นิทานเรื่อง : สุนัขป่าผู้สังหารราชสีห์
กาลครั้งหนึ่ง ในป่าใหญ่
ซึ่งความเป็นจริง ราชสีห์อยู่ในทุ่งซาวันน่า และสุนัขป่า มักอยู่ในภูเขา
ถ้าซาวันน่าจะมีแต่ไฮยีน่า
เอาเป็นว่ามีราชสีห์กับสุนัขป่าอยู่ในป่าละกัน
ราชสีห์ตนนี้ เป็นราชาแห่งราชา
มันแข็งแกร่ง แข็งแรง มาตั้งแต่เกิด
พูดง่ายๆ ว่า ชีวิตของมันนั้น
แทบไม่ต้องพยายามทำอะไรเลย
วันหนึ่ง มันได้ไปสังหารครอบครัวของสุนัขป่า
ลูกสุนัขป่าที่เหลือลมหายใจรวยริน
เอ่ยถามราชสีห์ด้วยความคับแค้น และความไม่เข้าใจ
"ทำไมท่านต้องฆ่าครอบครัวของเราด้วย
ทั้งๆ ที่ท่านก็ไม่ได้หิว
กินก็ไม่ได้กิน"
"ก็เพราะข้าเบื่อ
เลยอยากลองหาอะไรทำแก้เบื่อเท่านั้นล่ะ" พูดจบ ราชสีห์ก็จากไป
ลูกสุนัขป่าแม้ทำท่าจะตายมิตายแหล่
แต่มันก็สามารถรอดได้มาอย่างปฏิหาริย์
มันสาบานว่า จะล้างแค้นให้ครอบครัวให้ได้
แต่ราชสีห์นั้นแข็งแกร่งมาก
มันเป็นเพียงแค่สุนัขป่าตัวเดียว
คงจะเอาชนะไม่ได้ง่ายๆ
สุนัขป่า จึงศึกษาและเรียนรู้เรื่องต่างๆ
การตามรอย
การดูทิศทางลม
แอบดูนายพรานวางกับดัก
บางทีมันก็เข้าไปล่อ เข้าไปแหย่นายพรานบ้าง
มันศึกษาสิ่งที่สิงโตทำ
และสิ่งที่นายพรานทำ
ไม่ว่าจะฤดูร้อน
ฤดูฝน
ฤดูหนาว
มันฝึกความสามารถของมันอย่างไม่ลดละ
จนในที่สุด
"เข้ามาเลย เจ้าราชสีห์โง่เง่า"
สุนัขป่าไปยั่วยุราชสีห์
จ้าวป่าวิ่งไล่กวดมันทันที
หวังจะขย้ำให้ตายคาเขี้ยว
ฝ่ายสุนัขป่าที่เตรียมตัวไปแล้วก็รีบพุ่งหนีลงเนินเขา
ราชสีห์พุ่งลงตามทันใด
และทันใดนั้นเอง
"ฉับ!"
กับดักที่นายพรานวางไว้
ดีดเข้ามาที่คอของราชสีห์
ตัดศีรษะขาดกระเด็นออกจากร่างทันที
นายพรานดีใจมากที่ได้ราชสีห์เป็นเหยื่อ
แต่ว่า...
ผู้ที่สังหารราชสีห์จริงๆ
ก็คือสุนัขป่านั่นเอง
.
.
.
เรื่องราวก็จบลงเช่นนี้
จะมองว่าเป็นเรื่องของความผลีผลาม ไม่ระมัดระวังก็ได้
แต่ที่ผมแต่งเรื่องนี้ ไม่ได้คิดถึงประเด็นนั้นแต่แรก
ซึ่งที่ผมจะบอกคือ...
พวกเราหลายคนก็เหมือนสุนัขป่า
เกิดมาแบบธรรมดาทั่วไป
ไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโศ
มีไม่กี่คนที่เกิดมาเหมือนราชสีห์
ที่มีความพร้อมทุกอย่างแต่กำเนิด
ทำให้บางครั้ง
บุคคลเหล่านี้...
ไม่คิดจะดิ้นรน หรือพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิม
ซ้ำร้ายบางครั้งยังใช้วาสนาและความสามารถที่มีทำร้ายและรังแกคนอื่นเสียอีก
ในขณะที่สุนัขป่านั้น รู้ว่าตนเองไม่ได้มีอะไรเลย
จึงพัฒนาตนเอง เรียนรู้ ศึกษา ลับฝีมือ
เพื่อจะให้ดี และเหนือกว่าราชสีห์
ซึ่งในที่สุด ก็สามารถเอาชนะ
หรือล้างแค้นสำเร็จนั่นเอง
ฉะนั้น แม้ตอนนี้เราจะด้อยกว่า
แต่เพราะรู้ว่าเราด้อย
เราจึงพัฒนาตัวเองให้มากขึ้น
ต่อสู้ใฟ้มากขึ้น
ถ้าเรารู้สึกว่าสมบูรณ์แล้ว
เราก็คงพัฒนาอะไรไม่ได้เลย
ขอให้ถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ทุกคนครับ
Martin Zen
#martinzen #นิทานปรัมปราของชายตาบอด #ราชสีห์ #สุนัขป่า #ชาติกำเนิด #วาสนา
2 ถูกใจ
2 แชร์
157 รับชม
แสดงความคิดเห็นของคุณ...
  • 2
    โฆษณา