ก็เป็นคนดีมีน้ำใจ ศีล5ครบ ก็น่าจะพอปิดนรกแล้ว? แต่ทำไมพระตถาคตถึงได้บอกว่าแค่นั้นยังอันตรายอยู่มาก?
ถือศีลห้าครบแล้ว ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่พูดปด ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่ลักทรัพย์ ไม่ดื่มแอลกอฮอล์ มั่นใจว่ายังไงๆก็ได้ไปสวรรค์แน่ๆ ได้ไปเกิดในสุคติแน่นอน แต่เดี๋ยวก่อน หยุดแล้วฟังทางนี้
#คนดี #วัฏสงสาร #นรกสวรรค์
พระตถาคตบอกว่า พวกเราเป็นสัตว์ ที่แปลว่าผู้ข้องอยู่ในวังวนของอะไรบางอย่าง สัตว์ในที่นี้นับรวมทุกสัตว์ ที่มีจิตวิญญาณ เช่น สัตว์เดรัจฉาน สัตว์เซลล์เดียว สัตว์ในเปรตวิสัย สัตว์ในอสุระภูมิ สัตว์ในอบายภูมิ สัมภเวสี เทพ พรหม เงือก กินนร ยักษ์ นาค ครุฑ เอลฟ์ ยูนิคอร์น มังกร มนุษย์ต่างดาว สัตว์ประหลาดต่างดาว ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เป็นสัตว์ทั้งหมดทั้งสิ้น
สัตว์ ที่มีขึ้นด้วยปัจจัยที่เรียกว่าสมุทัย อันประกอบไปด้วยปัจจัย 12 ประการที่นำไปสู่การเกิด และปัจจัย 12 นี้จะร้อยรัดพันตู โยงใยกันและกันอย่างคลายตัวไม่ออก แยกจากกันได้ยากมาก ในบางคนก็แยกไม่ออกเลย บางคนก็รู้เพียงเขินตื้นว่า ชีวิต มีแค่กายกับจิต แต่ไม่รู้ว่าชีวิตประกอบด้วยขันธ์5 อันได้แก่ รูปทรงรูปร่าง ความพอใจไม่พอใจ ความจำได้หมายรู้ ความนึกคิดประปรุง และ ประสาทสัมผัส6ประเภทคือการเห็น,ได้ยิน,ได้กลิ่น,ได้รส,ได้จับต้องถูกตัว และ อารมณ์ความรู้สึก
ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกนี้เอง เกิดจากตาหูจมูก ลิ้น กายและใจ ไปกระทบกับวัตถุธาตุหรือนามาธาตุ ซึ่งก็คือการเห็น การได้ยิน การได้ลิ้มรส การได้กลิ่น การได้สัมผัสแตะต้อง และการได้รับรู้ จนจิต-กลั่นออกมาเป็นอารมณ์ หรือภาษาพระจะเรียกว่าธัมมารมณ์
จิตจะเป็นคลื่นพลังงานหนึ่งที่อยู่ในระบบประสาทและสมอง แล่นอยู่อย่างหมุน-วน เกิดดับเกิดดับต่อเนื่องซ้ำซ้อนกันอันหาประมาณไม่ได้ และจิตนี่แหละที่ทำให้เกิดการคิดการนึกฟุ้งปรุงแต่งขึ้นมา ทีนี้ตอนมันฟุ้ง เรายังมีกาย จิตยังอยู่ในกายเนื้อของเรา ในก้อนสมอง แปรผันควบคุมด้วยฮอร์โมน จิตจึงจับตัวอยู่ภายในสมอง แล้วส่งแผ่ออกมาเป็นอารมณ์ แต่ถ้าเราเกิดตายกะทันหัน กระแสจิตก็จะพุ่งไปจับกับกายใหม่ที่มีรูปทรงตรงตามเบ้าของจิตนั้น เช่น ตายตอนกำลังแค้น ก็ไปเป็นสัตว์นรก ตายตอนโกรธก็เช่นกัน
ดังนั้น ต่อให้ทำดีถือศีลแค่ไหน แต่จิตใจเต็มไปด้วยความเครียด ความพะวักพะวง ความกลัว ความงี่เง่า ความหยิ่ง ความจองหอง ความทรนง ความหงุดหงิด ความขัดเคือง ความโกรธเกรี้ยวโมโห ความหดหู่หมดอาลัยตายอยาก และความโศกเศร้าเสียใจ จิตในเบ้านั้นก็จะก่อตัวสะสมกันเป็นพืดเหนียวหนึบราวกับยางมะตอยสดที่ถูกพอกทับไปทับมาไม่เว้นระหว่าง ทีนี้ลองทายดูสิครับว่าจะตายไปเป็นอะไร? ผู้เขียนคงไม่ต้องขยายความเยอะ
