ธรรมะจากต้นไม้
"ทุกข์มี เพราะยึด
ทุกข์ยืด เพราะอยาก
ทุกข์มาก เพราะพลอย
ทุกข์น้อย เพราะหยุด
ทุกข์หลุด เพราะปล่อย"
มีผู้ที่ทำป้ายนี้ ติดต้นไม้
ในวัดแห่งหนึ่ง
ลองพิจารณาดูนะคะ
ทุกข์ หรือทุขสัจจ์ในอริยสัจ 4
การเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นทุกข์
ความพลัดพรากจากสิ่งที่รัก
การประสพกับสิ่งอันไม่เป็นที่รัก เป็นความทุกข์
ความปรารถนาสิ่งใด
ไม่ได้สิ่งนั้น เป็นความทุกข์
กล่าวโดยย่อ อุปาทาน
(ความยึดมั่น) ในขันธ์ 5
คือกาย ใจ เป็นทุกข์
กิจที่ควรทำต่อทุกข์
คือ การกำหนดรู้ทุกข์
(ไม่ใช่เข้าไปเป็นทุกข์)
ลองฝึกดูนะคะ
มองให้เห็น สิ่งที่คิดว่าทุกข์
คืออะไร
เราเป็นทุกข์ เพราะความ
ยึดมั่น ใช่หรือไม่
เมื่อเข้าใจทุกข์ รู้ทุกข์
เห็นทุกข์ตามสภาพธรรม
อันเป็นจริง จิตจะปล่อยวาง
จากสภาวธรรมนั้น
เหตุเกิดของทุกข์ คือ
ตัณหา 3
1. กามตัณหา
ความติดข้องยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส
2. ภวตัณหา
ความอยากได้ อยากดี
อยากมี อยากเป็นทั้งหลาย
3. วิภวตัณหา
ความอยากไม่ได้ ไม่มี
ไม่เป็น ในสภาวะทั้งหลาย
ถ้าต้องการดับทุกข์
ต้องดับที่เหตุ คือ
ความยึดมั่นในตัณหา
3 กองนี้
ให้แนวทางไว้ประมาณนี้
นะคะ ค่อยๆ ฝึกไปเรื่อยๆ
จิตจะค่อยๆ ปล่อยวาง
และเป็นอิสระจากสภาวะ
ทั้งปวง ทุกข์จะลดน้อยลงเรื่อยๆ
สุขเกิด เมื่อทุกข์ดับ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
โฆษณา