Blockdit Logo (Mobile)
รู้ไว้ก็ดี
•
2 ธ.ค. 2022 เวลา 03:04 • ประวัติศาสตร์
การทดลอง Rosenhan เมื่อคนปกติ 8 คน ทดลองเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
5
ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1969 ดร.เดวิด โรเซนฮาน ได้สร้างการทดลองหนึ่งขึ้นมา โดยเขาเรียกมันว่า “คนปกติในสถานที่ไม่ปกติ”
เดวิด โรเซ็นแฮน เป็นผู้คิดค้นการทดลองโรเซ็นแฮน เป็นการทดลองที่เอาอาสาสมัครทั้ง8คนเข้าไปในโรงพยาบาลบ้าและแกล้งทำเป็นมีอาการทางจิตเพื่อจดบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล แต่ละคนจะบอกหมอด้วยคำพูดเหมือนๆกันว่าได้ยินเสียงตุบๆๆในหัวตัวเองและเสียงก็ไม่ยอมหยุดลง โดย 8 คนนั้น พวกเขาเป็นคนธรรมดาร่างกายแข็งแรงทั้งสุขภาพร่างกายและสุขภาพจิต
การทดลองครั้งนี้เกิดขึ้นมาจากแนวคิดที่ว่า “มันง่ายขนาดไหนที่จะเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวช และมันยากแค่ไหนที่จะออกมาได้”
1
อาสาสมัครทั้งหมด 8 คน เป็นผู้หญิง 3 คนและผู้ชาย 5 คน และแต่ละคนก็เข้าไปอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชแต่ละแห่งที่แตกต่างกัน
ดร.เดวิด โรเซนฮาน
ตัวเดวิดเองจบจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สาขาจิตวิทยา ด้วยใบปริญญาสองใบ อาสาสมัครทุกคนใช้เวลาจดบันทึกในโรงพยาบาล 7-52 วัน ก่อนที่เดวิดจะรวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลที่เขาประสบมาในเวลาหนึ่งปี และตีพิมพ์หนังสือเรื่องการเป็นคนปกติในที่ๆบ้า (On being sane in insane places)​ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวภายในโรงพยาบาลที่เกิดขึ้นภายในปี 1960-1970
โรเซนฮานระบุว่า เขากลัวว่าทางโรงพยาบาลแต่ละแห่งจะจับได้ และนำเรื่องการทดลองของเขามาเปิดเผยว่าพวกเขาเป็นขบวนการต้มตุ๋น แต่สิ่งที่เขากลัวแทบจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลย
เดวิดและอาสาสมัครทั้ง 8 คนได้จ้างทนายความเผื่อไว้ว่าตัวเองจะออกจากโรงพยาบาลไม่ได้ และมันก็เป็นแบบนั้นทันที เพราะทันทีที่เดวิดเข้ามา หมอและพยาบาลก็จะจับตาเฝ้าดูคนไข้แบบใกล้ชิดจนไม่มีเวลาส่วนตัว อีกทั้งพวกเขายังปฏิบัติต่อผู้ป่วยอย่างโหดร้ายและไร้มนุษยธรรม
หลังจากที่อาสาสมัครทั้ง 8 คนเข้าไปอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชได้ไม่กี่วัน พวกเขาก็ไปบอกกับโรงพยาบาลเหล่านี้ว่า อาการที่เกิดขึ้นได้หายไปแล้ว และพวกเขารู้สึกสบายดี แต่นั่นไม่เพียงพอที่จะทำให้โรงพยาบาลปล่อยตัวพวกเขาออกมาได้ ราวกับว่า “ใครจะไปเชื่อคำที่คนบ้าพูดกันล่ะ ”
ในความเป็นจริง สิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลจิตเวชแต่ละแห่งก็คือ ไม่มีพนักงานในโรงพยาบาลคนไหนที่มาคอยสังเกตอาการของผู้ป่วยเลยว่า พวกเขาจะป่วยจริงหรือแกล้งทำเป็นป่วยทางจิต
ถึงแม้อาสาสมัครทุกคนจะทำตัวทุกอย่างเป็นปกติ ทั้งคำพูด การกระทำบางอย่างที่ดูธรรมดามากๆ อย่างเช่นการเขียนไดอารี่ ก็ถูกพิจารณาว่าเป็นอาการกระวนกระวายใจ ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวชเหล่านี้ได้รับการดูแลที่แย่มาก แม้ว่าอาสาสมัครที่เข้าไปจำทำตัวดีกับพนักงานแค่ไหน และบางคนก็ยังมีประสบการณ์ถูกคุกคามอีกด้วย โรเซนฮานเรียกประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับอาสาสมัครของเขาว่า “ภาวะการมองคนอื่นต่ำกว่าคนหรือไม่ใช่คน”
1
มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เดวิดจดบันทึกที่ห้องของตัวเอง พยาบาลเอายามาให้เขา ตอนแรกเขากลัวและกังวล เขาคิดว่าพยาบาลจะจับได้ซะแล้ว แต่พยาบาลกลับไม่ได้สนใจเขาเลยว่าเขาเขียนอะไรลงไปในนั้นบ้าง แต่คนที่ตั้งคำถามกับเขากลับเป็นคนไข้ที่อยู่ในโรงพยาบาลว่า คุณแหล้งทำใช่มั้ย ไม่ใช่หมอหรือพยาบาล
อีกหนึ่งสิ่งที่น่าสนใจสำหรับการทดลองครั้งนี้ก็คือ จากผู้ป่วยทั้งหมด 118 คน มีถึง 35 คนที่อาสาสมัครของเขาสังเกตว่า พวกเขาอาจเป็นนักข่าวหรือศาสตราจารย์ที่มาทำการทดลองอะไรบางอย่าง
1
จากการทดลองครั้งนี้ทำให้ ดร.โรเซนฮานได้สรุปง่ายๆ ว่า โรงพยาบาลจิตเวชต่างๆ วินิจฉัยคนปกติให้เป็นคนป่วยได้ รวมถึงวินิจฉันคนป่วยให้เป็นคนปกติได้อีกด้วย เขากล่าวว่า “ชัดเจนว่าเราไม่สามารถแบ่งคนปกติกับคนบ้าได้ในโรงพยาบาลจิตเวช”
หลังจากหนังสือที่เดวิดเขียนถูกตีพิมพ์ออกไป โรงพยาบาลจิตเวชเกือบ 50% ตัดสินใจปิดตัวลง และมีคนป่วยจิตเวชลดลงไปครึ่งหนึ่ง แต่ก็มีโรงพยาบาลที่ไม่เห็นด้วยและออกมาบอกให้เดวิดทำการทดลองอีกครั้ง เดวิดรับคำท้าแล้วบอกว่าจะเปิดรับอาสาสมัครและส่งคนไปอีกครั้งรวมถึงตัวเขาเอง
หนังสือเรื่องการเป็นคนปกติในที่ที่บ้า (On being sane in insane places)​
ขอบคุณครับ :)
โฆษณา