จะทำยังไงละทีนี้เมื่อเธอท้อง 😱 แถมยังเป็นลูกของแฟนเก่าไม่ใช่ลูกของคนที่เธอแต่งงานด้วย ยุ่งเหยิงละทีนี้ เพราะดูท่าแฟนเก่าของเธอจะไม่ยอม และจะขอเมียขอลูกของเขาคืน...ไงขอฝากนิยายด้วยนะคะ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻 ขอบคุณค่าาา
📌โปรโมชั่นอีบุ๊กยังมีอยู่นะคะ ถึงสิ้นเดือนมีนาคมนี้เท่านั้น📌 ตอนพิเศษจะบอกว่าน่ารักมากกก 😍 แต่ไม่ได้เอาลงในเว็บไซต์ตามปกตินะคะ
คำพูดของคุณหมอเมื่อสักครู่ยังคงดังก้องอยู่ในหูของผม…“ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ตอนนี้ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้ห้าสัปดาห์แล้ว”
สิ่งที่ผมได้รับรู้ ไอ้กอล์ฟเองก็ได้รับรู้ด้วยเช่นกัน แล้วผมก็รู้ว่า มันมั่นใจมากว่าใบหญ้าท้องกับมันแน่นอน เพราะผมเจอกับใบหญ้าหลังจากนั้น แล้วทีนี้มันจะเอายังไงล่ะ มันจะยอมเหมือนที่ผ่านมาไหม
ไอ้ตัวผมน่ะไม่ติดอะไรหรอก ถึงแม้ลูกที่ออกมาจะไม่ใช่ลูกของผมก็ตาม แต่ผมก็จะรักและเลี้ยงดูเขาอย่างดีให้เหมือนกับลูกของตัวเอง เพราะยังไงเขาก็เป็นเด็กที่เกิดมาจากผู้หญิงที่ผมรัก
ส่วนลูกของผม ค่อยให้ใบหญ้าตั้งท้องให้ใหม่อีกรอบก็ได้ เมื่อเธอพร้อม ผมไม่ถือ แต่ผมห่วงเรื่องนี้มากกว่า ว่าถ้าเธอรู้ เธอจะทำยังไง จะยังคงเลือกผมอยู่ไหม หรือจะเลือกไอ้กอล์ฟพ่อของลูกเธอ ผมคิดไม่ตกกับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น
“ไอ้กอล์ฟ มึงจะเอายังไงต่อไป” ผมถามมันออกไป
“....” มันไม่ตอบอะไรกลับมา เอาแต่นั่งเงียบอย่างเดียว
“กูรักใบหญ้าไม่ต่างจากมึง มึงจะโอเคไหม ถ้ากูจะขอเป็นพ่อของลูกเอง กูสัญญาว่าจะดูแลเด็กที่กำลังจะเกิดมาอย่างดี มึงไม่ต้องห่วง มึงจะมาหา มาเจอบ้างก็ได้ กูไม่ว่า แต่...” ผมยังพูดไม่ทันจบ มันก็พูดขัดขึ้น
“กูก็รักใบหญ้าเหมือนกัน!! รักมาก่อนมึงด้วยซ้ำ!!” มันพูดออกมาเสียงสั่นๆ ดวงตาค่อยๆ แดงก่ำขึ้น “นั่นลูกกู!! ลูกของกู!!” มันพูดออกมาทั้งน้ำตา
“ไอ้กอล์ฟ” ผมเรียกมันออกไปอย่างอ่อนใจ
“มึงลองมาเป็นกูดูไหม!! เป็นกูที่ได้แต่ยืนมองดูลูกและเมียของตัวเองอยู่ไกลๆ แต่ทำอะไรไม่ได้!! ว่ามันทรมานมากขนาดไหน!! กูเจ็บ!! เจ็บจะตายอยู่แล้ว!!” มันตะโกนออกมาหน้าดำหน้าแดง
“แต่กูแต่งงานกับหญ้าแล้ว” ผมพูดออกไปเสียงเบา
“กูขอลูกกับเมียกูคืนได้ไหม ให้กูทำอะไรกูก็ยอม แต่กูขอใบหญ้าคืนให้กูได้ไหม” มันพูดออกมาทั้งน้ำตา
“กูให้ไม่ได้!! กูก็รักใบหญ้าเหมือนกัน!!” ผมตอบมันกลับไปน้ำตาคลอ ตอนนี้ผมกลัวมาก กลัวว่าจะเสียเธอไป
ใบหญ้าที่นอนนิ่งอยู่ ไม่รู้ตื่นขึ้นมา ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นมานั่งมองหน้าผมกับไอ้กอล์ฟทั้งน้ำตา
“ใบหญ้า!!!” ผมกับไอ้กอล์ฟตกใจ เรียกชื่อเธอขึ้นมาพร้อมกัน
“กอล์ฟ! พี่ธี! หญ้าขอโทษ” พอพูดจบ ตัวของเธอก็สั่นไหวมากกว่าเดิม เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก แล้วมองมาที่พวกเราทั้งคู่ด้วยความเสียใจ
“หญ้าอย่าร้องไห้! พอแล้ว! มันไม่ดีต่อลูก! ไม่เอาไม่ร้องนะคนดี เรื่องนี้กอล์ฟผิดเอง! ทุกอย่างมันเป็นเพราะกอล์ฟเอง!” ไอ้กอล์ฟพุ่งตัวเข้าไปเช็ดน้ำตาให้เธอแล้วพูดขึ้น
ผมเดินเข้าไปหาใบหญ้า ที่นั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่บนเตียงด้วยความเจ็บปวด เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมอย่างเศร้าใจ “พี่ธี หญ้า…”
“หญ้าจะไม่บอกเลิกพี่ใช่ไหมครับ” ผมพูดขัดเธอออกไปทันที ใบหญ้าเม้มปากแน่นกลั้นน้ำตาเอาไว้ จนปากเป็นเส้นตรง
เราทั้งสามคนมองหน้ากันในความเงียบ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาอีกเลย “หญ้านอนพักก่อนนะครับ คุณหมอบอกว่าให้น้ำเกลือขวดนี้หมด เราก็กลับบ้านกันได้แล้ว” ผมพูดแล้วช่วยพยุงใบหญ้า ให้เอนหลังลงนอน
ใบหญ้าไม่ขัดขืนอะไร เธอนอนลงไปอย่างว่าง่าย แล้วหลับตาลง ถึงแม้หางตาของเธอ จะมีน้ำตาไหลออกมาก็ตาม
“ออกไปคุยกันข้างนอกหน่อยไหม” ผมหันไปพูดกับไอ้กอล์ฟ.......
อ่านต่อเพิ่มเติม <ผู้ชายของฉัน ตอนที่ ๓๔>
ได้ที่เว็บไซด์👇🏻👇🏻👇🏻
ReadAWrite รี้ดอะไร้ต์ 👉🏻 https://www.readawrite.com/c/86a91269a66dc50d5db9ae7e5bdc184c
Fictionlog ฟิกชั่นล็อก 👉🏻 https://fictionlog.co/b/6215be02f81662001d3dbc91
📌ฝากติดตามผลงานของพวกเราด้วยนะคะ 😘
อ่านแล้วเป็นยังไงมาพูดคุยกันได้นะจ๊ะ
ติดตามเพิ่มเติมได้ที่เพจเฟซบุ๊ก 👇🏻https://www.facebook.com/pkm.tongchan 🥰
#ผู้ชายของฉัน
#กัมปนาทต้องจันทร์
#pkmtongchan
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
