องครักษ์พิทักษ์เจ้าสาว 3
ณ เมืองอิศวินปุระ 5 ราตรีผ่านไป
อัศวนาวินทร์ เตรียมกำลังพลไปแค่ 100 คน เป็นกองพลทหารม้า
เพราะคิดว่าไม่ได้ไปอารักษ์ขาเจ้าสาวอย่างเดียว
หากเมืองรุ่งอรุณปุระ มีอสูรบุกอีก จะได้นำกองพลทหารม้าไปช่วยได้ทัน
ธานนท์ : " องค์ชายทุกอย่างพร้อมแล้วพะยะค่ะ"
อัศวนาวินทร์ : " ข้าไปลาท่านพ่อกับท่านแม่ เดี๋ยวข้าจะตามไปพวกเจ้าไปรอที่แถวกำลังพลได้เลย "
ธานนท์ และภูผาโค้งคำนับและเดินออกไปแต่โดยดี
ณ ห้องโถงตำหนักของพระราชา
อัศวนาวินทร์: "เดินเข้าไปและเข้าไปกอดท่านแม่มเหสี ทิพย์มนี สองแม่ลูกกอดกัน
มเหสีทิพย์มณี: " ขอให้ภารกิจเจ้า ดำเนิน ลุล่วงไปได้ด้วยดี ขอให้ลูกปลอดภัยในทุกสิ่ง "
อัศวนาวินทร์ : " ลูกลาท่านแม่ตรงนี้นะพะยะค่ะ" และเดินเข้าไปไหว้ท่านพ่อและ มีท่านพี่อัศวเมธี ที่นั่งอยู่ระเบียงเพื่อดูจัดทัพ
กษัตริย์ อัศวเทวิน : "เจ้าเอากำลังพลไปแค่นี้เองรึ "
อัศวนาวินทร์ : " ขอรับท่านพ่อ คล่องตัวอีกอย่างสำหรับข้าอาจเอาแค่ทหารเอกไปสัก 2 คนก็พอ แต่เป็นเรื่องระหว่างเมืองข้าจำเป็นต้องเอาไปมากพอสมควร"
อัศวเมธี : " ขอให้เจ้าเดินทางปลอดภัยนะน้องรัก "
อัศวนาวินทร์ : "ขอรับท่านพี่ ข้าขอลาฝากท่านพี่ดูแลท่านพ่อท่านแม่ด้วย "
อัศวเมธี : "ไม่ต้องห่วงน้องข้า พี่จะอารักษ์ขาเมืองและฝึกทหารชั้นเยี่ยมรอเจ้าเอง ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง "
อัศวนาวินทร์ : ท่านพ่อลูกลาท่านพ่อตรงนี้"
กษัตริย์อัศวเทวิน : เดินทางปลอดภัยลูกรักขอให้ภารกิจเจ้าสำเร็จไปได้ด้วยดี "
อัศวนาวินทร์โค้งคำนับและเดินถอยออกมา และเดินออกไป
อัศวเมธี : " ท่านพ่อ คิดว่า อัศวนาวินทร์ อยากมีความรักหรือไม่ "
กษัตริย์เทวิน : " มีสิ แต่จะกับใคร และ มีตอนไหนก็คงแล้วแต่โชคชะตาแล้วซินะ "
อัศวเมธี : " ข้าขอภาวนาให้อัศวนาวินทร์เจอรักแท้นะท่านพ่อ "
ทั้งสองมองอัศวนาวินทร์ เคลื่อนกำลังพล
ออกไปนอกเมือง
ณ เมืองน่านนาราปุระ
ชบา "องค์หญิงอยู่นี่นี่เองข้าหาตั้งนาน นี่เป็นเวลาที่องค์หญิงจะต้องะร้อยพวงมาลัย ถวายพระในวันพระใหญ่พรุ่งนี้นะเพคะ"
เสียงนางกำนัลที่ชื่อ ชบา ตามหา องค์ หญิง จันทร์สภางค์ ที่แอบมาฝึกยิงธนูในค่ายกับน้องชาย
จันทร์สุภางค์ : วันก่อนใครเป็นคน ร้อยมาลัยล่ะ "
นางกำนัล ชบา : "หม่อมฉันเองเพคะ "
จันทร์สุภางค์ : " เจ้าก็รู้ถ้าข้าร้อยมาลัยวันนี้ วันนั้นร้อยสวยกว่า ท่านแม่ก็จะถามว่าใครร้อยมาลัยเจ้าก็จะถูกทำโทษ
ดังนั้นเจ้ารู้แล้วใช่ไหมว่าเจ้าควรต้องทำอย่างไร "
นางกำนัลชบา : "รู้เพคะ แต่วันนี้พระมเหสีมารอองค์หญิงที่ระเบียงริมน้ำนะเพคะ และรับสั่งว่าองค์หญิงต้องไปพบท่านด้วยพระองค์เอง "
จันทร์สุภางค์ : ว้าาา หมดสนุกเลย ข้าจะชนะเจ้าอยู่แล้ว จันทร์ปิติพงษ์
จันทร์ ปิติพงษ์ : " ท่านพี่รีบไปเถอะ ถ้าท่านแม่รู้เดี๋ยวพวกข้าก็จะเดือดร้อนไปด้วย "
จันทร์ สุภางค์ : "ก็ได้แต่พรุ่งนี้เจ้าสัญญา นะว่าจะพาข้ามาอีก "
จันทร์ปิติพงษ์ " ได้ท่านพี่ รีบไปเถอะ"
จันทร์ สุภางค์วางคันธนูเดินออกไปแต่โดยดี
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