แต่ก็มีบางคนแย้งผู้เขียนว่า ไม่ใช่เช่นนั้นแน่นอน เพราะ แค่ถือศีล5ครบ ก็ไปสวรรค์ได้แล้ว อีกอย่างปรกติก็เป็นคนอารมณ์ดีร่าเริงแจ่มใส ตลกเฮฮา จิตใจสดใสขนาดนี้ ถ้าตายแล้วไม่ได้ไปสวรรค์จะไปที่ไหนได้อีก ฮัลโหล ตรงนี้ผู้เขียนอยากให้ทุกคนตื่นกลับมาสู่ความเป็นจริงก่อนว่า สวรรค์ ไม่ใช่ภพภูมิที่ไม่ตาย ภพภูมินี้ มีตาย มีเกิด ตั้งอยู่ และเสื่อม ก่อนจะดับ เหมือนกับภพมนุษย์เป๊ะ เพียงแต่รูปแบบอาจจะไม่หยาบอย่างภพมนุษย์เรา
เพราะฉะนั้น ตายไปขึ้นสวรรค์เพราะทำดีแบบทั่วไป เช่นถือศีลห้า ชอบแบ่งปัน ใจไม่ขุ่นมัว ก่อนตายใจก็ไม่ขุ่นมัว อ่ะถ้าตายไปก็เกิดในเทวภูมิแน่ๆล่ะ ได้เสวยสุขบนสวรรค์ร้อยเปอร์เซนต์ครับ แต่ถามว่าจะได้เสวยไปตลอดกาลไหม ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่เลยแม้แต่นิดเดียว
อายุขัยของเทวดาโดยปรกติจะยาวนานเป็นล้านๆปี แต่เราจะรู้ได้ไงว่าเราจะไม่ตายก่อนอายุขัย ในสมัยพุทธกาล พระตถาคตก็เล่ากล่าวถึงบุคคลที่เคยเป็นโจรเป็นอาชญากรที่ก่อนตายได้ทำบุญหนึ่งครั้ง แล้วดันประสบภัยสิ้นชีพ ก่อนตายเกิดนึกถึงบุญหรือความดีที่ทำขึ้นมาได้ ก็เลยได้ไปเกิดบนสวรรค์ เสวยสุขอยู่เพียงไม่กี่วัน ก่อนจะตาย แล้วลงมาเกิดใหม่เป็นสัตว์นรกครับ
อีกกรณีหนึ่ง เทวดาองค์หนึ่ง สร้างกุศลกรรมมาดีมากเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ ทำให้เขามีอายุขัยในเทวโลกยาวนานนับล้านล้านล้านล้านล้านปีชาติ จักรวาลเกิดแล้วดับ เกิดแล้วดับซ้ำไปซ้ำมาจนเปลี่ยนโลกมนุษย์ไปแล้วไม่รู้กี่ดวง แต่เทวดาองค์นั้นก็ยังเสพความบันเทิงและการละเล่นอยู่บนสวรรค์อย่างไม่รู้เบื่อ ด้วยความหลงเพลิดเพลินในแสงสีและสิ่งเสกสร้างเนรมิตจากพลังอำนาจบุญของตน แต่บุญเก่านั้นมีข้อเสียคือ เทวดาไม่สามารถทำบุญขึ้นมาใหม่ได้ ทำให้บุญเก่าที่มีถูกใช้ไปเรื่อยๆจนร่อยหรอ
แล้วพอบุญหมด เทวดานั้นก็มาตายลงในจักรวาลของพระโคดมสัมมาสัพพัญญูพุทธเจ้าของเรา แล้วดิ่งลงไปเกิดในโรรุวมหานรก ตามผลบาปที่มี เพราะพอบุญหมดสิ้นแล้ว ก็เลยเหลือแต่บาป ทำให้ไม่สามารถเลือกเกิดได้ จึงต้องไปเกิดได้ที่เดียวคือ นรก ซึ่งกรรมนั้นก็มาจากการที่ในอดีตชาติเมื่อหลายจักรวาลก่อน เทวดาองค์นี้เคยเกิดเป็นโจร ที่ฆ่าบั่นศีรษะมนุษย์มาก่อนเมื่อยังวัยรุ่น แต่มาทำบุญไว้เยอะในช่วงบั้นปลายชีวิตจึงได้มาเกิดเป็นมนุษย์ต่ออีกชาติ จึงได้สะสมทานบารมีใหญ่ ได้มาเกิดเป็นเทพยดาบนสวรรค์ชั้นนิมมาน-นราดีนั่นเอง
ดังนั้น เทวดาที่ฝึกจิตมาให้ไม่ประมาทในกรรม ก็จะคอยเสาะหาอริยบุคคล เพื่อจะอนุโมทนาปราโมทย์ในบุญ จะได้ทำให้ไม่หลงในความเพลินจนเกินไป ชาติถัดไปเทวดานั้นจะได้ไปเกิดในสุคติหรือโลกมนุษย์เพื่อจะสร้างสมกุศลกรรมได้ คุณผู้อ่านเห็นอะไรจากเรื่องนี้ไหมครับ?
