...
✍️ เวลาที่เราไปนั่งทานข้าวในร้านอาหารตามสั่งนอกบ้าน ที่ทำอาหารแนว ข้าวราดกะเพราหมูสับ ข้าวราดคะน้าหมูกรอบ ข้าวราดหมูกระเทียม
มีไข่ดาว หรือไข่เจียว โปะหน้าข้าว กินคู่กับซอสพริก หรือพริกน้ำปลา ให้รสชาติแซ่บยิ่งขึ้น
แนวข้าวไข่ข้นแฮม ไข่ปิดข้าวมิด
โดยบางร้าน อาจจะมีเมนูที่ใช้เส้นก๋วยเตี๋ยวผัด เป็นทางเลือกเพิ่มด้วย อาทิ ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดขี้เมา และผัดไทย
เพิ่มเมนูเส้นก๋วยเตี๋ยวผัด
ทั้งนี้ จุดเด่นของร้านอาหารแนวนี้ นอกจากจะได้กินอาหารจานร้อน ๆ หลังทำเสร็จใหม่ ๆ และหอมกลิ่นเครื่องปรุงแล้ว
ยังมีเสน่ห์อีกหลายเรื่องซ่อนอยู่ให้เราได้สัมผัส ลิ้มรส ไม่น้อยไปกว่ากัน
เช่น การอดทนรอคอย การลังเลที่จะเลือกเมนูไหนดี และรสชาติของอาหารถูกใจ หรือไม่ เพียงใด
ซึ่งหลายท่านอาจจะเคยมีประสบการณ์ตรงกันมาบ้างแล้ว
ทั้งจากร้านเล็ก ๆ ริมถนน ไปจนถึงร้านบนห้างดัง
เริ่มตั้งแต่ขั้นตอนที่จะสั่ง หรือ เลือกเมนูจานไหนมากินดี...
ถ้าตั้งใจมาแล้วว่า อยากจะกินอะไร ก็ง่ายขึ้น ไม่ต้องเสียเวลาไปกับการนึก และเลือกเมนูเมื่อมาถึงร้าน...(เตรียมตัวมาดี)
ที่อาจจะทำให้คนมาทีหลัง "ชิงสั่ง" ไปก่อน เพราะคิดเมนูในใจมาเรียบร้อยแล้ว (ไม่มัวจด ๆ จ้อง ๆ)
ทั้งนี้ วิธีหนึ่ง ซึ่งมักนำมาใช้แก้ปัญหาเวลาที่นึกไม่ออกว่าจะสั่งอะไรดี
หากไม่เลือกสั่งอาหารสิ้นคิดอย่าง "ข้าวผัดกะเพรา ไข่ดาว" ที่เป็น "เมนูของตาย"
ก็มักจะใช้วิธีดูรีวิวจานยอดฮิตจากมือถือ หรือ ดูเมนูจากรายการอาหารในร้าน
หรือ "เหลือบมอง" ไปยังจานใกล้เคียงที่วางอยู่บนโต๊ะข้าง ๆ หรือที่กำลังถือมาเสิร์ฟลูกค้า แล้วสั่งตาม (เลือกตามเขา)
หรือ ในบางคราวก็ตัดสินใจเลือกจาก "กลิ่นหอมโชย" ที่เกิดขึ้นขณะกำลังผัด หรือปรุงรสในกะทะ
จนมีอาการไอ จาม ยั่วยวนใจให้อยากสั่งมาลอง ก็มี (เลือกในนาทีสุดท้าย)
เชฟมาเลย์ทำอาหาร สีสัน ชวนน่ากิน
ทั้งหมด คือ สิ่งที่เกิดขึ้นจากขั้นตอนการสั่งพอสังเขป🤫
ต่อจากนั้น...เมื่อเวลาผ่านไปประมาณ 10-20 นาที หรือมากกว่านั้น อาหารที่สั่งไปแล้ว เริ่มทำเสร็จ สู่ขั้นตอนทยอยเสิร์ฟ...
