ขุนโจรเหลียงซาน 71
ค่ายชิงเฟิง (2) หลีกว่างน้อย
ต้นเดือนล่าเยว่ 腊月 (เดือนสิบสอง) ชาวซานตง 山东 มีประเพณีเซ่นไหว้สุสานประจำปีในวันล่ายื่อ 腊日 (วันที่ 8 เดือน 12) ลิ่วล้อมารายงานว่า “มีเกี้ยวคันหนึ่งกำลังไปยังสุสาน มีผู้ติดตามแปดคน มีหีบมาด้วยสองใบ”
เสื้อเตี้ยหวางผู้หมกมุ่นกาเมได้ฟังแล้วไม่ได้คิดถึงของในหีบ แต่คิดว่าในเกี้ยวต้องมีสตรีแน่ จึงรีบนำลิ่วล้อสามสิบคนลงเขาไป หายไปสองชั่วยาม ลิ่วล้อกลับมารายงานว่า “หัวหน้าหวางลงไปถึง ทหารแปดนายก็วิ่งหนี จึงนำเกี้ยวกลับมายังค่าย ในเกี้ยวมีสตรีนางหนึ่ง ส่วนหีบเงินมีแต่ธูปเทียนของเซ่นไหว้ ไม่มีสมบัติมีค่าใด”
เอี้ยนซุ่นถามว่า “หญิงนางนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน”
“หัวหน้าหวางให้นำตัวไปไว้ในห้องด้านหลัง”
เอี้ยนซุ่นหัวเราะชอบใจ ซ่งเจียงกลับว่า “ที่แท้น้องหวางอิงเป็นคนมักมากในอิสตรี นี่ไม่ใช่วิถีชายชาตรี”
เอี้ยนซุ่นว่า “น้องคนนี้ ก็มีเรื่องนี้แหละที่เป็นข้อเสีย”
ซ่งเจียงว่า “พวกเราไปห้ามกัน”
เอี้ยนซุ่นกับเจิ้งเทียนโซ่วนำซ่งเจียงมายังห้องของเสือเตี้ยหวางที่หลังเขา เปิดห้องเข้าไปเห็นเสือเตี้ยหวางกอดหญิงผู้นั้นอยู่ เสือเตี้ยผลักนางออกแล้วทำคารวะ
ซ่งเจียงถามนางว่า “แม่นาง ท่านเป็นภรรยาผู้ใด มีธุระอันใดจึงออกมาเที่ยวเล่น”
นางกระทำว่านฝูแล้วตอบว่า “ข้าเป็นภรรยาของผู้กำกับค่ายชิงเฟิง วันนี้มาเยี่ยมสุสานมารดา หาใช่ออกมาเที่ยวเล่น ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย”
ซ่งเจียงตะลึงคิดในใจว่า “ข้ากำลังจะไปหาผู้กำกับฮวา 花知寨 หากเป็นเมียฮวาหยง 花荣 ข้าต้องช่วยนาง”
ซ่งเจียงถามว่า “ผู้กำกับฮวาสามีท่าน ทำไมจึงไม่มาสุสานด้วย”
นางตอบว่า “เรียนท่านอ๋อง ข้าไม่ใช่ภรรยาของผู้กำกับฮวา”
ซ่งเจียงว่า “ท่านเพิ่งบอกเองว่าเป็นภรรยาของผู้กำกับค่ายชิงเฟิง”
นางตอบว่า “ท่านอ๋องคงยังไม่ทราบ ผู้กำกับค่ายชิงเฟิงมีอยู่สองท่าน ฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหาร ฝ่ายทหารก็คือ ท่านผู้กำกับฮวาหยง ฝ่ายพลเรือนคือสามีข้าน้อย ท่านผู้กำกับค่ายหลิวเกา 知寨刘高”
