องครักษ์พิทักษ์เจ้าสาว 6
รุ่งเช้า ณ เรือนรับรองจันทร์ สุภางค์รีบวิ่งไปขอท่านพี่ไปซื้อของในเมือง
จันทร์จิรา พิลาศ : " ก็ได้พี่จะให้เจ้าไปแต่พี่จะให้เอาองค์รักษ์ไปด้วย 4 คน "
จันทร์สุภางค์ ทำหน้าผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็ยอมรับแต่โดยดี "
จันทร์จิราพิลาศ " ถ้าเห็นสมควรแก่เวลาองค์รักษ์จะพาเจ้ากลับ ห้ามมีปัญหาไม่ เช่นนั้น พี่จะไม่ให้เจ้าออกเรือน "
จันทร์สุภางค์ : " เจ้าค่ะท่านพี่ " และเดินออกไปแต่ โดยดี
ในการเดินชมตลาด จันทร์ สุภางค์และชบาและราตรี
ต่างวิ่งเข้าออกร้านขายอาวุธอย่างสนุกสนาน องค์รักษ์ก็ตามติดๆ เช่น กัน
ชบา : " องค์หญิง ข้าเหนื่อยแล้วเราไปหาอะไรกินกันเถอะ "
จันทร์สุภางค์ : "ได้ๆ ข้าก็หิว " และ ก็ได้เดินไปซื้อขนม และและผลไม้ มานั่งกินใต้ตัน ไม้ นั่งล้อมวงกับองค์รักษ์กินขนมกัน อย่างเอร็ดอร่อย
องค์รักษ์ 1 : " องค์หญิง ทำไมท่านใจดีจัง
ชบา : "คราวหน้าพวกเจ้าก็ตามองค์ หญิงอีกนะ จะได้กินของอร่อยๆอีก "
ราตรี " อย่าไปคุยโวกับใครนะ เดี๋ยวจะโดนลงโทษกันหมด
องค์รักษ์ : "ได้ๆพวกข้าจะไม่พูดให้ใครฟัง "
จันทร์สุภางค์ : " พรุ่งนี้ ข้าจะมาอีก พวกเจ้ามารอข้าที่เรือนรับรองด้วย "
องครักษ์ : " ได้ขอรับองค์หญิง แต่ตอนนี้ท่านได้เวลากลับแล้ว "
จันทร์สุภางค์ : " เดี๋ยวข้าขอเดินไปทางในซอยนั้นได้หรือไม่ ข้าวอยากรู้ว่ามันไปทางไหน "
องครักษ์ : ได้ท่านหญิง เชิญ ""
ณ เรือนรับรองของอัศวนาวินทร์ ในเมืองภูมณี ปุระ
ภูผา : " องค์ชาย วันนี้ไม่ไปเดินเที่ยวชมเมืองหรือพะยะค่ะ "
อัศวนาวินทร์ : " พรุ่งนี้ค่อยไป พวกเจ้าไปจัดการเรื่องหญ้าให้ม้า หรือยัง "
ธานนท์ : " เรียบร้อยพะยะค่ะ "
ภูผา " ได้ข่าวว่า เจ้าชาย แห่งเมือง ปราณปุระ ได้นำม้าพันธุ์ดีมา แลกอาวุธด้วยนะยะค่ะ "
อัศวนาวินทร์ : " ข้ายังไม่อยากพบใคร อีก 2 ราตรี หลังจากจัดการอะไรเรียบร้อย เรา3 คนจะเข้าเมืองไปทำหน้าที่ อารักษ์ขา องค์หญิง เพชรพิชชา นรี "
ภูผา " พวกนี้ล่ะ พะยะค่ะ " หมายถึงพลทหารและม้า อีก 100ตัว
อัศวนาวินทร์ : ซ้อมดาบ ดูแล ม้า แบ่งการลาดตระเวณรอบเมือง ผลัดละ 10 คน และมารายงาน ข้า เป็นระยะ
ธานนท์ : " พะยะค่ะ "
ณ เรือนรับรองของจันทร์สุภางค์
ชบา : "องค์หญิง ข้าเมื่อยไปทั้งตัวแล้วท่านยังไม่นอนพักผ่อนหรือเจ้าคะ "
จันทร์ สุภางค์ : " ข้าต้องร่างให้เสร็จนะสิ "
ราตรี " องค์ หญิงท่านเขียนอะไรรึ ข้าเห็นท่านเขียนตั้งแต่กลับมาจากตลาด ยังไม่ยอมหยุดเลยนะเพคะ "
จันทร์สภางค์ : "ข้าก็หยุด กินข้าวและอาบน้ำแล้วไง พวกเจ้ามาดูนี่ นี่ คือแผนที่ของเมืองภูมณี ปุระ เจ้าดูแล้วเข้าใจไหม ตรงนี้ คือจุดเริ่มต้น นี่ก็ร้านขายอาวุธ ร้านขายเครื่องประดับ "
ราตรี " แล้วเขียนไว้ทำไมเจ้าคะ "
จันทร์สุภางค์ : " ถ้าเรากลับมาอีกครั้งโดยไม่มีคนนำทางเราจะมาได้สบาย โดยไม่หลง ทาง ไง "
ชบา " องค์หญิง ของข้าช่างฉลาดจริงๆ บุญของข้าที่ได้ติดตามท่าน
ราตรี : แต่คืนนี้ท่านต้องนอนได้แล้วนะเพคะ "
จันทร์สุภางค์ : ก็ได้ ๆ " จันทร์ สุภางค์เดินไปนอนที่นอนแต่โดยดี
รุ่งเช้า ณ เรือนรับรองของจันทร์สุภางค์
จันทร์ สุภางค์ " ท่านพี่ น้องขอท่านที่ไปเที่ยวชมเมืองอีกวันนะเจ้าคะ "
จันทร์จิรา พิลาศ : " พี่จะให้เจ้าไปอีกวันเดียวเท่านั้นนะ เข้าใจที่พี่พูดไหม วันนี้
ท่านพี่ พิพิธพงศ์ และเอาม้าเข้าเมืองไปแลกอาวุธ โลหะ แต่พรุ่งนี้คงต้องเตรียมเสบียงเตรียมตัวไป นคร รุ่งอรุณปุระต่อ เจ้าต้องช่วยพี่เตรียมของตรวจของด้วย "
จันทร์ สุภางค์ :" เจ้าค่ะ ๆ " พูดเสร็จ จันทร์ สุภางค์ รับลุกขึ้น เดินแกมวิ่งไปทันที
จันทร์จิรา พิลาศ : ดูสิ พูดเสียงไม่ทันหายไปถึงหน้าประตูเรือน เสียแล้ว " จันทร์จิราพิลาศ
มองดูน้องสาวที่ห่างกันถึง 5 ปีอย่างเอ็นดู
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
