มาลาไคต์ กับ ความเป็นตัวเราที่ถูกค้นพบและโอบกอดโดยตัวเรา
มาลาไคต์ (Malachite) หินแห่งการค้าและความปลอดภัยในการเดินทาง
คุณสมบัติเด่นของมาลาไคต์ (Malachite) ช่วยลดความรู้สึกเจ็บปวดที่ซ่อนเร้นในจิตใจ กำจัดความผูกมัดที่รัดตึง และยังเป็นเกราะปกป้องจากสิ่งชั่วร้าย การสาปแช่ง ฝันร้าย และอันตรายจากการเดินทาง จึงเหมาะสำหรับนักเจรจา ให้งานลุล่วง และร่ำรวย
-The Witchion
นั่นคือสิ่งแรกที่เราได้รู้เกี่ยวกับมาลาไคต์ก้อนนี้
ทว่าสิ่งที่ได้เรียนรู้ต่อมากลับมากเสียไม่อาจประเมิณค่าได้
ในช่วงที่ชีวิตเต็มไปด้วยความว้าวุ่นและวุ่นวาย ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องเรียนตลอดจนสารพัดเรื่องของหัวใจ วันหนึ่งโชคชะตาก็นำพาให้ฉันได้มารู้จักกับสหายร่วมทาง สหายผู้ทำให้เรารู้จักโลกใบใหม่? ไม่แน่ว่าอาจเป็นโลกใบเล็กใบเดิมในวัยเยาว์ ที่กาลเวลาหมุนพาเราจนหลงลืม
ชีวิตฉันดำเนินไปวันแล้ววันเล่าเหมือนกงล้อหมุนวนขับเคลื่อนพาหนะเล็กใหญ่ ผู้คนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป สายลมพัดมาแล้วก็พัดผ่านไป หมุนเวียนอย่างไม่รู้จบ ทว่าฉันไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าสายลมแห่งความเปลี่ยนแปลงนั้นจะแวะเวียนมาทักทายกันโดยไว
'มารีลิน' ดวงดาวแห่งท้องทะเล ชื่อนี้เป็นสิ่งที่ผุดขึ้นในหัวหลังจากที่เราได้สัมผัสกับเจ้ามาลาไคต์ก้อนนี้
เจ้าก้อนลายเขียวเข้มแต่งแต้มอย่างเอาแต่ใจลงบนสีเขียวอ่อนของน้ำทะเล ลวดลายคล้ายระลอกคลื่นเคลื่อนไหวอย่างอิสระ ไม่อาจหยุดนิ่ง เหมือนเป็นสิ่งที่บอกกับเราว่าอย่ายอมให้ใครหรือสิ่งใดมาผูกมัดรัดรึงเธอได้ เคลื่อนไหวอย่างเป็นอิสระนั่นสิจึงสมกับเป็นเธอ ดังผืนน้ำกว้างแม้จะดูสงบและโอบล้อมทุกสิ่งอย่างเอาไว้ ทว่าท้องนทีนั้นไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว
จงเป็นดั่งสายน้ำ เพราะสายน้ำจะนำพามาซึ่งอิสระที่ไม่เคยผูกมัดหรือยอมให้ใครมากำหนด นั่นคือความรู้สึกที่ฉันสัมผัสได้จากเธอหลังจากทำความรู้จักกันได้ไม่นาน
ในขณะนั้น เสี้ยววินาทีที่ฉันได้สัมผัสถึงความเป็นตัวเองที่เคยหลงลืม ความเป็นตัวเองที่ฉันเคยเกือบทอดทิ้งมันไปขณะที่กำลังเร่งตามความเร็วของสังคม ความเป็นตัวเองที่โอบกอดตัวตนของฉันเสมอมา ความเป็นตัวเองอย่างอิสระที่ฉันเลือก เลือกที่จะละทิ้งทุกสิ่งอย่างที่ผูกมัดรัดตรึงตัวฉันเอาไว้ ไม่ว่าจะสายสัมพันธ์ ความกดดัน ความคาดหวังจากคนรอบข้าง
ในเสี้ยววินั้นหวนให้ฉันนึกถึงห้วงเวลาที่ฉันตัดสินใจละทิ้งความพยายามที่จะเป็นคนดี คนเก่ง คนน่ารักว่านอนสอนง่ายของสังคม ของคนรอบข้าง ของครอบครัว ละทิ้งสิ่งใครก็ตามพยายามบอกให้ฉันเป็น
ในห้วงแห่งความทรงจำนั้นฉันพบเจอตัวเอง ตัวเองในวัยเยาว์ ตัวเองที่สามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้อย่างซื่อสัตย์โดยไม่ต้องคอยปิดกั้นว่านั่นไม่เหมาะกับตัวฉัน นั่นไม่สมเป็นฉัน ฉันต้องเป็นอย่างนู้นสิ รู้สึกอย่างนั้นสิ คิดอย่างนี้สิ ผู้คนต่างบอกให้ฉันเป็นไปตามที่พวกเขาคาดหวังโดยไม่ยอมปล่อยให้ตัวตนของฉันเป็นอิสระอย่างที่ดำเนินไปเลยสักครั้ง แต่นั่นไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป เพราะฉันได้พบแล้วซึ่งตัวตนของฉัน
ขั้นแรกของการผลิบานคือการที่ต้นกล้าได้เติบโตและหยั่งรากลึกลงบนดินที่เหมาะสม บำรุงด้วยสายใยที่ถักทอจากธรรมชาติที่หล่อเลี้ยงตัวตนของเรา
เมื่อเธอหยั่งรากลงบนดินที่เหมาะสม ได้รับสารอาหารและการเลี้ยงดูฟูมฟักที่เหมาะกับตัวเอง เมื่อนั้นเธอจะเติบโตยืนหยัดเป็นตัวของตัวเองได้อย่างภาคภูมิ แม้เป็นดอกไม้ดอกน้อยไม่สามารถแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาก็จงเป็นดอกไม้ที่ยืนหยัดและภาคภูมิในตัวเอง ไม่ว่าเธอจะเติบโตเป็นดอกไม้หรือต้นไม้ใหญ่เธอก็ล้วนแล้วแต่มีคุณค่าในตัวของตัวเอง เพราะฉะนั้นจงยอมรับในธรรมชาติ และเป็นตัวเองในแบบที่ธรรมชาติของตัวเองเป็น
- ●คุณค่าของเราคือการที่เป็นตัวเราไม่ใช่ทำเพื่อให้ใครมาชื่นชมหรือมองเห็นคุณค่า เพราะเรานั้นมีคุณค่าในตัวอยู่แล้วแม้ไม่มีใครเคยชื่นชมเราก็ยังมีคุณค่า เหมือนดังดอกไม้ที่สวยงามแม้ไม่มีใครผ่านมาเห็นก็ยังคงสวยงาม ไม่ใช่สวยงามเพียงเพราะมีคนมองเห็นและชื่นชมความงามของมัน เหมือนกับหินที่ภาคภูมิในรอยแตกร้าวของตนเองเสมอ
ฉะนั้นจงเป็นดั่งหินที่ภาคภูมิใจในรอยแตกร้าวอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง และอวดโอ่ความเป็นตนนั้นอย่างภาคภูมิ
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