ซ่งเจียงคิดว่า “สามีนางเป็นเพื่อนร่วมงานของฮวาหยง หากข้าไม่ช่วยนาง พรุ่งนี้ไปถึงค่ายคงดูไม่จืดแน่”
ซ่งเจียงจึงกล่าวกับเสือเตี้ยหวางว่า “ผู้น้อยมีเรื่องจะพูด ไม่ทราบว่าท่านจะรับฟังไหม”
หวางอิงว่า “พี่ท่านพูดมาเถิด ไม่เป็นไร”
ซ่งเจียงเทศน์ว่า “อันวีรชนนั้น หากประพฤฒิผิดในกาม เป็นเรื่องน่าละอาย แม่นางผู้นี้เป็นคุณนาย 恭人 ของข้าราชสำนัก ท่านได้โปรดเห็นแก่หน้าข้า และคำว่า คุณธรรม ปล่อยนางกลับไปหาสามีของนางเถิด”
ซ่งเจียงทื่อมาแบบนี้ มีหรือเสือเตี้ยจะยอม จึงโต้ว่า “พี่ท่านฟังนะ ข้ายังไม่เคยมีเมียเป็นฮูหยินผู้กำกับ อีกอย่าง โลกวุ่นวายทุกวันนี้ ก็เพราะเจ้าพวกโพกหัวโตนี่ก่อเรื่องทั้งนั้น พี่ท่านจะสนใจไปทำไม หลับหูหลับตาทำเป็นไม่เห็นเรื่องที่ผู้น้องทำเถอะ”
ซ่งเจียง คุกเข่าลง แล้วกล่าวว่า “น้องเราหากอยากได้ฮูหยินผู้กำกับ วันหลังซ่งเจียงหาที่ดีๆ ได้แล้ว จะยกขันหมากไปสู่ขอ ตกแต่งให้น้องเรา แต่แม่นางผู้นี้เป็นภรรยาเพื่อนร่วมงานของสหายผู้น้อย อย่างไรเสียก็ไว้ไมตรีปล่อยนางไปเถิด”
เอี้ยนซุ่น เจิ้งเทียนโซ่วพร้อมกันเข้าพยุงซ่งเจียงให้ลุกขึ้นแล้วว่า “พี่ท่าน เรื่องนี้ไม่ยาก”
ซ่งเจียงว่า “เช่นนั้นจักเป็นพระคุณอย่างสูง”
เอี้ยนซุ่นเห็นซ่งเจียงยืนกรานจะช่วยแม่นางผู้นี้ จึงไม่สนใจว่าเสือเตี้ยหวางจะยินยอมหรือไม่ ตวาดสั่งให้หามเกี้ยวออกไป หญิงผู้นั้นรีบคารวะขอบคุณซ่งเจียงว่า “ขอบคุณท่านอ๋องใหญ่”
ซ่งเจียงว่า “คุณนาย 恭人ไม่ต้องขอบคุณข้า ข้าไม่ใช่อ๋องใหญ่ค่ายนี้ ข้าเป็นแขกมาจากอำเภอวิ่นเฉิง”
หญิงผู้นั้นคารวะแล้วรีบลงเขา คนหามเกี้ยวทั้งสองรอดตายมาได้ก็รีบจนอยากมีขางอกออกมาอีกสักสองขา ลงเขามาปานเหาะ
เสือเตี้ยหวางนิ่งอึ้งไม่พูดจา ซ่งเจียงจูงพามายังห้องโถงแล้วว่า “น้องเรา ใจเย็นๆ วันหน้าซ่งเจียงต้องหาภรรยาให้เจ้าสักคน เอาที่ท่านพอใจ ผู้น้อยสัญญาจะไม่คืนคำ”
เอี้ยนซุ่น เจิ้งเทียนโซ่วพากันหัวเราะชอบใจ เสือเตี้ยหวางแม้ไม่พอใจ แต่เห็นซ่งเจียงทั้งสัญญาทั้งรักษามารยาทก็ไม่กล้าโกรธ ต้องแค่นหัวเราะไปด้วย
