"เราจะซื้อก้อนหินไปทำไมกัน? "
โจดีเล่าว่าเธอเพิ่งซื้อก้อนหินมา 4 ก้อน
ขณะจอดรถ เธอสังเกตเห็นเด็กหญิงวัย 10-11 ขวบคนหนึ่ง
ยืนอยู่ที่หน้าอพาร์ตเมนท์ของเธอเอง มีป้ายประกาศว่า
“ขายก้อนหิน”!
.
โจดีแอบคิดในใจว่า
“ถ้าถึงกับขายก้อนหิน แสดงว่าไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ขายอีกแล้ว...”
.
โจดีก้าวลงจากรถ เดินตรงไปหาเด็กหญิง ถามถึงสินค้าที่เธอขาย
เธอบอกว่ายืนอยู่ตรงนี้กว่าสองชั่วโมง ไม่มีใครสนใจแม้แต่จะหยุดดู
ซึ่งนั่นยังไม่รวมเวลาก่อนหน้านี้
ที่เธอเดินไปเคาะประตูขายก้อนหินทีละบ้าน...
.
ป้ายของเธอเขียนว่า
"ขายก้อนหิน ก้อนละ 5 เหรียญ"
.
โจดีตัดสินใจซื้อ ยื่นธนบัตร 20 เหรียญให้เด็กหญิง
เธอตอบอย่างเขินอายว่ายังขายไม่ได้เลย ไม่มีเงินทอนหรอกค่ะ
โจดีบอกว่าไม่ต้องทอน
“ฉันตั้งใจจะซื้อก้อนหินสวยงามทั้ง 4 ก้อนนี้ของเธอ”
.
ทันทีที่โจดีพูดจบ เด็กหญิงเริ่มร้องไห้ น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม
เธอเล่าว่าครอบครัวเธอเลี้ยงแมวไว้ตัวหนึ่ง
แต่ตอนนี้ไม่มีเงินมากพอที่จะดูแลมัน คุณแม่บอกว่า
“ทางเดียวที่จะเลี้ยงมันต่อไปได้ คือเธอต้องหาเงินมาซื้ออาหารแมว”
เด็กหญิงไม่อยากเชื่อเลยว่า โจดีจะใจดีซื้อหินทั้งสี่ก้อนนี้
เธอจึงกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่กับความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้น
เพราะด้วยเงินจำนวนนั้นจะทำให้เธอสามารถเลี้ยงแมวของเธอต่อไปได้...
เด็กหญิงพร่ำขอบคุณโจดี ขณะเก็บโต๊ะกลับเข้าไปในบ้าน...
.
ตลอดทั้งวัน โจดีเฝ้าแต่คิดถึงเรื่อง 'เงิน 20 เหรียญ'
ที่สามารถสร้างความแตกต่างให้กับชีวิตของเด็กหญิงคนนั้นได้...
.
มันอาจจะเล็กน้อย สำหรับใครคนหนึ่ง แต่ยิ่งใหญ่มากสำหรับใครอีกคน - -
โจดีนึกย้อนถึงตอนที่เธอเองไม่สบาย
คุณหมอตรวจพบเนื้องอกในสมอง
เวลานั้น แม้เพียงมีคนส่งข้อความเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้
เธอก็รู้สึกดี มีพลัง และความหวังที่จะสู้ต่อไป - -
. . . . .
.
เมื่อครั้งผมยังทำงานอยู่ที่อเมริกา เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเล่าว่า
เธอเคยอึดอัดกับเรื่องงานและเจ้านายมาก
จนนั่งร้องไห้อยู่ในรถขณะจอดติดไฟแดง
เด็กหญิงตัวน้อยซึ่งนั่งอยู่ในรถคันถัดไปที่จอดคู่กัน
สังเกตเห็นน้ำตาเธอไหลอาบแก้ม
หนูน้อยพูดทีละคำผ่านกระจกหน้าต่างรถ
แม้ไม่ได้ยิน แต่เธออ่านจากริมฝีปากน้อย ๆ นั้นว่า
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวมันก็ดีเอง...”
แววตาสีหน้าเด็กน้อยนั้นดูจริงจังมาก เธอจำติดตาจนถึงวันนี้...
.
หลังจากนั้น ไม่ว่าเกิดเรื่องหนักหนาใดกับชีวิต
ภาพริมฝีปากหนูน้อย จะลอยเข้ามาในความทรงจำ
ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเสมอ...
. . . . .
.
ของขวัญล้ำค่าที่เรามอบให้ใครสักคน จึงไม่ใช่สิ่งของราคาแพง
หากเป็นสิ่งที่เรามีอยู่ในตัวโดยไม่ต้องซื้อหา - -
นาฬิกาหลักแสน ก็ไม่มีค่าเท่า ‘เวลา’ที่เราสละให้
โทรศัพท์มือถือรุ่นล่าสุด ก็ไม่อาจทดแทน ‘ความใส่ใจ’ในกันและกัน
.
จำไว้เสมอว่า เมื่อถึงคราวจำเป็นที่ใครอีกคนต้องการ...
ไม่มี ‘ความใจดี’หรือ ‘น้ำใจ’ใด เล็กน้อยเกินไป
อาจเป็นเงินแค่ 20 เหรียญ หรือเพียงคำพูดปลอบใจไร้เสียงไม่กี่คำ...
.
หากวันนี้ เราพบใครมีทุกข์หนักหนาเกินกว่าจะแบกไหว
ช่วยซื้อ ‘ก้อนหิน’ของเขามาเก็บไว้...
‘สิ่งเล็กน้อย’ของเรา อาจทำให้ชีวิตเขาเบาสบายขึ้น!
.
***********************************************************************
  • 1
โฆษณา