Khao Takiap

[journal&journey] ตะวันทักทายฉันในเช้าวันใหม่

เช้าวันหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์
เราสองคนออกเดินทาง
ทั้งเราและเขา ไม่ใช่คนที่ถนัดเรื่องตื่นตอนเช้าสักเท่าไหร่
เป็นเรื่องยากพอๆ กับการฝืนกินถั่วงอกดิบ หรือบล็อกโคลี่
สำหรับบางคนอาจจะเป็นเรื่องง่ายและเคยชิน
แต่สำหรับบางคนก็เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก
อย่างเช่นเรา
เรามีรูปพระอาทิตย์ลาลับของฟ้าจำนวนมาก
จากมุมมองระเบียงห้องชั้นสิบแปด ที่ถูกถ่ายเก็บเอาไว้ในแต่ละวัน
เราคุ้นเคยกับองศาของแสง อุณหภูมิของแสง
เราเพลิดเพลินกับการมองดูท้องฟ้ายามเย็น
เพลิดเพลินไปกับชิ้นงานศิลปะจากธรรมชาติ
ที่ดูสนุกกับการถ่ายทอดความรู้สึกออกมา
เราหยุดเพื่อดู
.
แต่ในครั้งนี้
หากมองจากภาพคงไม่ต่างกันมากนัก
แต่ในความรู้สึกของตัวเราเองที่ยืนอยู่ตรงนั้น ณ ขณะนั้น
มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
มันความรู้สึกของความหวังที่เข้ามาทักทายกัน
บางเวลาตะวันตกดินก็ทำให้รู้สึกเสียดายที่วันนี้กำลังจะหมดไป
แต่ตะวันที่กำลังโผล่มาทักทายนั้นทำให้รู้สึกว่า "ชีวิตจะมีวันใหม่เสมอ"
ขอบคุณที่ได้พบกัน
: วันใหม่
  • 1

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา