เรื่องสั้น . . . ข อ ง ข วั ญ ชิ้ น สุ ด ท้ า ย
ตอนที่ 3
ค ว า ม สุ ข
Cr. unsplash Karen Hammega
" ค ว า ม สุ ข " คำสั้น ๆ แค่สองคำ แต่มีอานุภาพเหลือคณา
ความสุข เป็นสิ่งที่ใครก็ต้องการ แต่ไม่ใช่ ใคร ๆ จะสามารถมีความสุขได้ และความสุขของแต่ละคนยังแตกต่างกันอีกด้วย
ส่วนความสุขของฉันน่ะหรือ?
"พี่แพรครับ ผมมีอะไรให้ดู"
ฉันเห็นแววตาระริกเหมือนเด็กคู่นั้นแล้วก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย แบงค์ยื่นสิ่งที่ถือแอบไว้ด้านหลังมาตรงหน้าฉัน . . . มันคือสมุดบัญชีธนาคาร !!
"นี่เป็นบัญชีธนาคารเล่มแรกของผม ผมจะพยายามเก็บเงินอย่างที่พี่แพรสอน
1
ผมจำได้นะ พี่บอกว่า . . .
การมีเงินเป็นของตัวเอง เป็นจุดเริ่มต้นของการมี อิสระภาพ
2
..
ฉันอธิบายความรู้สึกไม่ถูกนัก ที่แน่ ๆ คือ . . . ฉั น มี ค ว า ม สุ ข
1
นั่นคือจุดเริ่มต้นในวันนั้น ... จวบจนวันนี้
"พี่แพรครับ วันเสาร์ว่างมั๊ย ผมอยากให้พี่ไปช่วยดูห้องที่ผมจะเช่าทำร้าน"
"อยากจะไปซะวันนี้เลยแบงค์ เอาอย่างนี้มั๊ย เช้าวันเสาร์เข้ามากินข้าวที่บ้านกับพี่ก่อนแล้วค่อยออกไปด้วยกัน"
"ครับ"
แม้คำตอบรับจะสั้น แต่กระแสเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน
แบงค์เป็นเด็กที่มีความจริงจังและเป็นผู้ใหญ่เกินวัย สิ่งที่ผ่านมาในชีวิตหล่อหลอมให้เขาต้องเติบโตและเป็นที่พึ่งให้กับตนเอง
ยายที่เลี้ยงแบงค์มาตั้งแต่เด็กก็ไม่ได้อยู่เป็นที่พึ่งให้แบงค์แล้วในวันนี้ ฉันยังจำได้วันที่ยายของเขาเสีย แบงค์ไม่มีน้ำตา เขาบอกกับฉันเพียงว่า
"ยายผมหมดภาระแล้วครับ"
1
..
คนเราเกิดมาพร้อมกับภาระชิ้นโต
ที่ต้องแบกรับจนกว่าจะถึงวันที่ปล่อยวางลง
ไม่ว่าการปล่อยภาระลงนั้นจะสวยงาม สมบูรณ์แบบ หรือค้างคา
ตึกแถวที่แบงค์พาฉันมาดูอยู่ในเส้นทางไปโรงเรียนสารพัดช่างที่เขาเรียนนั่นเอง ห้องหัวมุมที่ปล่อยเช่านั้นสภาพค่อนข้างทรุดโทรมด้วยเจ้าของไม่ดูแลซ่อมแซม
"สภาพภายนอกไม่ค่อยดีแต่ผมดูแล้วว่า น่าจะซ่อมให้มันพออาศัยได้ อีกอย่างราคาไม่แพงเกินไป คงเพราะไม่มีคนสนใจจะเช่า พี่แพรว่าดีมั๊ย"
แบงค์ตกลงเช่าตึกแถวสองชั้นห้องนั้น เงินเก็บก้อนแรกถูกนำมาใช้วางมัดจำและใช้จ่ายในการซ่อมสถานที่ซึ่งในอนาคตมันจะเป็นร้านของเขา ชั้นล่างทำเป็นร้าน ชั้นบนเป็นที่พัก
ร้านซ่อมได้สารพัด ที่แบงค์ทุ่มเททั้งกำลังกายและกำลังใจเริ่มออกมาเป็นรูปเป็นร่าง โชคดีที่เป็นห้องหัวมุมตึก ห้องเล็ก ๆ จึงดูโปร่งตากว่าห้องอื่น และก็เป็นความโชคดีของแบงค์อีกนั่นแหละที่ความขัดสนในวัยเด็ก ทำให้เขาได้สั่งสมวิชาช่างช่วยยายซ่อมห้องเช่าให้พอคุ้มแดดคุ้มฝน แม้จะยังมีช่องดูดาวธรรมชาติในเวลากลางคืนบ้างก็ตาม
..
