อย่าเอาชีวิตของเราไปผูกติดกับความคิดของใคร
…การที่เราจะใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ให้มีความสุขความสงบได้นั้น เราต้องไม่เอาชีวิตของเราไปผูกติดกับความคิดของคนอื่น เพราะชีวิตของเรามันไม่ได้เกี่ยวกับใคร มันไม่ได้เกี่ยวกับอะไร แต่มันเกี่ยวกับเราแค่คนเดียว
“วางใจในความคิดของตัวเอง” แล้วสื่อสารกับตัวเอง ถามใจตัวเองว่าเราต้องการอะไรจากชีวิตที่เหลือนี้ เราอยากจะใช้ชีวิตแบบไหน เราอยากจะทำอะไร ถามใจตัวเอง?
อยากเรียน อยากอ่าน อยากเขียน อยากกิน อยากนอน อยากนั่ง อยากเดิน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวของเราเองหมดเลยไม่เกี่ยวกับคนอื่น
อยากเรียนไปเรียน อยากอ่านหนังสือก็อ่าน อยากเขียนก็เขียน อยากกิน อยากนอน อยากนั่ง อยากเดิน ไม่มีใครเขาห้ามเราได้ อยากทำอะไรก็ทำไปเลย อะไรที่เราทำได้และไม่เดือดร้อนใคร ทำไปได้เลย
…
อย่าไปมัวสนใจว่าใครจะคิดอย่างไร จะมองอย่างไร มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตของเรา เราไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรกับใคร นั่นมันไม่ใช่เรื่องของเรา อย่าหลงไปสำคัญตนผิด เราไม่ได้มีอิทธิพลต่อชีวิตของคนอื่นขนาดนั้น
หัวสมองของเราปล่อยให้มันโล่ง ๆ โปร่ง ๆ เอาไว้ เพื่อที่จะได้ครีเอท สิ่งที่เราชอบ สิ่งที่เราฝัน สิ่งที่เราอยากที่จะทำ เพื่อที่เราจะได้ทำสิ่งนั้น ๆ ออกมาได้ดีอย่างที่ใจของเราต้องการ
…
ในโลกใบใหญ่ที่มีผู้คนมากมาย เป็นธรรมดาที่จะมีคนเข้ามาสนใจเข้ามาสงสัยในชีวิตของเรา คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา จะมีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบเรา มีทั้งคนที่ชื่นชมยินดีกับเรา และคนที่คอยกดขี่ ทับถม หมั่นไส้เรา
เราอย่าพยายามไปถามหาสาเหตุจากผู้คนเหล่านั้น มันจะทำให้เราดูงี่เง่าเกินไป เพราะคนที่ชอบที่ชมเรา ไม่ว่าเราจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าเราจะแย่แค่ไหน เขาก็ชอบเขาก็ชมเราอยู่ดี ส่วนคนที่ไม่ชอบไม่ชมเรา ไม่ว่าเราจะดีอย่างไรมันก็ไม่ถูกใจของเขาอยู่ดี…
ฉะนั้น.. สิ่งที่เราต้องทำคือลืมคนที่ไม่ชอบไม่ชมเรา ลบพวกเขาออกจากสารบบ หันหลังให้กับพวกเขา และก้าวเดินจากมาแบบเงียบ ๆ เราอย่าพยายามทำให้ใครมาชอบมาชม เพราะมันสิ้นเปลืองเวลา สิ้นเปลืองอารมณ์
การที่เราพยายามทำให้คนอื่นมาชอบมาชมเรา เป็นเรื่องที่โง่ที่สุด การที่เราพยายามหาคำตอบจากคนที่ไม่ชอบไม่ชมเรา เป็นเรื่องที่งี่เง่าที่สุดในชีวิต ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ไม่ชมก็คือไม่ชม ไม่มีเหตุผลหรอกว่าทำไม
…
ใครบางคนผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา เปรียบได้ดั่งกับสายลมที่พัดผ่าน เราแค่รู้สึกอุ่นหรือเย็นชั่วขณะ แค่เราสัมผัสผิวเบา ๆ แล้วหันหลังก้าวเดินจากมาแบบเงียบ ๆ ก็เพียงพอ
เราเกิดมาบนโลกใบนี้เพื่อใช้ชีวิต การใช้ชีวิตของเราก็เพื่อตัวของเราเอง อย่าได้เอาเวลาอันมีค่าของเราไปทิ้งไว้กับคนที่ไม่ชอบไม่ชมเรา
ทำจิตใจของเราให้สงบเบิกบาน ฝึกตนให้เป็นอิสระจากสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ อย่าเอาใจของเราไปผูกติดกับความคิดของใคร หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดเกินขอบเขต
…
โลกใบใหญ่ใบนี้ไม่ได้มีเรื่องราวแค่เรื่องเดียว โลกยังมีเรื่องราวอีกมากมาย โลกยังคงหลากหลายไปด้วยผู้คน
การที่ใครบางคนไม่ชอบไม่ชมเรา ไม่ได้ทำให้โลกของเราหยุดหมุน ไม่ได้ทำให้โลกของเราถล่มลงมา ลมยังคงพัดเอื่อย เมฆยังคงก่อตัว สายฝนยังคงโปรยปราย ใจเรายังคงรู้สึกผ่อนคลาย…
“เรียน อ่าน เขียน เดิน นั่ง นอน ยิ้ม และหัวเราะได้เหมือนเดิม”
#ใช้ปัญญาสอนตน
jutamas🖊
- 7
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