ถ้าเป็นร้านที่พ่อครัว/แม่ครัว พิถีพิถัน
ทั้งในขั้นตอนการผัด การราด และตบแต่งจัดวาง บนจานให้มีสีสัน น่ากิน
อาจจะมีผลให้บางคนที่รอเมนูตัวเองอยู่ เปลี่ยนใจมาสั่งตามในทันทีก็มีให้เห็น
อย่างเช่นที่เคยเกือบจะเกิดขึ้นกับผมที่สั่ง "ข้าวราดผัดหนำเลี้ยบถั่วลันเตา ใส่ไข่ดาว" ไว้ตั้งแต่ต้น
แต่พอจานแรกของพี่ที่ไปด้วยกัน มาเสิร์ฟถึงโต๊ะ เป็น "ข้าวผัดปลาสลิด" โรยด้วยต้นหอม ผักชี มีสีสัน นุ่มนวล ชวนให้กินยิ่งนัก
ข้าวเขา : ผัดปลาสลิด
ทำให้ผมเกือบจะตะโกนร้องขอเปลี่ยนเมนูใหม่ในทันที...แต่ดีที่เสี้ยววินาทีนั้น จานที่ผมสั่งไว้มาถึงพอดี
มีสีสันเขียวสดใส น่ากินไม่น้อยไปกว่ากัน จึงหยุดห้ามใจผมไว้ได้ทัน
ข้าวเรา : ราดผัดหนำเลี้ยบถั่วลันเตา
และพอดีในจังหวะนั้น มีสิ่งที่น่าสนใจอย่างอื่นแทรกเข้ามาด้วย
เมื่อเจ้าของร้านนำ "ต้มซุปกระดูกหมู ใส่หัวไชเท้า" 1 ถ้วยใหญ่ แถมฟรีให้พวกเราไว้ซดร้อน ๆ กินคู่กันกับข้าว...คล่องคอ
ด้วยเห็นว่า พวกเราเป็นลูกค้าขาประจำที่แวะมาอุดหนุนบ่อยครั้ง
จึงช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของผมได้อีกแรงหนึ่ง
ต้มซุปกระดูกหมู
หลังจากนั้น สถานการณ์ได้ย้ายความกดดันจากผม ไปตกที่พี่อีกคนที่นั่งอยู่แถบหัวโต๊ะ...
ซึ่งนั่งรอคอยเมนูของตาย "กะเพราหมู ไข่ดาว" อยู่นานพอสมควร จนส่ออาการเริ่มหิว และบ่นพึมพำ
ก็ยังอดใจไม่ได้ที่จะพูดเปรย ๆ ออกมาว่า...
"โอ๊ย ทำไมน่าทานจัง ทั้ง 2 จาน อยากเปลี่ยนมาแบบนี้ ได้ไหม"
แต่เพียงแป๊บเดียว...
อาหารสิ้นคิดที่สั่งไว้ ก็มาเสิร์ฟต่อเนื่อง มีหน้าตา ไม่แพ้กัน และพอได้ลิ้มรสแล้วรสชาติอร่อยถูกใจ
ไม่สิ้นคิด : มีใบตองรองไว้ให้จินตนาการ
จึงหยุดความคิดที่จะเปลี่ยนเมนูไว้เพียงแค่นั้น
...อืม...ใจคนเรา ช่างเปลี่ยนแปลงได้ง่ายดายจัง...เปลี่ยนไปตามสิ่งเร้าที่เข้ามากระตุ้น...🤔
ผมครุ่นคิดอยู่ในใจ หลังตักข้าวใส่ท้องไปสองสามคำ และกำลังเคี้ยวตามลงไปอีก 1 คำ
ทั้งหมด เป็น "ฉากแรก" ที่เกิดขึ้นในร้านอาหารตามสั่ง ชานกรุง ย่านนนทบุรี ที่จบลงด้วยดี
ด้วยทุกจานมีรสชาติอร่อยเป็นที่พอใจ ไม่มีใครเปลี่ยนเมนูระหว่างรอ แม้จะถูกยั่วยวนใจ 🍛
ทั้งนี้ ทั้งนั้น น้ำปลาพริก และ น้ำซุป มีบทบาทไม่น้อยในการเพิ่มอรรถรสและหล่อลื่นลำคอ
แต่หากให้ผลตรงกันข้าม ใจของแต่ละคนคงเกิดอาการกระเพื่อมไม่น้อย
น้ำปลาพริก บีบมะนาว ใส่ผักชี เพิ่มรส
🏖️ สลับมา "ฉากที่สอง" เป็นเรื่องราวแนวอาหารตามสั่งคล้ายกัน แต่ต่างกันที่สถานที่และบรรยากาศ
โดยเกิดขึ้น ในระหว่างที่ผมมีโอกาสไปเที่ยวกับเพื่อนนักเรียนสมัยมัธยมต้น และพักค้างแรม 1 คืน ในรีสอร์ท ขนาดเล็ก แถบชายทะเล ชะอำ เพชรบุรี