สิ่งที่ผู้เขียนอยากจะสื่อก็คือ การเป็นคนดี ไม่ได้การันตีว่าเราตายไปแล้วจะพ้นนรกครับ ตราบใดที่เราเป็นคนดี แต่ยังอยากเกิดอีก เพราะอยากเสพความสุขในโลกธรรม มันก็จะต้องได้พบเจอกับการตายอยู่ร่ำไป เทพทุกชั้น ล้วนมีความตายรออยู่นะครับ ไม่ได้ต่างจากเราเลย ดังนั้น "ความเพลิน" และ "ความหลง" นี่เอง จึงเป็นตัวทำให้จิตของเราเถลไถลได้ง่าย และไปปฏิสนธิในกายใหม่ที่น่าขนพองสยองเกล้าได้ง่ายมากๆเลย บางคนตอนเป็นมนุษย์ มีแต่ความสุขสนุกสนานเฮฮา หน้าตาดี เป็นถึงดาราศิลปิน บางคนเป็นถึงเจ้าขุนมูลนาย มีฐานันดรสุดเลิศ
แต่พอตายดันได้ไปเกิดในนรกซะงั้น บางคนก็ไปเป็นเปรตเป็นสัตว์จำพวกปรสิต จะเห็นได้ว่า วัฏสงสาร หรือ โอฆะสงสาร เป็นอะไรที่น่าสยดสยองม๊ากมาก แล้วความทุกข์ในนรก เมื่อเทียบกับความทุกข์ของคนในประเทศที่พบเจอสิ่งที่โหดเหี้ยมที่สุด ก็ยังนับว่าห่างชั้นกันจนไม่สามารถเปรียบเทียบกับสิ่งใดในจักรวาลนี้ได้เลย ดั่งคำสอนของพระตถาคต ว่า จงอย่าเป็นผู้ประมาท อริยมรรคหรือการหลุดพ้น จึงเป็นของเร่งด่วน ต้องปฏิบัติทันที
เพราะฉะนั้น การปล่อยให้ตัวเองมีแต่ความเพลิดเพลิน ก็จะส่งผลให้ประมาท เลินเล่อ เพราะความเพลินในรูป รส กลิ่นเสียงสัมผัส จะเป็นเครื่องขวางทางนำไปสู่นิพพาน แม้ว่าเราจะเป็นคนดีก็ตาม แต่ถ้าไม่สั่งสมสุตะ ไม่ฝึกเจริญสติเจริญภาวนา อย่างไรๆก็หนีนรกโดยถาวรไปไม่ได้หรอกครับ อีกความหมายของนิพพานก็คือ ความเป็นอมตะ คือความไม่มีวันตายอีกแล้ว เป็นความไม่ตายนั่นเอง เพราะไม่มีจิตเกิดดับให้ต้องเหนื่อยหน่ายวุ่นวายว่ายเวียนในสังสารวัฏอันน่าสะพรึงกลัวไม่รู้จบนี้อีกต่อไป
ไม่ต้อง ตาย เกิด ตาย เกิด โดยไม่รู้ว่า วิบากกรรม จะพาเราให้ไปได้รูปได้ร่างและสภาวะแบบไหน สุข ทุกข์ เจ็บปวดทรมาน หรือ สบายสมหวัง จึงไม่มีความจำเป็นอะไรที่พวกเราจะต้องไปเสี่ยงกับของอันตรายครับ ก็เลือกเอาครับว่าจะยอมสนุกเพลิดเพลินรัวๆโดยไม่เจริญสติ แล้วไปลุ้นเอาว่าจะตกนรกหรือไม่ หรือว่าจะทิ้งความสุขสนุกเพลิดเพลินพึงพอใจทางโลกเพื่อจะได้ความเป็นอมตะมาครอง เลือกเอาครับ
แอด พรหมกายิกา แห่งเพจเฟ๊ซบุ๊คธรรมะแฟนตาซี
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
