การร้องไห้เป็นกลไกหนึ่งของร่างกายค่ะ เมื่อสมดุลอารมณ์เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน ต่อมน้ำตาของคนเราที่อยู่ใกล้กับกลีบสมองส่วนที่รับรู้และควบคุมความรู้สึก ต่อมน้ำตาจะผลิดน้ำออกมาเพื่อลดแรงดันที่เป็นอันตรายต่อสมอง
นี่เป็นคำอธิบายในเชิงวิทยาศาสตร์ค่ะ จะเห็นได้ว่าร่างกายของคนเราฉลาดมากๆๆๆ
การฮึบไว้ ไม่ร้องออกมา อาจจะไม่ใช่เรื่องดี แม้ร่างกายเราจะฉลาดแค่ไหน แต่บางทีเราก็ไม่ค่อยชอบ
เมื่อคิดอะไรซ้ำๆสมองเราจะเกิดร่องความคิดแบบนั้น ปฏิกิริยาท่าทีที่เราตอบสนองต่อสิ่งที่เกิด เป็นไปโดยอัตโนมัติจนเราแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ วิถีทางพุทธคือหมั่นรู้ตัวบ่อยๆค่ะ ฝึกสมองให้หยุดแค่ "การรับรู้" การไม่ปรุงแต่งจะทำให้เราเบรกความรู้สึกได้ค่ะ
ไม่รู้ว่าจะเข้าใจรึเปล่า แต่ลองปฏิบัติดูค่ะ
1 ถูกใจ
171 รับชม
แสดงความคิดเห็นของคุณ...
  • 1
    โฆษณา