ทางด้านทหารค่ายชิงเฟิงที่ทิ้งคุณนายหนีไปก่อนนั้น พอกลับมาถึงก็รีบไปรายงานผู้กำกับหลิวว่า “คุณนายถูกพวกโจรเขาชิงเฟิงจับตัวไป”
ผู้กำกับค่ายหลิวโกรธจัดด่าว่าทหารที่ทอดทิ้งคุณนายและให้โบย เหล่าทหารแก้ตัวว่าพวกตนมีเพียงแปดคนแต่พวกนั้นมากันหลายสิบ
หลิวเกาตวาดว่า “เหลวไหล ถ้าพวกเจ้าไม่ไปชิงตัวคุณนายกลับมา ข้าจะจับขังคุกทั้งหมด”
พวกทหารทั้งแปดจึงต้องมาคัดเพื่อนทหารในค่ายเป็นแปดสิบคนติดอาวุธครบมือพากันไปยังค่ายโจรเขาชิงเฟิง แต่ไปได้ราวครึ่งทางก็พบคนแบกเกี้ยวโกยอ้าวกลับมา
พวกทหารจึงถามคุณนายว่า “ท่านลงเขามาได้อย่างไร”
นางตอบว่า “เจ้าพวกนั้นจับข้าไปถึงค่าย พอข้าบอกว่าเป็นฮูหยินของผู้กำกับค่าย พวกนั้นก็กลัวลานพากันมากราบข้า แล้วให้คนหามเกี้ยวพาข้ากลับ”
พวกทหารว่า “คุณนายโปรดเมตตาพวกข้าด้วย ช่วยเรียนนายท่านว่าพวกข้าช่วยท่านออกมาได้ มิเช่นนั้นพวกข้าจะต้องถูกโบยทำโทษ”
นางบอกว่า “ข้าย่อมมีวิธีพูดของข้า”
พวกทหารจึงล้อมเกี้ยวพากลับมายังค่าย
ผู้กำกับหลิวเห็นนางกลับมาได้ ยินดียิ่งนักถามว่า “ใครช่วยเจ้ากลับมา”
นางตอบว่า “พวกนั้นจับข้าไปถึง คิดจะล่วงเกินแล้วฆ่าเสีย แต่พอข้าบอกว่าเป็นคุณนายของผู้กำกับค่าย พวกนั้นจึงไม่กล้าลงมือ พากันมากราบ ก็พอดีพวกทหารเหล่านี้ตามไปชิงตัวข้ากลับมา”
หลิวเกาจึงให้มอบรางวัลเหล่าทหารเป็นเหล้าสิบขวดและหมูหนึ่งตัว
ทางด้านซ่งเจียง หลังจากช่วยคุณนายไว้แล้ว ก็พำนักอยู่ที่ค่ายอีกเจ็ดวัน แล้วขออำลาเพื่อเดินทางต่อมาที่ค่ายชิงเฟิง พวกเอี้ยนซุ่นจึงจัดเลี้ยงอำลาแล้วตามมาส่งอีกยี่สิบลี้ และบอกว่าขากลับ ขอให้ซ่งเจียงมาแวะที่ค่ายอีก
เมืองชิงโจว 清州 อยู่ห่างจากเขาชิงเฟิงราวหนึ่งร้อยลี้ ณ ตำบลชิงเฟิง 清风镇 อันเป็นปากทางสามแพร่งเมืองชิงโจว มีค่ายชิงเฟิง 清风寨 ตั้งอยู่เพื่อกำกับภูเขาที่มีชัยภูมิคับขันอยู่สามแห่ง ตำบลนี้มีประชากรราวห้าพันคน
