4 ต.ค. 2024 เวลา 03:57 • ครอบครัว & เด็ก

EP.3 ตอนอยู่ไม่รักษาน้ำใจ ตอนตายจะมาร้องไห้

อ่านซะให้น้ำตาเรามีค่า
"ลูกมันนั้นแหละ ทำแตก"
"ยังมีหน้ามาพูด ใครอยู่ใครซ่อม"
"ก็ปล่อยให้มันแตกแบบนั้นแหละ"
"เราก็ไม่เดือดร้อนอะไร"
คำพูดของพี่สาว
"โซฟาตัวนี้เมื่อไหร่จะเอาออกไป"
"ใครอยากใช้ก็ซ่อมเอง"
"ไม่มีใครใช้ ก็เอาไปทื้งซะ เกะกะ"
คำพูดของน้องสาว
นี้คำพูดจริง สถานการณ์จริงของผู้เขียน
บ้านนี้ขึ้นชื่อว่า พี่น้องรักกันมาก
ใครแตะไม่ได้ ออกรับแทนกันตลอด
แต่ในฉากหลังม่าน บ้านนี้ก็ไม่ต่างจากบ้านอื่นๆ
ที่มีเรื่องขุ่นข้องหมองใจ เป็นเรื่องธรรมดาของคน
สิ่งที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย คือ ลำดับอายุ
ประเทศไทยเรา ยังคงให้ความสำคัญเรื่องลำดับการเกิดก่อน
ไม่ได้ให้ความสำคัญด้าน ความสามารถ
คนที่ไม่เคยได้ยื่นมือ ยื่นเงิน แต่แค่เกิดก่อน
กลายเป็นคนที่มีความคิดเห็นอันดับต้นๆ
เรื่องบางเรื่องทำไมต้องให้ความคิดอีกคนมาจัดการ
เพียงแค่ต้องการให้คนอยู่ข้างตัวเอง?
หรือ ต้องการคนกลางมาประสาน
ผู้เขียนได้ทดลองด้วยตัวเองแล้วพบว่า
เพียงแค่ยกสิ่งนั้นออกจากสายตา คือ
ยกขยะให้พ้นๆ ไม่ให้เห็นในรูปกายภาพ
ไม่เห็นก็ไม่ทุกข์ ผู้เขียนยกออกจากบ้าน
ปัญหานั้นจบลงทันที
ไม่ใช่เรื่องไม่มีเงินซ่อม
ไม่ใช่เรืองไม่มีใครใช้
เพียงแค่ มึงไม่ยอมกูใช่ไหม กูก็ไม่ยอมมึง แค่นั้นเอง
เมื่อถึงช่วงเวลาหนึ่ง
พี่สาวเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
น้องสาวเริ่มหวั่นใจ ว่าพี่สาวจะตาย
ก็ยังไม่มีท่าจะยอม มีทิฐิ อัตราสูงมาก
ในขณะที่พี่สาว เริ่มกินข้าวไม่ได้
นอนไม่หลับ น้องสาวสารพัดจะพูดจา
รังเกียด รังงอน ทางพี่สาว
จนงานศพี่สาวตัวเอง ก็ร้องไห้ออกมา
ผู้เขียนเห็นแล้ว ช่างวังเวชใจ
ชีวิตเป็นวัฎจักรอะไรเช่นนี้
เมื่อผู้พี่สาวจากโลกนี้ไปแล้ว
ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ
ผู้เป็นน้องสาว มีอาการป่วย ที่เรียกว่า
ALS กล้ามเนื้ออ่อนแรง ที่รักษาไม่ได้
น้องสาวเคยมั่นใจตัวเอง อย่างแน่นหนัก
ทำบุญอย่างมาก คิดว่าไว้ว่า บุญทานที่ตัวเองทำ
จะไม่ทำให้ตัวเองป่วย เหมือนพี่สาว
แต่นี้ช่างกะไร มันเป็นเวรกรรม หรืออะไรกัน
ป่วยด้วยโรคนี้ ที่ไม่มีทางรักษา จะตาย
ก็ตอนไม่หายใจเท่านั้น จะต้องทนอยู่กับ
เซลล์ให้เสื่อมลงไปเองเท่านั้น
ในตอนนี้ผู้เป็นน้องสาว ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ทั้งนั้น
นอกจากหายใจ ทั้งๆที่ไม่อยากหายใจแล้วก็ตาม
ช่างน่าสังเวชใจยิ่งนัก
ผู้เขียน ได้แต่บอกให้ตัวเองเข้าใจว่า
สิ่งที่ต้องเจอ คือ ต้องเจอ หนีไม่พ้น
สิ่งที่ต้องทำ คือ เท่าทันความรู้สึกตัวเองให้ทัน
จะพูด ให้คิด ให้รู้ก่อน ว่าเจตนาเราคืออะไร
จะพูดตรงๆ ขวานผ่าซาก ไม่ใช่แค่พูดสะใจ
ให้รักษาน้ำใจ ดูทีท่าคนฟัง พร้อมฟังไหม
หูพร้อมฟังไหม ใจพร้อมฟังไหม
โกรธ บอกว่าโกรธ แต่ไม่ใส่อารมณ์โกรธ น่าจะดีกว่า
รัก บอกว่ารัก แต่มืดแปดด้าน จนผิดเรียกว่าถูก
ผิด บอกว่าผิด และแนะนำทางแก้ไข ไม่ใช่ด่าอย่างเดียว
โฆษณา