เรื่องของกาย ของอารมณ์ แล้วก็จิต เพราะการที่เราดำเนินชีวิต ต้องพัวพัน เรื่องนั้นเรื่องนี้ เรื่องที่ไม่ได้เป็นดังใจหวัง เรื่องที่เราทะเยอทะยาน ..ไปชนกำแพงชนภูผา.ต้นไม้ใบหญ้า.. อุปสรรคอะไรมากมาย อะไรละที่เราไปชน .วิญญาณทั้งหก ของเรานั่นแหละ ที่มันเก็บเรื่องราวต่างๆเข้ามา โดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ตาเห็นหูได้ยิน ..มันเก็บๆ เข้าเหมือนเป็นฝุ่นละอองติดเข้าไปในเรียนกาย มีเรื่องที่จดจำมา เป็นอารมณ์นึกคิดมากมาย ..ไม่เคยหยุดพัก..ไม่เคยพักกายพักจิต ทั้งกายทั้งจิตมันก็ถดถอย อ่อนเปลี้ยเพลียแรง
..สิ่งเหล่านี้ เค้าเรียกว่า เราไปนำกรรมเข้ามาสู่กายสู่จิต หรือเอาเรื่องข้างนอก มาเข้าข้างใน โดยไม่รู้สึกตัว .เค้าว่า อารมณ์นั่นแหละ ที่พาเข้ามา .. เมื่อก่อนเราก็..ไม่รู้ตัว..ว่าทำไม มันมีความรู้สึกแบบนั้น ..อารมณ์ที่น้อยเนื้อต่ำใจ. สิ่งต่างๆที่เราสะสมเข้ามาให้เกิดคำว่าทุกข์กายทุกข์ใจ มันหนัก.มากเข้าๆ มันก็กดทับจิต คราวนี้เราก็ไม่รู้ว่า..จะระบาย หรือ หาวิธีช่วยเหลือ จิตของตัวเองอย่างไร ดี..เราก็จมหมกมุ่น ว้าวุ่นกับอารมณ์ภายในกายที่มันเกิดขึ้น ..หาทางเอามันออกจากกายจากจิตไม่ได้ .มันก็สะสมไปเรื่อยๆ
เมื่อเราค่อยทบทวน เรื่องราวของคำว่า กรรม เรารู้ว่า เราเป็นผู้ที่มีกรรม เราก็หาวิธีแก้ไข ให้กายเราจิตของเรา มีบุญกุศล เราก็นำกายนี้ ไปสร้างบุญกุศล ทำบุญใส่บาตร ปฏิบัติธรรม สวดมนต์ไหว้พระ ทำเรื่องราวดี ๆ (อย่าไปพึ่งไสยศาสตร์ เพราะนั่น จะมีกรรมมากขึ้น) เพื่อที่จะให้กายที่เป็นกรรม มาเป็นกายของผู้ที่มีบุญกุศลบารมี คำว่าบารมี ก็เป็นเรื่องราวของจิต ที่จะรู้จักอารมณ์ ..แล้วรักษากายวาจาใจของตนเองให้เป็นปกติได้ หลีกเลี่ยงเรื่องที่จะให้มีกรรม..
นั่นก็คือ สติสัมปชัญญะของเราของจิตมันเข้มแข็ง ..กลั่นกรอง เรื่องราวที่อารมณ์นำพาเข้ามายึดถือออกไปได้ กายก็จะเบา จิตเบา .จิตก็มีกำลังขึ้นมา .เท่าทันอารมณ์นึกคิดของตัวเองมากขึ้น ..แล้วก็จะไม่ไปยึดถือเรื่องที่ไม่เป็นสาระ ..เรื่องข้างนอก นำเข้ามาสู่ข้างใน ให่มันหนักอกหนักใจ ถ้อถอย หมดกำลังใจ
มีพระท่านบอกว่า คนที่ว่า ตัวเองเป็นชาวพุทธ หากรู้จักศึกษาเรื่องราวดีๆ สร้างบุญกุศล ให้ถูกทาง กายที่เป็นกายกรรม ให้เกิดเป็นกายบุญ คนมีบุญ จิตมันก็ดี ..มีบุญหล่อเลี้ยงจิต พอกายมีบุญ ก็นำกายบุญ มาปฏิบัติธรรม ..จิตก็จะค่อยๆ ขยับขยายขึ้นโตขึ้นมา รู้จักเรื่องราวอารมณ์ อารมณ์ที่พาให้ทุกข์ เราเรียนรู้จัก..เพิ่มพูน..ให้เกิดสติปัญญาของจิต ที่จะสลัดอารมณ์นั่นไปได้ ..ด้วยคำว่า สร้างบุญกุศลบารมีให้แก่จิตของตนเอง ..ที่กระทำได้ตอนที่ร่างกายแข็งแรงครบอาการสามสิบสอง..เพียบพร้อมด้วยสติปัญญา ที่กายนี้สงเคราะห์ให้.
โฆษณา