ทุ่มครึ่ง / ยืนแคชเชียร์ / ง่วงๆ
เวลาทุ่มครึ่ง ที่มีของมาเติมที่ร้านเช่นทุกวัน กะว่าวันนี้สบายละ เติมของเสร็จ กินข้าวกลับบ้านนอนสบายจิต
แต่ในช่วงเวลาที่ชะล่าใจ จู่ๆก็มีเสียงรถทัวร์วิ่งผ่านไป
คัน1 คัน2... คัน3!!!
ไอ้เชี่ยยย วันนี้กูตายแน่
แขกจีน เป็นสิ่งมีชีวิตที่ผมไม่อยากเจอมากที่สุด
เพราะนอกจากการยกกันมาเป็นตระกูล ผมคุยกับพวกเขาไม่รู้เรื่อง
อาจจะเพราะส่วนใหญ่เป็นคน Gen x ต้นๆ ที่อ่าจจะไม่คล่องภาษาอังกฤษมากนัก
แต่ส่วนใหญ่ที่ว่านั้นคือ95% และที่นิ่วใจที่สุด คือเขาไม่พยายามพูดภาษาอังกฤษ
หรือเปิดกูเกิลเปิดรูปให้ มึงหวังเฉาหมาหั่น มึงก็หวังเฉาหมาหั่นอยู่งั้นแหละ
แต่ใช่ว่าร้านเราจะไร้ที่พึ่ง พี่จิ๊บกับพี่จ๋า ที่เคยเผชิญหน้ากับแขกจีนมาก่อนเราตั้งแต่ก่อนโควิด
พอจะสื่อสารได้บ้างว่าเขาจะเอาอะไร เลยรอดไป
แต่บางทีที่ต้องอยู่คนเดียว โพรเซสเดียวที่ทำได้ คือพนมมือไหว้และเปิดกูเกิล
ไม่รู้ทำไม ส่วนใหญ่แขกจีนมักจะซื้อบางอย่างเยอะมากๆ
มากในที่นี้คือเหมา เหมาแบบเกลี้ยง ที่อยู่ในสต๊อกก็จะเอา
มีสองสามอย่าง
อย่างแรกเลยคือกระทิงแดง ซื้อทีเป็นโหล ของพึ่งเข้าก็จะเอา
มีรายนึงเป็นเจ๊วัยกลางคน แต่งตัวจี๊ดจ๊าดกับแว่นตาดำ
ได้ความจากกูเกิลว่า เจ๊แกจะเอากระทิงแดง แบบไม่เย็นโหลนึง
ก็อยากบอกให้ไปวางไว้ข้างนอก3นาที รับรองหายเย็น
แต่ความเป็นจริงก็ต้องบอกแหละว่าไม่มี เพราะพวกเครื่องดื่ม
ยังไงก็ต้องเอาไว้หลังตู้น้ำอยู่แล้ว จะเอาไม่เย็นเลยเป็นไปไม่ได้
สรุปเจ๊แกก็เอา แต่แค่ 3 ขวด
ล่าสุดเจอรายนึง มากกว่านิ่วใจ เพราะรอบนี้กัดฟันแตก
คือแกเป็นมนุษย์ลุง ท้องป่องๆ ใส่เสื้อสีน้ำเงินรัดๆ ผมหงอกๆ
เดินเข้ามาคิดตังค์ปกติ แต่บ่นอะไรไม่รู้อยู่พักนึง
ได้ความจากพี่จ๋าว่าอยากแลกแบงค์หยวนมาเป็นเงินไทย
เลยบอกไม่ได้ เพราะมันเกินขอบเขตงาน สะดวกซื้อโว้ย ไม่ได้สะดวกขนาดน้านนน
แกก็บ่นๆจนทอนตังค์ไปให้ แกชี้ที่เหรียญเลยคิดเอาเองว่า
เออแกอาจจะไม่รู้ว่าเท่าไหร่ว่ะ เลยบอกมูลค่าไป
เรา: "นี่เหรียญ10นะ" (ภาษานิ้ว)
เรา: "นี่เหรียญ1นะ" (ภาษานิ้ว)
ลุง:"อ๋อ 1หรอ" *นิ้วกลาง*
เรา:(ในใจ) "อ้าวไอ้ลุงมึงจะเอาเหรอ!!!"
เรา:(ความเป็นจริง) กำหมัด หุบปากเงียบ
จบ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