วิวสวย ชมทะเล ชะอำ เพชรบุรี
แม้ที่พักจะขนาดเล็ก แต่มีอาหารเช้าจัดบริการไว้ให้ผู้เข้าพัก โดยเลือกเมนูอาหารคาวล่วงหน้า ได้ 1 อย่าง จาก 3 อย่าง
มี ข้าวต้ม ผัดซีอิ๊ว และข้าวกะเพราไก่ ไข่ดาว ที่คาดว่า น่าจะสั่งทำมาจากร้านตามสั่งข้างนอกรีสอร์ท
โดยมีเครื่องดื่ม ประเภท กาแฟ โอวัลติน และ ผลไม้ บริการ ☕🍈
ผมตัดสินใจเลือก "ข้าวกะเพราไก่ ไข่ดาว" ที่แม้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มเมนู "อาหารสิ้นคิด" แต่ก็ถูกใจกว่า อีก 2 เมนูที่ให้เลือก (คุณค่าเปลี่ยนไปตามสถานการณ์/บริบท)
ยอมสิ้นคิด...ในบางสถานการณ์
เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารตอนเช้าผมมาถึงเป็นคนสุดท้าย(อีกเช่นเคย)🏃
เพื่อนคนหนึ่ง ชื่อ วิไล ถามผมว่า "เมื่อวาน..เธอเลือกอะไรไว้"
"กะเพราไก่ ไข่ดาว" ผมตอบทันที
"อ้าว..กราว กินไปแล้ว" หลายคนพูดขึ้น พร้อมกับถามกราวว่า.."แล้ว เมื่อวาน กราว สั่งอะไรไว้"
"ข้าวต้ม" กราวตอบสั้น(ตรงกับใจที่เลือกไว้) โดยมีเสียงเพื่อน ๆ ร้อง "อ้าว" ตามหลัง..ปนกับเสียง.."เฮ" 🤣
"ไม่เป็นไร สบายมากเพื่อน...อยากกินข้าวต้มอยู่พอดี" ผมตะโกนบอกกับเพื่อน ๆ ในวงข้าว
"ตู..ว่าแล้ว มันต้องพูดแบบนี้ สไต์ลเขาล่ะ" นก เพื่อนชายอีกคน พูดขึ้นมา
ทำให้เพื่อน ๆ ที่เหลือในวงข้าว...หัวเราะไปพร้อมกัน
จากนั้น ผมก็กินข้าวต้มไปโดยไม่ได้รู้สึกโกรธ เพื่อนชื่อ กราว แต่อย่างใด...👬
ด้วยในใจลึก ๆ ของตัวเอง ตอนตื่นมาช่วงเช้ามืด ก็นึกอยู่ในทีว่า ยังรู้สึกอิ่มท้องอยู่..
ถ้าได้กินของเบา ๆ ในมื้อเช้าแทนเมนู "กะเพราไก่ ไข่ดาว" ที่สั่งไว้ น่าจะดีกว่า
(ครั้นจะขอเปลี่ยนเป็น "ข้าวต้ม" จะแลดู รบกวน วุ่นวายเกินไป)
พอได้กินสมใจ แถมรสชาติอร่อยอีกต่างหาก พลอยทำให้ลืม "กะเพราไก่ ไข่ดาว" ไปอย่างไม่ติดใจใด ๆ
ผมจึงบอกเพื่อน ๆ ไปว่า "ข้าวต้มอร่อยนะ" และเมื่อหันไปถามกราวว่า "กะเพราไก่ ไข่ดาว" อร่อยไหม ?
กราวบอก "อร่อย ใช้ได้เลย"
ทุกอย่างก็คลี่คลาย จบลงด้วยใจที่ยอมรับได้ และพอใจในรสชาติความอร่อยของทั้ง 2 จาน แม้จะสลับเมนูกัน
คล้าย ๆ กับที่เกิดขึ้นในฉากแรก
แต่หากให้ผลตรงกันข้าม ใจของแต่ละคนคงเกิดอาการกระเพื่อมไม่น้อยเช่นกัน
และอาจบานปลายเป็นข้อขัดแย้งระหว่างกัน ถ้าไม่มีพื้นฐานของใจที่จะมองข้ามเรื่องแบบนี้
ที่พักร่มรื่น/ติดทะเล : อร่อยเพิ่มขึ้น
ทั้งนี้ เรื่องราวการกินที่เกิดขึ้นในแต่ละฉาก เมื่อหันกลับไปมองอย่างพินิจ พิจารณาอีกครั้ง
ให้บทเรียนเกี่ยวกับอาหารตามสั่งที่โยงไกลไปถึงเรื่องใจกับสภาวะการณ์ต่าง ๆ โดยบังเอิญ อีกหลายมุมมอง...