ซ่งเจียงมาถึงตำบลชิงเฟิงถามทางชาวบ้านได้ความว่า ที่ทำการตั้งอยู่กลางตลาด มีค่ายเล็กอยู่ทางทิศใต้เป็นค่ายของผู้กำกับค่ายหลิวฝ่ายพลเรือน ค่ายเล็กทางทิศเหนือเป็นค่ายของผู้กำกับค่ายฮวาฝ่ายทหาร ซ่งเจียงตรงไปยังค่ายเหนือแจ้งชื่อของตนแก่ทหารเฝ้าประตู สักพักก็มีหนุ่มน้อย 少年 ในชุดขุนนางทหารออกมาต้อนรับ ให้คนช่วยรับสัมภาระของซ่งเจียง พาเข้าไปในค่าย
ผู้ที่ออกมาต้อนรับคือ ผู้กำกับค่ายฮวาหยง 花荣 มีฉายาหลีกว่างน้อย 小李广 พอนำซ่งเจียงมานั่งยังห้องโถงใหญ่แล้ว ฮวาหยงก็คารวะสี่กราบแล้วกล่าวว่า “นับแต่ได้พบพี่ท่านครั้งสุดท้าย นี่ก็หกปีแล้ว ยังรำลึกถึงพี่ท่านอยู่เสมอ ฟังว่าพี่ท่านสังหารคณิกานางหนึ่งจึงต้องคดีมีประกาศจับไปทั่ว ผู้น้องทราบข่าวเหมือนนอนอยู่บนเตียงหนาม ส่งหนังสือไปถามข่าวทางบ้านพี่ท่านอยู่หลายฉบับ วันนี้ฟ้าประทานโอกาส ให้พี่ท่านมาให้พบถึงที่นี่ ทำให้โล่งใจอย่างยิ่ง” แล้วก็กราบอีกหน
ซ่งเจียงพยุงให้ลุกขึ้นว่า “น้องเราไม่ต้องมากพิธี เชิญนั่งเถิด ข้าจะเล่าให้ฟัง” ซ่งเจียงจึงเล่าเรื่องนับแต่สังหารหยันผอซี หนีไปบ้านไฉจิ้น และบ้านข่งไท่กง ได้พบอู่ซง ระหว่างทางมาถูกจับจึงได้รู้จักพวกเอี้ยนซุ่น
ฮวาหยงว่า “พี่ท่านพบอุปสรรคมากเช่นนี้ วันนี้มาถึงที่นี่ได้ ก็อยู่ด้วยกันหลายปีหน่อย”
ซ่งเจียงว่า “หากซ่งชิงน้องชายข้ามาส่งข่าวที่บ้านท่านข่งไท่กง ข้าก็ฝากบอกเอาไว้ให้แวะมาที่นี่ด้วย”
ฮวาหยงเชิญซ่งเจียงย้ายไปยังโถงด้านใน แล้วให้ภรรยานางชุยสื้อ 崔氏 และน้องสาวมาทำความรู้จัก
ช่วงเวลาอาหาร ซ่งเจียงเล่าให้ฮวาหยงฟังถึงเรื่องที่ได้ช่วยคุณนายผู้กำกับหลิวที่ถูกจับตัว ฮวาหยงฟังแล้วกลับขมวดคิ้วกล่าวว่า “พี่ท่านไม่น่าไปช่วยนาง ปล่อยให้ถูกฆ่าตายเสียยังดีกว่า”
ซ่งเจียงว่า “นั่นก็แปลก ข้าได้ยินว่านางเป็นคุณนายภริยาผู้กำกับค่ายชิงเฟิง ซึ่งก็คือเพื่อนร่วมงานของน้องเรา จึงได้ยอมขัดใจเสือเตี้ยหวาง ช่วยนางให้ลงเขามา น้องเราไยจึงกล่าวเช่นนี้”
ฮวาหยงว่า “ก็เพราะพี่ท่านยังไม่รู้ ไม่ใช่ผู้น้องอยากคุยโวโอ้อวด ค่ายชิงเฟิงนี้เป็นทำเลสำคัญ หากมีผู้น้องกำกับอยู่เพียงลำพัง โจรร้ายใกล้ไกลไม่กล้ามาก่อกวนจนเละเทะปานนี้
