#ไม่ได้ปฏิบัติเพื่อจะเอาอะไรจะได้อะไร มีแต่สละทุกอย่างออก
ปกติแล้วในการใช้ชีวิตอยู่ทางโลก
เราจะคุ้นเคยกับการที่ทำอะไรก็เพื่อตัวเอง
มุ่งมั่นเพื่อตัวเอง
ใจมันก็จะดึงสิ่งต่าง ๆ เข้าตัว
เรียกว่า "จะเอา" นั่นเอง
แต่ทีนี้ถ้าเราจะปฏิบัติ
ที่เรียกว่า "เข้าช่องได้ถูกต้อง"
เราก็ต้องปรับการวางใจ
สภาพตรงนี้เสียก่อน
#เปลี่ยนจากการที่มุ่งจะเอาจะได้เพื่อตัว
#ก็เป็นไปเพื่อการลดละสละวาง
... ฝึกตั้งแต่เรื่องกายภาพ
การให้ การสละออก
ความมีน้ำจิตน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
แบ่งปันกัน ช่วยเหลือกัน
เห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน
เราสามารถฝึกปฏิบัติ เพาะบ่มตัวเองได้
ตั้งแต่วิถีในระดับกายภาพเลย
... ในพระพุทธศาสนา
ถึงเน้นที่การ "ให้ทาน" ก่อน
การให้ การสละออก
เพื่อปรับสภาพจิตใจที่มุ่งจะเอา
เพราะว่าถ้าเราไม่ปรับตรงนี้
เวลาเราฝึกปฏิบัติ
ก็จะมุ่งจะเอาอย่างเดียว
มันไม่เป็นไปเพื่อการหลุดออก
คลายออกจากสิ่งต่าง ๆ
เราก็ปรับฝึกตั้งแต่กายภาพ
เริ่มตั้งแต่คนในบ้าน
ใส่ใจดูแลซึ่งกันและกัน
ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
ตั้งแต่การ "วางใจ"
#ค่อยๆปรับใจ
#แทนที่จะมุ่งอะไรเพื่อตัว
#ก็มุ่งสละออก
การให้เพื่อคนอื่นบ้าง
สละมลทินในจิตใจตัวเองบ้าง
จะทำให้เรา จิตเราค่อย ๆ ปรับ
จากการที่ดึงอะไรเข้าตัว
เป็นคลายออก
#ตั้งแต่พื้นฐานกายภาพ
.. การงดเว้นจากความชั่วทั้งปวง
.. ทำแต่ความดี
.. จิตใจที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
.. มีเมตตา
#เมื่อเราสามารถปรับพื้นฐานจิตใจได้ดี
เป็นจิตที่เป็นกุศล
เป็นจิตที่เริ่มแผ่ออก
เวลาเราฝึกปฏิบัติ เจริญสติ
สติที่เกิดขึ้นก็เป็น "สัมมาสติ"
.. การระลึกรู้ที่ถูกต้อง รู้สึกกาย รู้สึกใจ
.. ทำความรู้สึกตัวขึ้นมาได้เนือง ๆ
.. พัฒนาสติจนเต็มฐาน
.. เกิดความรู้สึกตัวทั่วพร้อมขึ้นมา
#สติ #สัมปชัญญะ ก็จะเป็นบาทฐาน
ของทั้งสมถะ แล้วก็วิปัสสนา
จะเกิดเป็น "สัมมาสมาธิ" ได้
ก็ต้องอาศัย "สัมมาสติ" เป็นบาทฐาน
แล้วก็เข้าช่องให้ถูกตั้งแต่แรกนี่แหละ
เรียกว่ามี "สัมมาทิฏฐิ" ความเห็นที่ถูกต้อง
ซึ่งก็ต้องใช้เวลาในการเพาะบ่ม
กล่อมเกลาจิตใจเหมือนกัน
ถ้าเราไม่เคยฝึกมาก่อน
เราก็ต้องปรับ
แต่ให้เรารู้แนวทางว่า
วิถีของพระพุทธศาสนาเป็นแบบนั้น
แต่ละท่าน...
ก็มีพื้นฐานที่แตกต่างกันไป เราก็ปรับ
ถ้าบางท่านมีพื้นฐานจิตใจดีอยู่แล้ว
ก็ไม่ยากอะไร
แต่บางท่านไม่ได้มีตรงนี้
เราก็ปรับสภาพจิตใจเรา
ฝึกขัดเกลาไป
จนใจเราค่อย ๆ คลายออก
#เวลาเรานั่งฝึกปฏิบัติ
เราก็วางใจให้สละละวางจากสิ่งต่าง ๆ
สมาธิที่เกิดขึ้น
จะเป็นไปเพื่อการปล่อยวาง
การสละ ละ วาง จากสิ่งต่าง ๆ
ไม่ได้ปฏิบัติเพื่อจะเอาอะไรจะได้อะไร
มีแต่สละทุกอย่างออกนั่นเอง
ก็เริ่มต้นด้วยความผ่อนคลายสบาย ๆ
ปรับร่างกายให้สบาย
ปรับจิตใจให้สบาย
ปรับผ่อนสรีระทุกสัดส่วนให้สบาย
#การปฏิบัติธรรม
#คือการกลับคืนสู่ความเป็นปกติ
#คืนสู่ความเป็นธรรมดา
เป็นไปเพื่อการสละละวาง
จากสิ่งต่าง ๆ นั่นเอง
.
ธรรมบรรยาย โดย พระมหาวรพรต กิตฺติวโร
ค่ำวันที่ 3 สิงหาคม 2566
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
