ระบบครอบครัว อาวุโส และการดูแลกันแบบเมื่อก่อน
มันสะท้อนมุมมอง และเรียนรู้อะไรจากมันได้ไหม
นิทานปรัมปราของชายตาบอด
เรื่อง 2 ผู้อาวุโสแห่งป่า
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ในป่าที่ผ่านกาลเวลามานับร้อยนับหมื่นปี
ยังมีต้นไม้โบราณ ที่มีอยู่ตั้งแต่การก่อกำเนิดผืนป่านี้
ไม่มีใครรู้ว่า มันอยู่มานานเท่าใด
เวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา ต้นไม้โบราณแต่ละต้น
ก็ค่อยๆ ล้มหายตายจากไป
จนเหลือเพียงทั้ง 2 ต้น
สัตว์น้อยใหญ่ และเหล่าภูติพรายนางไม้
จึงเรียกมันอย่างเคารพดวงจิตที่สถิตนั้นว่า
2 ผู้อาวุโสแห่งผืนป่า
ผู้อาวุโสทั้ง 2 ต้น เห็นพวกพ้องล้มหายตายจากไป
ก็สังวรณ์ และนึกถึงวาระของตัวเอง ที่อาจจะอยู่ได้อีกไม่กี่พันปี
"อีกไม่นาน ก็คงถึงวาระของเราแล้วสินะ" ผู้อาวุโสขาวพูดขึ้น เพราะเปลือกไม้ที่สีซีดตามกาลเวลา
"ข้าจะยืนหยัด เติบโต และเป็นต้นไม้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ก่อนข้าจะจากไป" ผู้อาวุโสดำพูด เพราะเปลือกที่ดำเพราะโดนน้ำฝนมาหลายพันปี
"เป็นไปไม่ได้หรอก จะต้องมีสัตว์น้อยใหญ่ และพืชพรรณมากมายมาอยู่รอบๆ ตัวพวกเรา
เราต้องแบบอาหาร ร่มเงาให้พวกเขา
ถ้าเจ้าใหญ่โตมากเกินไป เวลาใบร่วงหล่น หรือกิ่งไม้หักโค่น
พวกนั้นจะได้รับอันตราย" ผู้อาวุโสขาวพูด
"ถ้าเช่นนั้น ข้าจะดูดสารอาหารแถวนี้มาให้หมด
ข้าจะมีใบให้ดกจนมืดมิด
จะได้ไม่มีพืชพรรณใดมาเติบโตได้
จะไม่มีสัตว์อยู่ได้เพราะความมืดมิดไร้แสงสว่าง" พูดเสร็จ ผู้อาวุโสดำก็รีบขยายตัว แผ่รากแผ่ใบจนบรรยากาศรอบข้างมืดครึ้ม
เวลาผ่านไป ต้นไม้เติบโต เหล่าสัตว์ผลัดเปลี่ยนรุ่น
รอบต้นไม้ผู้อาวุโสต้นหนึ่ง มีความเขียวขจีรอบต้น
ไม้ใหญ่น้อยเติบโตแทงยอดเบียดผู้อาวุโสขาว
แต่กระนั้น ผู้อาวุโสขาวก็ยังสูงกว่าต้นอื่นๆ แม้จะไม่มากก็ตาม
ในมุมหนึ่งของป่า มีแต่ความมืดมิดที่พื้นล่าง
ไร้เงาสรรพสัตว์และสิ่งมีชีวิตใด
บนเมฆ มีต้นไม้แผ่ก้านกว้างใหญ่
หากมองจากเบื้องล่าง จะเห็นเหมือนเสาที่แทงยอดเสียดฟ้า
เวลาผ่านไป 2 พันปี เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่
ผู้เขาไฟระเบิดพร้อมพายุรุนแรง
ลูกหินเพลิงพุ่งกระจายทำลายผืนป่า
ผู้อาวุโสดำ โดนลูกไฟ ลาวา และลมกระชากกิ่งใบ
ลำต้นก็มอดไหม้ด้วยความร้อน
ผู้อาวุโสขาวก็ไม่ต่างกัน แต่ต้นไม้น้อยใหญ่ที่อยู่เคียงข้าง
ต่างยืนหยัดดันกันต้านแรงลม
ใบไม้อันแน่นหนาและเถาวัลย์ ช่วยลดแรงกระแทกจากลูกหินเพลิงที่ลอยมา
และความชุ่มชื้นที่เขียวขจี ช่วยเยียวยาความร้อน
เปลวเพลิงที่น่าจะแผดเผา จึงดับลงในเวลาไม่นาน
ภัยพิบัติราวกับเหล่าทวยเทพต้องการทำลายโลก ดำเนินเช่นนี้ไป 3 วัน
เมื่อความโกลาหลจบลง
ผู้อาวุโสดำ เหลือเพียงแต่ตำนาน
ผู้อาวุโสขาว ก็ดำรงอยู่ต่อไป อีก 3 พัน ปี
...
ประเทศแถบเอเชียหลายแห่ง ได้รับอิทธิพลมาจากจีน
ความกตัญญู ครอบครัว คุณธรรม
แต่เรื่องเหล่านี้มันเป็นแค่อุดมคติ หรือว่ามันเป็นความจำเป็นกันแน่
ในมุมหนึ่ง ต้นไม้ใหญ่อาจจะเป็นคุณพ่อหรือผู้ปกครอง ที่ยืนอยู่ด้านบน
ที่ต้องหล่อเลี้ยงดูแลสิ่งต่างๆ
หากเราดูแลช่วยเหลือคนอื่นๆ ที่ด้อยกว่าเรา
จะต้องมีคนที่สำนึกในบุญคุณ และกลับมาช่วยเหลือสนับสนุนกันบ้าง
แน่นอนว่าไม่ใช่หมดทุกคน
และบางคนที่เราดูแล อาจจะกลับมายิ่งใหญ่กว่าเราก็เป็นได้
ในขณะเดียวกัน ถ้าเราดี เราเก่งอยู่คนเดียว แต่ว่า...
เรากดคนอื่นไว้ตลอด เราไม่ยอมให้คนอื่นเติบโตหรือได้ดีกว่าเรา
วันที่เขาดี หรือเติบโตขึ้นมา อาจจะกลับมาทำร้ายเราก็เป็นได้
หรือต่อให้เขาไม่มาทำร้ายเรา
หากเราประสบปัญหาอะไร ก็ไม่มีใครสามารถมาช่วยเหลือได้
เพราะไม่มีใครมีพลังอำนาจพอกับเรา เขาจึงไม่สามารถช่วยเราได้
ในโลกความเป็นจริงก็มีลูกน้องที่เกลียดเจ้านาย
แล้วไปสร้างธุรกิจมาล้มเจ้านายก็มี
อย่างนี้ มันถือเป็นเรื่องความดี
หรือเป็นเรื่องความจำเป็นกันแน่นะ
#Martin_zen #นิทานปรัมปราของชายตาบอด #กตัญญู #กงสี #ครอบครัว #ธุรกิจ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