หลังจากที่ได้ไอ้คนโลภโมโทสัน ไร้ความสามารถ ฝ่ายพลเรือนมาเป็นผู้กำกับค่ายเอก ก็มีแต่เรื่องหลอกลวงชาวบ้าน ฝ่าฝืนกฎหมายบ้านเมือง ผู้น้องเป็นผู้กำกับค่ายโทฝ่ายทหารได้แต่กล้ำกลืน อยากจะฆ่าเจ้าเดรัจฉานนี้เสีย พี่ท่านกลับไปช่วยนางนี่เอาไว้
นางเมียนี่แหละตัวดี ยุยงให้ผัวทำเรื่องผิดคุณธรรม ให้ร้ายคนดี เรียกรับสินบน ปล่อยให้มันต้องได้อายบ้างจึงดี พี่ท่านช่วยคนผิดเสียแล้ว”
ซ่งเจียงปลอบว่า “น้องเรา โบราณว่า อาฆาตพยาบาทควรแก้ไม่ควรผูก พวกท่านเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ควรมองข้ามข้อผิดพลาด มองในแง่ดีบ้างจึงควร”
ฮวาหยงว่า “พี่ท่านชัดเจน วันไหนข้าเจอผู้กำกับหลิวจะบอกเขาเรื่องที่พี่ท่านช่วยเมียเขาเอาไว้”
หลีกว่างน้อยฮวาหยง 小李广花荣 กลุ่มเทพฟ้า เทียนกัง ลำดับที่ 9 เป็นหัวหน้าแปดขุนพลอัศวินทัพหน้าของเหลียงซาน
ฮวาหยงเป็นเชื้อสายขุนนางจึงได้เป็นผู้กำกับค่ายตั้งแต่อายุยังน้อย ตอนปรากฏตัวมาต้อนรับซ่งเจียง ยังเป็นหนุ่มน้อย 少年 อยู่ แม้กระนั้นก็ทักทายซ่งเจียงว่าไม่ได้พบกันมาแล้วหกปี ซึ่งในขณะนั้น ฮวาหยงคงยังเป็นเพียงวัยรุ่น และคงนิยมยกย่องซ่งเจียงเห็นเป็นไอดอล จึงทำให้ฮวาหยงมีความสนิทสนมกับซ่งเจียงมาก ซ่งเจียงจึงวางใจมอบหมายงานสำคัญให้ในเวลาต่อมา
ฮวาหยงใช้ทวนเงินเป็นอาวุธ และที่โดดเด่นคือความสามารถในการยิงธนูระดับที่เรียกว่า ยิงใบหยางในร้อยก้าว 百步穿杨 (มาจากตำนาน หย่างอิ๋วจี 养由基 รัฐฉู่ สามารถยิงใบหยางที่ทาสีแดงถูกขณะยืนไกลหนึ่งร้อยก้าว) จึงนำไปเปรียบกับขุนพลหลีกว่าง 李广 สมัยฮั่นตะวันตก ซึ่งรักษาชายแดนด้านเหนือจากการรุกรานของอนารยชน และแม่นธนูเช่นกัน จึงเป็นที่มาของฉายา หลีกว่างน้อย 小李广
ส่วนที่ใช้ทวนเงินเป็นอาวุธนั้น ทำให้ได้อีกฉายาว่า มือทวนเงิน 银枪手 อันเป็นฉายาคู่กันกับ มือทวนทองสวีหนิง 金枪手徐宁 ขานฉายาคู่กันว่า เงินทองสองขุนพล 金银二将
ตอนก่อนหน้า : พยัคฆ์ขนแพร เสือเตี้ย หนุ่มหน้ามน
ตอนถัดไป : ทำคุณบูชาโทษ
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
