“ทุกครั้งที่ชี้นิ้วคนอื่น อีก 4 นิ้วชี้มาที่ตัวเองนะ!”
เคยไหมครับ ขับรถกลับบ้าน เอ๊ะ ทำไมรถติดผิดปกติ
มองไป เลนซ้ายสุดมีรถจอดซื้อของอยู่คันนึง ทั้งที่มีป้ายห้ามจอด
เราก็ด่าสิครับ “มักง่ายจริงๆ ไร้ความรับผิดชอบ”
ผ่านมาวันนึง เลิกงาน เราต้องแวะซื้อขนมให้ลูก
ทำไงดีหน้าร้านเขาห้ามจอด แต่ถ้าเลยไปหาที่จอดต้องเดินไกล
เพื่อลูกสุดที่รัก เอาน่ะ จอดหน้าร้านแล้ววิ่งปรู๊ดลงไปซื้อ
บอกตัวเอง “ไม่เป็นไรหรอก แป๊บเดียวเอง”
ชีวิตก็เป็นแบบนี้ครับ มีสองด้านอยู่เสมอ
เวลาเห็นคนอื่นทำ เรารู้สึกไม่โอเค ด่าได้หมด
แต่เวลาเราทำเอง รู้สึกชอบธรรม แก้ตัวได้หมด
สรุปจอดขวางนั้นผิดหรือไม่ผิดกันแน่นะ
แล้วเราทำแบบนี้ในทุกเรื่องหรือเปล่าครับ?
ด่าอื่นว่าบริการไม่ดี (แล้วตอนทำงานเราบริการดีไหม?)
ด่าหัวหน้าว่าไม่ได้เรื่อง (แล้วเราปกครองลูกน้องดีหรือยัง?)
ด่าแฟนข้อเสียนู่นนี่นั่น (แล้วเราข้อเสียเยอะไหม?)
สุดท้ายขณะที่เราชี้นิ้วด่าสิ่งต่างๆ
มีแค่ 1 นิ้วที่ชี้ออกไป แต่อีก 4 นิ้วชี้กลับมาที่ตัวเรา
มันสอนเราว่า ก่อนจะด่าคนอื่นให้ย้อนดูตัวเองก่อน
ถ้าเราทำได้ดีแล้ว ค่อยด่าคนอื่นคงจะดีไหม
แต่แม้เรายังทำได้ไม่ดี ก็ไม่ได้แปลว่าห้ามด่า
อย่างน้อยก็ด่าอย่างเจียมตัว ว่าฉันก็ไม่ได้สมบูรณ์อะไร
ไม่งั้น เราด่าเขา เขาก็ด่าเรา สรุปทุกคนด่ากัน
แล้วครอบครัวเรา งานเรา สังคมเรา จะเละขนาดไหน
เราหาเหตุผลได้เสมอครับ ที่จะบอกว่าเขาผิดและเราถูก
สอดคล้องกับก่อนนี้เคยคุยไปหัวข้อ “มองจากมุมเรา เขาผิดได้เสมอแหละ” --> ย้อนอ่านได้ที่นี่ https://www.blockdit.com/posts/62df85fb4a2585c17b3cb4ca
ขอให้ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขนะครับ
- 18
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
