5. ในระยะที่ห้าของหนังสือบทเพลงไพเราะ คนรักของพระคริสต์มีส่วนร่วมในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้า — 7:1–13:
(1) ในข้อ 4 พระวิญญาณนั้นทรงบรรยายความงดงามของผู้แสวงหาที่รักพระองค์ ในเรื่องความตั้งใจ (ลำคอ) ที่นอบน้อมของเธอ ซึ่งถูกกระทำให้เป็นอย่างนั้นโดยการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงของพระวิญญาณนั้นผ่านการทนทุกข์ต่างๆ เพื่อจะมาทำให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง, ในเรื่องการสำแดงออกมาแห่งใจของเธอ ซึ่งเปิดออกต่อความสว่าง ทั้งยังสะอาด, พักสงบอย่างเต็มที่, และเข้าถึงได้ (ดวงตาที่เหมือนสระน้ำ — เทียบ 1:15; 4:1; 5:12), และในเรื่องการรับรู้ฝ่ายวิญญาณของเธอที่แยกแยะได้ในระดับสูงและว่องไว (จมูก — เทียบ ฟป.1:9–10; ฮร.5:14).
(2) ใน พพร.7:11 แสดงให้เห็นว่าคนรักของพระคริสต์ต้องการที่จะร่วมกับที่รักของเธอในการทำให้การงานที่มีเพื่อทั้งโลก (ทุ่งนา) สำเร็จลุล่วงโดยการค้างแรมจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง (พักอยู่ตามหมู่บ้าน); กรณีนี้บ่งชี้ว่าในการทำให้การงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าสำเร็จลุล่วงนั้น เธอไม่แตกก๊กแตกเหล่า แต่ให้การงานนั้นยังคงเปิดกว้าง เพื่อให้ผู้อื่นสามารถมาค้างแรมที่นั่นและเธอก็สามารถไปค้างแรมที่อื่นได้; นี่คือการรักษาไว้ซึ่งการงานเดียวในพระกายเดียว.
(3) การมีส่วนร่วมในการงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือการทำงานร่วมกับพระองค์ (2กธ.6:1ก); ในการทำงานร่วมกับพระองค์นั้น เราจำเป็นต้องมีความสุกงอมในชีวิต, เราจำเป็นต้องเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้า, และการงานของเราจะต้องมีเพื่อพระกายของพระองค์ (กซ.1:28–29; 1กธ.12:12–27).
(4) ชูลามิททำการงานในฐานะคู่ครองของซะโลโมเพื่อจะดูแลสวนองุ่นทุกแปลง (พพร.8:11) ซึ่งก็คือคริสตจักรทั้งหลายพร้อมด้วยผู้เชื่อทั้งปวงที่อยู่ทั่วโลก; เราต้องมีการงานที่มีเพื่อทั้งโลก; นี่คือสิ่งที่เปาโลกระทำในการก่อตั้ง คริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลาย จากนั้นก็ทำงานเพื่อจะนำคริสตจักรเหล่านี้เข้าสู่การตระหนักถึงพระกายของพระคริสต์อย่างครบบริบูรณ์ — รม.16:1–24.
วันศุกร์ - การบำรุงเลี้ยงแห่งการฟื้นฟูยามเช้า
บทเพลงไพเราะ บทที่ 7 ข้อ 11–12 มาเถิด แม่ยอดรักของฉัน ให้เราออกไปในทุ่งนา ให้เราพักอยู่ตามหมู่บ้าน ให้เราตื่นแต่เช้าตรู่ไปยังสวนองุ่น ให้เราดูว่าต้นองุ่นมีดอกตูมหรือยัง หรือว่ามีดอกบานแล้ว และดอกทับทิมบานหรือยัง ณ ที่นั่น ดิฉันจะมอบความรักของดิฉันให้แก่เธอ