L O V E

ใครจะเชื่อว่า มีคนๆ แอบรัก แอบชอบ ปักใจกับคนๆนึงมา16ปี (เพลง16ปีของลุงสุรพลต้องมาแล้วป่ะ) ต่อให้มีแฟนมากี่คน ต่อให้จังหวะเวลานั้น อินกับคนๆนั้นแค่ไหน แต่ลึกๆในใจ ก็อยากเป็นคนนั้น ใช่แล้ว มันดูไม่จริงใจกับตัวเองเลย มันดูไม่แน่นอนและฝ่ายตรงข้ามก็น่าสงสารมากเลยใช่ไหม โอเคยอมรับ เราจะไม่ตอบโต้ใดใด
แต่ทำไมนะ ทำไมทุกครั้งที่นึกถึงมันยิ้มได้ แม้ฝ่ายตรงข้ามนั้นจะไม่เคยตอบรับ แม้จะมองเราเพียงเพื่อน เราก็ยังอินกับเวลาดีดีอันน้อยนิดแบบนั้น ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ที่ไปถ่ายรูป เป็นร้านอาหารที่ไปกินด้วยกัน เป็นร้านคาเฟ่ที่ไปนั่งด้วยกันหรืออาหารที่เราไม่กิน แต่เธอยังทำให้เรากินได้ด้วยคำพูดสั้นๆ ที่พูดมานี่นับจำนวนครั้งได้ เพราะน้อยมาก แต่มันกลับตราตรึง ฝังในใจ เป็นความทรงจำล้ำค่า
และไม่ใช่ไม่ลองตัดขาด ตัดใจ ในเวลา16 ปีมานี้เคยลองทำถึง3 ครั้งด้วยกัน…อะทำไมอะ สำหรับเรามันเยอะมากเลยนะเว้ย พวกนายหยุดๆๆ อย่าประนามเราแบบนั้น 55
แต่ก็ไม่เคยทำได้ ยังติดตาม ยังเฝ้าดู เวลาที่เราเปลี่ยนโซเชี่ยลใหม่คนแรกที่เรา @ ไป คือคนนี้ตลอด เพราะเราจำชื่อนามสกุล ชื่อเล่นของคนๆนั้นได้แม่นยำมากๆ พร่ำพรรณามาถึงตรงนี้ ก็คงบอกได้เลยว่า L O V E แปลว่า รัก
***เรื่องในวันนี้อาจจะนอกเรื่องประวัติศาสตร์ แต่ด้วยความที่เราอายุเยอะขึ้น กลัวว่าความทรงจำจะเลือนราง จะขอบันทึกไว้แบบคร่าวๆไม่ลงรายละเอียด เพราะเราอยากจะเก็บไว้คนเดียว ตลอดไป~
โฆษณา