การสร้างกายกรรม ให้เป็นกายบุญ กายบุญ คือ กายของเทพยดาอินทร์พรหม ต้องอาศัยธาตุนะโม มีพ่อแม่เป็นมนุษย์ จึงสร้างสามารถนำมาสร้างกายบุญได้
ที่จริงแล้ว ..การสร้างบุญกุศลแต่ละครั้ง เมื่อจะใส่บาตร ..ในสมัยก่อน เค้ามานั่งรอพระเดินบิณฑบาต ..เค้านั่งนิ่งๆ สงบเสงี่ยม ..ก่อนทำบุญ เค้่าก็ระลึกถึงพระคุณพ่อแม่ ที่ให้กายนี้ม่ ให้จิตได้อาศัย ต้องใช้กายนี้ไปทำมาหากิน กายพ่อแม่ก็เหนื่อย ..ก็นำกายนี้ มาทำบุญกุศลตอบแทนพระคุณพ่อแม่ ให้กายพ่อแม่ได้อนุโมทนา
เรื่องผ้ากาสาวพัสตร์ นั่น เป็นเครื่องหมายของธรรม . เป็นของสูง . มือจะใส่บาตร ทำบุญกันผู้ที่ถือครองผ้ากาสาวพัสตร์ เราก็มองที่ผ้าเหลือง ..
เรื่องของจิตเราที่อาศัยอยู่ในกายนั้น เมื่อเราจะทำอะไร เราก็พูดให้หูดได้ยิน ตาเรามอง ก็เก็บบันทึกภาพ ส่งไปให้จิต จิตส่งไปที่ธาตุุทั้งสี่ บันทึกการกระทำของเรา ด้วยกายที่นิ่ง จิตที่นิ่งในการใส่บาตร ด้วยกิริยาที่นอบน้อม เวลาใส่บาตร ตาก็มองดูที่มือ ที่หยิบจับของใส่บาตร มือซ้ายมารดามือขวาบิดา หยิบของใส่บาตร มองที่มือตัวเอง ..หากเกิดหมาแมวเดินมา เอาตาไปมอง..ก็เหมือนตาไปบันทึกภาพหมาแมว ส่งเข้าที่ธาตุทั้งสี่ ไม่มีภาพการทำบุญใส่บาตเลย
เมื่อใสบาตรเสร็จ ก็พูดเบา .ขอให้กายบิดามารดาอนุโมทนา .เพียงแค่นี้กายนั้นก็ได้เกิดเป็นบุญ แล้วสร้างกรรมนั้น คนเรามันเจตนา .เต็มที่เลย ..จัดเต็มว่างั้น แต่เวลาทำบุญ สร้างกุศล กลับทำไม่มีเจตนา ..ที่จะทำ .ทำแบบเสียไม้ได้ กิริยาที่ดีๆไม่เอามาทำบุญ ..บ้างก็ว่า ทำบุญที่ใจ ..นึกคิดด้วอารมณ์ปรุงแต่งว่าเป็นบุญ ..มัน่าเสียดาย ..อุตส่าห์ใช้กายไปหาเงินทองเหน็ดเหนื่อย แต่เวลาจะทำบุญ..กลับไม่สนใจ ไม่ควบคุมกิริยา ..เอากิริยาดีมาทำบุญ กิริยาท่าทางเทพบุตรเทพธิดา ..บันทึกการกระทำของตนเอง
เมื่อเรามีกายเป็นบุญเกิดขึ้น เราก็มากระจายบุญกุศล ก็อาศัยกายนิ่ง จิตนิ่ง ในการกระจายบุญกุศล เจ้าของข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในเรือนกายของคุณบิดามารดา จิตข้าพเจ้า มีพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระอรหันต์อัครสาวก เป็นที่พึ่ง ..ข้าพเจ้าขอนำธาตุนะโมมากระจายบุญกุศล พูดเสร็จเราก็กรวดน้ำ อุทิศบุญกุศลไป..
เวลาทำบุญเสร็จแล้วก็ ควรสำรวจตรวจสอบตัวเอง ว่าทำบุญเสร็จ จิตใจเราเป็นอย่างไรบ้าง
เรื่องการสร้างบุญกุศล นั้น ..พระนั่น ..จิตท่านยังไม่เป็นพระ ..เค้าจึงใช้คำว่า ภิกษุ ..
..เรื่องหนึ่งที่ทำให้ดู พระอานนท์ .ท่านนั่งพนมมือให้พร ..ท่านนั่งกายนิ่งตัวตรง องอาจ ..สองมือที่พนมมือ อยู่ที่หน้าอก..มือทั้งสิงข้างเยียดตรง นิ้วมือชูขึ้น .กายไม่มีไหวติ่ง ไม่โยกคลอนเลย .นั้นเป็นจิตของพระ ..เวลาท่านรับอนุโมทนา
. ท่านก็รอให้ โยม ที่ขูมือหยิบของขึ้นมา พูดว่า กายนิ่งจิตนิ่ง กายบิดามารดาอนุโมทนา .. เมื่อโยมมีกายนิ่งจิตนิ่ง จึงวางผ้ามารับ ..การกระทำเข่นนิ่ง ก็เพื่อให้โยมนั่น ได้รับแสงรัตนะจากจิตของท่าน เพื่อที่ไปช่วยเหลือ แก้ไขนิสัย ตัวเอง สร้างบุญกุศลขึ้นมา
เวลาทำบุญ..มองที่ผ้าเหลือง ..จะได้ไม่ไปยึดถือภิกษุ ..ท่านจะประพฤติปฏิบัติอย่างไร ใช้ผ้ากาสาวพัสตร์อย่างไร นั้นเป็นเรื่องของท่าน ..ส่วนเรานั้น ต้องการบุญ ..เราทำกับเครื่องหมายธรรม ที่ภิกษุนั้นห่ม .เราทำบุญ บันทึกการกระทำดีของเรา เก็บสะสมไว้ที่ธาตทั้งสี่ .ที่ต้องตั้งกล้องบันทึก ให้นิ่งไม่ไหว บันทึกภาพเสียงกิริยาที่ดี มาสร้างบุญกุศล .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