เช่นว่า...
❤️ ใจคนเรา ช่างโยกย้ายตำแหน่งเร็วมาก จากเดิมอยู่ตรงจุดนี้ ไม่ทันไรก็ย้ายไปสู่จุดอื่นแล้ว เคลื่อนที่ได้เร็ว พอ ๆ กับการเดินทางของแสง (คิดอยากเปลี่ยนเมนูทั้งที่สั่งไปแล้ว) และ
💕 การเคลื่อนที่ของใจ มักจะมีที่มาจากความคิดเปรียบเทียบ ระหว่างจุดที่อยู่เดิม กับจุดใหม่ที่จะย้ายไป (จานเรา.. จานเขา)
ทั้งด้วยมีเหตุผลเพียงพอรองรับ หรือ คาดเอาไว้ว่า "จะดีกว่าเดิม" และไปโดยความคิดชั่ววูบ หรือตามกระแสก็มี(สีสันของอาหาร ยั่วยวนใจ)
🫱พอมองจากเรื่องราวที่เกิดขึ้น แล้วเทียบเคียงไปยังเรื่องอื่น ๆ เช่น การทำงาน
จะคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง โดยบางคนทำงานอยู่ในจุดที่คนทั่วไปมองว่า ดีพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่า จะเป็นชื่อเสียง ภาพลักษณ์องค์กร ค่าจ้าง และสวัสดิการที่ครอบคลุม
ในขณะที่คนในองค์กรนั้น กลับมองต่าง เห็นถึงข้อด้อยที่ยังเติมไม่เต็มอีกหลายด้าน
เมื่อบวกกับใจที่อยากไปหาความท้าทายใหม่เป็นทุนเดิม และมีเงินเดือน/ตำแหน่ง ที่ปรับสูงขึ้นในองค์กรใหม่ล่อใจอยู่ด้วย รวมทั้ง มีเหตุผลส่วนตัวอื่น ๆ
จึงออกไปจากองค์กรนั้น โดยไตร่ตรองอย่างรอบคอบดีแล้ว และด้วยอารมณ์เพียงชั่ววูบก็มี
ไม่รอรับข้อเสนอขององค์กรให้ทดลองหมุนเวียนงานไปทำแผนก/ฝ่ายอื่น เหมือนสลับเมนู "กะเพราไก่ ไข่ดาว"กับ "ข้าวต้ม" นั่นเอง...!
สวนทางกับความคิดของคนภายนอกที่มองเข้ามาด้วยความเสียดาย...
โดยที่ผลของการตัดสินใจนั้น จะเป็นไปอย่างใจหวัง หรือไม่ ต้องใช้ระยะเวลาประเมิน...
นั่น คือ ตัวอย่างเปรียบเทียบเรื่องงาน
พอเป็น "ไอเดีย" (idea)
ส่วนเรื่องใกล้ตัวอีกเรื่องเกี่ยวกับ "มายเดียร์" (my dear) นั้น...
ผมไม่กล้านำมาเทียบเคียง หรือ คิดเปรียบเทียบ ในเชิงของการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย 😂
เพราะเห็นหนทางข้างหน้า และผลของการเปลี่ยนแปลงนี้ จะเกิดอะไรขึ้น...
อยู่ในที่ตั้งเดิม คอมฟอร์ท โซน ซอยเดิม ปลอดภัยกว่า ครับ...🏘️🤓
น้ำซุป : บทบาทที่ไม่ควรมองข้าม
🙏 ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านมากครับ
มุมชัย นัยสอิ้ง
ขอขอบคุณภาพประกอบเรื่องราวจาก
1) ร้านอาหารผักหวาน ถ.ราชพฤกษ์ ปากเกร็ด นนทบุรี
2) ร้านก๋วยเตี๋ยว เก่งกับเฮง เชิงสะพานพระนั่งเกล้า นนทบุรี
3) ร้านคาเฟ่ ฟอเรสเต้ ถ.เลี่ยงเมือง ปากเกร็ด นนทบุรี
4) รีสอร์ท กระท่อมทอง ชะอำ เพชรบุรี
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
