บ้าน
เมื่ออายุ 26 เคยปรับทุกข์ ร้องไห้ต่อหน้าพ่อแม่
ท่านบอกว่า “ร้องไห้ เป็นทุกข์ ใครเขาบอกให้คนอื่นได้รับรู้กัน” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จึงเลือกที่จะเก็บไว้ คนเดียว
มาถึงตอนนี้ ผู้เขียนรับหน้าที่ รับฟัง คอยเป็นที่ระบาย ให้พ่อแม่ได้สบายใจ 📱 ☎️ เมื่อได้โทรพูดคุย แต่ละท่านคุยคนละ 2-3 ชม. (หน้าที่ของลูก ยินดีที่ได้ทำ)
เวลาล่วงเลยผ่านไป เมื่ออายุ 30 กว่าๆ ได้เจอบ้านหลังหนึ่ง เป็นพื้นที่ปลอดภัย วางใจ และอบอุ่น 🏡
ผู้เขียนเฝ้าทะนุถนอม ให้ทั้งเวลา ซ่อมบำรุงรักษา ด้วยหัวใจ แต่น่าเสียดาย ในบ้านเริ่มร้อน เมื่อบ้านไม่ได้รับการซ่อมบำรุงที่ถูกจุด บ้านเริ่มน่ากลัว ไม่น่าอยู่ หลังคาพร้อมผุพัง ไม่พร้อมกำบัง ผู้เขียนจึงต้องบังแดดหลบฝนด้วยตนเอง 🌧️ ☔️
ความสิ้นหวังจากการไร้ที่พึ่งพิงทางใจ ก่อเกิด การเริ่มสร้างบ้านหลังใหม่ ด้วยตนเอง 🏡
การค้นพบการเป็นส่วนหนึ่งของตนเอง ไม่ยึดติดสิ่งใด และกับใคร เติมเต็มความอิ่มเอมในใจ กล้าที่จะยืนหยัด ได้โดยลำพัง 💫
การกล้าที่จะยืนหยัด อย่างลำพัง ไม่ได้หมายถึงการแยกตัวออกจากโลก จากผู้อื่น แต่หมายถึงการค้นพบความแข็งแกร่ง ลดการยึดติด และอาศัยการพึ่งพิงให้น้อยที่สุด
🏡บ้านหลังน้อยหลังนี้ มองไปคงคล้าย “ป่าดงดิบ” อยู่ในที ใครๆคงมองว่าลึกลับสิ้นดี แต่รู้มั้ยว่า…..ข้างในนั้นอุดม มีพรรณไม้นานาพันธุ์ สงบ และเยือกเย็น
จากที่เล่ามา ขอสรุป 4 บรรทัดสั้นๆ ให้ เข้าใจได้ว่า “เมื่อเราได้เรียนรู้การเชื่อมต่อจากภายใน ความกลัว จะค่อยๆ หายไป” ☀️“เราจะพบความสงบที่แท้จริง เหมือน เจอ “บ้าน” ที่อบอุ่น ปลอดภัย สำหรับเรา” 😊
บทความนี้ เยิ่นเย้อไป เห็นทีจะไม่ #พอสังเขป 🙇♀️
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
