รู้จักอาชีพที่ใกล้สาบสูญ นักล่าสมบัติโบราณใต้น้ำ กับการนับถอยหลังสู่วันรื้อถอนหมู่บ้านนักล่าสมบัติ
ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีที่ไม่ได้มีรถไฟฟ้า หรือรถรามากมายเต็มเมืองเช่นนี้ ผู้คนมากมายต่างใช้ชีวิตกว่าครึ่งในการอยู่บนเรือเพื่อเดินทางไปทุกหนแห่ง แน่นอนว่าระหว่างการเดินทาง ต้องมีสมบัติมากมายที่ร่วงหล่นไปในน้ำ นั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นให้กลุ่มชายชาตรียอมพลีชีพดำดิ่งสู่ใต้แม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อตามหาสมบัติล้ำค่าที่อาจได้มาฟรี ๆ
“คุณจำเริญ บัวศรี” หรือ “พี่เริญ” ชายวัย 54 ปี ผู้ใช้เวลาทั้งชีวิตในการสืบทอดอาชีพที่เสี่ยงตาย แต่ก็ไม่วายจะไม่เลิกทำ อย่างการเป็น “นักล่าสมบัติใต้น้ำ” อาชีพที่เหลือไม่กี่คนในไทยที่ยังคงทำแบบวิธีโบราณ อุปกรณ์ทุกอย่างเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ “หัวครู” คือเพื่อนตายที่พร้อมดำลงไปทุกที่เพื่อค้นหาสมบัติ ซึ่ง “หัวครู” ของชาวชุมชนมิตรคาม กรุงเทพมหานคร นี้เป็นภูมิปัญญาที่นักล่าสมบัติในชุมชนคิดค้นกันขึ้นมาเอง
“มันคืออาชีพที่เราทำกันมาเป็นรุ่น ๆ เกิดมาพ่อเราก็ตื่นเช้าไปดำน้ำแล้ว ตอนเราเกิดการศึกษามันไม่ได้เข้าถึงง่ายเหมือนสมัยนี้ เราไม่ได้เรียนก็ไม่รู้จะทำอะไร ก็ทำตามที่พ่อทำ พออายุได้สัก 10 ปี ก็เริ่มดำหาแล้ว ตอนเป็นเด็กเราใจกล้า หรือจะเรียกว่ากล้าก็ไม่ถูก เรากลัวไม่มีกินมากกว่า เลยต้องดำลงไป”
แต่ในทุกการออกล่าสมบัตินั้นไม่ง่าย สายน้ำกว้างใหญ่ไม่ได้มีสมบัติไว้ให้ทุกคน
“เกือบ 50 ปีที่ผ่านมาเราออกดำหาทุกวันนะ ช่วงสมัยก่อนจะเจอทองเยอะ เพราะคนเดินทางทางน้ำ บางทีเจอทองเป็นหมื่น แต่พอยุคสมัยเปลี่ยน คนไม่เดินทางทางน้ำ เราต้องดำลึกขึ้น ต้องใช้เวลาเยอะขึ้นเพื่อหาของเก่าพวกถ้วยชาม หรืออะไรก็ได้ที่มันหายาก ก็จะมีพ่อค้าจากจตุจักรมาดูแล้วตีราคาให้
อาชีพเราเสี่ยง คือไม่ได้เสี่ยงชีวิต แต่เราไม่สามารถรู้ได้ว่าวันนี้เราจะขาดทุนไหม ค่าน้ำมันที่เราออกเรือไป บางวันอาจไม่เจออะไรเลย อย่าถามถึงความคุ้มค่าของอาชีพนี้ในปัจจุบันเลย แทบไม่มี”
ในความโบราณที่น่าสนใจ ทำให้หลายต่อหลายชาติต่างอยากมาดูให้เห็นกับตา
“ผมก็ไม่รู้ว่าคนข้างนอกที่มองมาเขาคิดอย่างไรกับอาชีพเรา และเราเป็นที่รู้จักในหลายประเทศได้อย่างไร มีช่วงหนึ่งที่ข่าวการรื้อถอนชุมชนเราเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ มีทั้งชาวญี่ปุ่น ฝรั่งเศส เยอรมัน ที่มาทำข่าวเพราะกลัวการดำน้ำหาสมบัติแบบนี้จะหายไปเลยมาเก็บภาพไว้ พอคนเริ่มมาเรื่อย ๆ ผมก็เพิ่งรู้ว่าที่เราทำ ๆ กันมามันไม่ธรรมดา”
เมื่อโลกหมุนไว ยุคสมัยเปลี่ยน การนับถอยหลังสู่การรื้อถอนชุมชนมิตรคาม ชุมชนของเหล่านักล่าสมบัติกำลังจะจบลงในกลางปี 2566
“ชุมชนเราต่อสู้กับเรื่องนี้มานาน จนเรารู้สึกว่ามันเปล่าประโยชน์ เขาให้ไปเราก็ต้องไป มันไม่มีอะไรเป็นของเราจริง ๆ หรอก ถ้าถึงวันที่เราต้องออกไปจากตรงนี้ อาชีพนี้ก็หายไปอีกเกินครึ่ง เพราะเราไม่มีที่ประจำให้ไว้พักเรือหรือพักผ่อนแล้ว คนรุ่นใหม่เลยไม่คิดสานต่อเพราะมันไม่คุ้มเสี่ยง แต่อาชีพนี้มันคือชีวิตเราไปแล้ว เราอยู่ใต้น้ำมาทั้งชีวิต เราก็คงทำอาชีพนี้จนตาย แค่จากนี้จะยากหน่อย แต่ก็ต้องทำต่อ”
ในอีก 10 ปี 20 ปี ข้างหน้าเราจะยังมีโอกาสได้เห็นนักล่าสมบัติที่ใส่หัวครูโบราณว่ายทะยานเพื่อหาของล้ำค่าในน้ำไหม
“ตอนนี้เราเหลือกันอยู่ไม่ถึง 100 คน ถ้าตรงนี้ถูกรื้อถอนก็จะหายไปอีกส่วนหนึ่ง คนรุ่นใหม่ในชุนชนก็แทบไม่มีใครทำแล้ว เราก็ไม่รู้จะมีถึงวันไหน แต่ถ้าผมยังอยู่ผมก็จะทำจนตาย แต่ใครจะรู้ ผมอาจจะตายวันนี้ พรุ่งนี้ก็ได้ (พี่เริญหัวเราะ)”
อีกหนึ่งอาชีพที่นับถอยหลังสู่การโดนแทนที่ของยุคสมัย แต่ในวันนี้เหล่านักหาสมบัติใต้น้ำแห่งชุมชนมิตรคามยังคงว่ายวนและดำดิ่งสู่แม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อหากินกันต่อไป แม้หลายชีวิตยังไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหนต่อก็ตาม
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