พรุ่งนี้ร้านของแบงค์จะเปิดดำเนินการแล้ว
และนี่ก็อีก ... ความสุขของฉัน ทั้งสุขทั้งภาคภูมิใจเลยเชียว
1
ฉันแวะไปที่ร้านของแบงค์ตอนเช้าตรู่ พร้อมพระพุทธรูปองค์เล็กและพวงมาลัยดอกมะลิ
"พี่เอาพระมาให้บูชานะ วันนี้เป็นวันมงคลของแบงค์"
ฉันเห็นน้ำตาแว่บหนึ่งในดวงตาของเขา
"ผมไม่เคยสัมผัสความรักจากพ่อหรือแม่
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมมีความรักให้พวกเขาหรือเปล่า
ผมไม่เคยคิดถึงเขาเลย เราคงไม่มีสายใจต่อกันนะครับ"
แบงค์พูดแล้วก็ก้มหน้าดูมือของตัวเองที่กุมกันแน่น ..
มือของตัวเองที่เกาะกุมกันเอง
"ถ้าพ่อแม่คือผู้ให้กำเนิด พี่แพรก็เป็นทั้งพ่อและแม่ของผม เพราะพี่ให้ชีวิตใหม่กับผม"
1
ฉันรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็ง ๆ วิ่งมาจุกอยู่ที่คอจนพูดอะไรไม่ออกกับสิ่งที่ได้ยิน
"ผมบอกรักพี่แพรได้มั๊ย?"
ฉันเอื้อมมือไปแตะไหล่แบงค์ จงใจทิ้งมือไว้อย่างนั้น ปล่อยให้พลังความรักความปรารถนาดีแล่นจากหัวใจฉันผ่านปลายมือไปสู่เขา
"แบงค์ ... " ฉันเรียกชื่อเขาด้วยความรู้สึกปิติในใจ
"แบงค์บอกรักพี่ทุกวัน จากการกระทำ จากการปฏิบัติตัวดี
และที่ชัดเจนที่สุด คือการที่แบงค์รักตัวเองเป็น"
1
ค ว า ม สุ ข ... ไม่ใช่สิ่งที่ต้องไขว่คว้าอย่างยากเย็น
เพียงแค่ความเรียบง่าย ความเป็นธรรมดา
เราไม่ต้องไปวิ่งหาความสุขจากที่ไหน
เพราะความสุขนั้นซุกอยู่ในมุมหนึ่งของหัวใจตลอดเวลา
เราเพียงแค่ ... เปิดใจและหาความสุขนั้นให้พบ"
1
สิ่งต่าง ๆ ดูจะเข้ารูปเข้ารอยดี แต่ฉันยังอดรู้สึกไม่ได้ว่า ไกลออกไปจากปุยเมฆที่สวยงามบนท้องฟ้า หรือเบื้องล่างของผิวน้ำที่สงบราบเรียบนั้นมีสิ่งใดแฝงอยู่หรือไม่
1
จบตอนที่ 3
ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่แวะมาติดตามนะคะ
อ่านตอนก่อนหน้าได้ที่ลิงค์ค่ะ
ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
  • 18

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา