ผังเมืองผังน้ำเหลียงจู่ สำริดหม่าเจียเหยา และแกะสลักอักษรปันโพ รวมเป็นอารยธรรมจีนกว่า 5 พันปี
กว่า 5,000 ปี ประเทศจีน
มีผังเมือง ผังน้ำ สำริด และอักษร ของจีน
แหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในประเทศจีน
เมืองโบราณเหลียงจู่ 5,300 - 4,300 ปีก่อน
(3300BC
–2300 BC) วัฒนธรรมหยก
ของจีนแห่งสุดท้ายในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี
มีประตูทั้งหมด 9 แห่ง รวมทั้งประตูเมืองน้ำ 8 แห่งและประตูเมืองดิน 1 แห่ง
ประตูเมืองดิน
แห่งเดียวที่เหลืออยู่ ตั้งอยู่ตรงกลางกำแพงเมืองด้านใต้
แหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในประเทศจีน
เมืองโบราณเหลียงจู่ 5,300 - 4,300 ปีก่อน
(3300BC
–2300 BC) ที่มา Liangzhu Museum
“เหลียงจู่” เป็นเมืองโบราณที่สร้างในช่วง 3,300 - 2,300 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 5,300 - 4,300 ปีก่อน ตั้งอยู่ ณ เขตอวี๋หาง เมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน ลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง
แต่มีการค้นพบมีดสัมฤทธิ์จีน ในวัฒนธรรมหม่าเจียเหยา อายุ 5,305 ปี ถึง 4,765 ปีก่อน ในมณฑลกานซู่ ประเทศจีน ต้นแม่น้ำเหลือง น่าสนใจว่าทั้งสองวัฒนธรรมจะแลกเปลื่ยนสำริดกันไหม?
#Naruepon Peng-on Author
มีดสัมฤทธิ์จีน ในวัฒนธรรมหม่าเจียเหยา อายุ 5,305 ปี ถึง 4,765 ปีก่อน ในมณฑลกานซู่ ประเทศจีน ต้นแม่น้ำเหลือง
ตำนาน อาจเป็นจริง ฉีโย่ว
เหยียนและหวง เมื่อกว่าห้าพันปีก่อน ฉีโย่วผู้นำพันธมิตรเผ่า จิ่วหลี่ ณ ลุ่มน้ำตอนล่าง ของแม่น้ำเหลืองและ ลุ่มน้ำตอนกลางและตอนล่างของ แม่น้ำแยงซี
และกลุ่มชนเผ่าอีกสองกลุ่มที่นำ โดย จักรพรรดิเหยียนเสินหนงและจักรพรรดิหวง ซวนหยวน ได้ก่อณ ที่ราบสูงโลส ของมณฑลกานซูและ มณฑลฉานซี
#Naruepon Peng-on Translate and compile
ตำนานอาจเป็นจริง "จักรพรรดิเหลือง...ทรงริเริ่มการเขียน"หนังสือ *Shi Yi Ji* (บันทึกเรื่องราวที่สาบสูญ)คัมภีร์ฮั่นเฟยจื่อ (บทที่ 5 “สัตว์ร้ายห้าตัว”) กล่าวว่า “ในสมัยโบราณ เมื่อชางเจี๋ยประดิษฐ์อักษร สิ่งที่ล้อมรอบตัวเองเรียกว่า ‘ส่วนตัว’ และสิ่งที่หันเหออกจากความเป็นส่วนตัวเรียกว่า ‘สาธารณะ’
#Naruepon Peng-on Translate and compile
จารึกบนเครื่องปั้นดินเผาบันโปเมืองซีอาน มณฑลฉานซี มีอายุย้อนไปถึง 6,000 ถึง 6,700 ปี แห่ง เขียนลวดลายของใบหน้ามนุษย์ ปลา กวาง พืช ดอกไม้ สามเหลี่ยม จุด และลวดลายอื่นๆ ที่วาดบนเครื่องปั้นดินเผา รวมถึงเครื่องประดับ เช่น ต่างหูและเครื่องประดับผมที่ทำจากหิน กระดูก เครื่องปั้นดินเผา และเปลือกหอยกระจายอยู่ในมณฑลกานซูและเหอหนานในบริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลือง ครอบคลุมมณฑลเหอหนาน ส่านซี ซานซี เหอเป่ย กานซู ชิงไห่ หูเป่ย หนิงเซี่ย
อักษรลึกลับ 27 ตัวที่แกะสลักอยู่บนขอบชามดินเผาจารึกบนเครื่องปั้นดินเผา "บันโป" "เมื่อเกือบ 6700 ปีก่อน จารึกเครื่องปั้นดินเผาบันโป 27 ชิ้น เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมหยางเสา น่าจะเป็นหนึ่งในต้นกำเนิดของอักษรจีน! "จำนวน 27 ชิ้น จากแหล่งโบราณคดีบันโป ซึ่งคล้ายกับ จารึกบนเครื่องปั้นดินเผา "เจียงไจ๋ " จำนวน 39 ชิ้นจากแหล่งโบราณคดีเจียงไจ๋
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมหยางเสา
#Naruepon Peng-on Translate and compile
"เมื่อเกือบ 6700 ปีก่อน จารึกเครื่องปั้นดินเผาบันโป 27 ชิ้นของวัฒนธรรมหยางเสา น่าจะเป็นหนึ่งในต้นกำเนิดของอักษรจีน! "
ที่มา : ภาควิชาภาษาและวรรณคดีจีน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
จารึกบนเครื่องปั้นดินเผา "บันโป" จำนวน 27 ชิ้น จากแหล่งโบราณคดีบันโป ที่มา ภาพแกะสลักจารึกจีน
: ภาควิชาภาษาและวรรณคดีจีน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
จารึกบนเครื่องปั้นดินเผา "บันโป" จำนวน 27 ชิ้น จากแหล่งโบราณคดีบันโป ที่มา ภาพแกะสลักจารึกจีน
: ภาควิชาภาษาและวรรณคดีจีน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
ต้นกำเนิดแม่น้ำสองสายไหลจากมณฑลชิงไห่-ทิเบต
แม่น้ำเหลือง และแม่น้ำแยงซีเกียง
เมืองโบราณเหลียงจู่สร้างเมื่อประมาณ 5,000 ปีก่อน พบขั้นบันไดยกพื้นมากกว่า 20 ขั้นในใจกลางเมือง
บันไดกว่า 5 พันปียกพื้นกว่า 20 ขั้น ที่มา Liangzhu Museum
ประกอบด้วยฐานที่แยกจากกัน 3 แห่ง
และประตูทางเข้า 4 แห่ง
ทางทิศตะวันออก ทิศกลาง
และทิศตะวันตก ระเบียงดินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ที่นูนขึ้นมา
แต่นั่นคือซากปรักหักพังของกำแพงด้านใต้
รูปร่างของกำแพงกำแพงด้านใต้มีความยาวมากกว่า 1,400 เมตร
และกว้างประมาณ 40 เมตร
ประตูดินเพียงแห่งเดียวของเมืองโบราณพบอยู่ตรงกลางของกำแพงนอกจากนี้ยังมีประตูน้ำ 2 แห่ง
อยู่ภายใน
แผนผังวัฒนธรรมเหลียงจู่ กว่า 5 พันปี ที่มา Liangzhu Museum
แม่น้ำเหลียงจู่กังไหลอย่างเงียบเชียบมาเป็นเวลา 5,000 ปีแล้ว โดยไหลในทิศตะวันตก-ตะวันออกและเชื่อมระหว่างด้านในและด้านนอกของกำแพงเมืองด้านตะวันออก
การใช้เสาไม้เรียงเป็นแถวทั้งสองฝั่งแม่น้ำ
เพื่อปกป้อง
ริมฝั่ง
พบการการผลิตหยก เครื่องเขิน
กำแพงเมืองด้านตะวันออกมีความยาวประมาณ 1,400 เมตร
จากเหนือจรดใต้ และกว้างประมาณ 22 ถึง 91 เมตร ปลายด้านใต้และด้านเหนือมีประตูน้ำตั้งอยู่
ด้านซ้ายมือของกำแพง
บริเวณพระราชวัง Mojiaoshan โม่เจียซาน
เป็นศูนย์กลางของเมืองโบราณ
มีลานกว้างขนาดใหญ่ที่ยกสูงจากพื้นดิน
บนเนินทางตะวันออกของ Mojiaoshan
ใช้เพิงมุงจากแนวยาว
พบข้าวที่ถูกสันดาปเป็นถ่านจำนวนมาก
ประมาณน้ำหนัก 13,000 กิโลกรัม ดังนั้น ยุ้งข้าวในบริเวณพระราชวังอาจเกิดการสันดาป
จึงนำข้าวที่ถูกเผามาทิ้งที่นี่ในภายหลัง ทำให้เกิดชั้นตะกอน
พบว่ามีคูน้ำทั้งภายในและภายนอกกำแพงเมืองโบราณ
คูน้ำด้านนอกกำแพงเมือง
มีความยาวรวม 3,000 เมตร
และเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป
คูน้ำชั้นในมีความยาวรวม 6,500 เมตร
พบเส้นทางแม่น้ำโบราณมากกว่า 50 สายในเมือง
ทางด้านเหนือ ตะวันออก
และใต้ของเขตพระราชวังโมเจียวซาน
แต่ละสายเป็นเส้นทางแม่น้ำสายหลัก โดยมีผังเมืองเป็นรูปตัว I
เชื่อมต่อระหว่างคูน้ำชั้นใน
และเส้นทางแม่น้ำสายหลัก
จึงก่อให้เกิดเครือข่ายแม่น้ำที่ทอดยาวไปมา
วัฒนธรรมจีนกว่า 5 พันปี ที่มา Liangzhu Museum
แม่น้ำ, คูน้ำชั้นในและชั้นนอก
ส่วนใหญ่เป็นแม่น้ำเทียม
และมีความยาวรวมกว่า 30 กิโลเมตร
การเชื่อมต่อแม่น้ำและคูน้ำภายในและภายนอกเมืองช่วยสร้างเครือข่ายการสัญจร
ที่สะดวกสบายให้กับเมืองโบราณ ทำให้เมืองนี้
สมกับชื่อเมืองแห่งสายน้ำ 5,000 ปีข้าวถูกปลูกไว้ไกลจากเมืองอย่างไร มีการเก็บหิน
และตัดต้นไม้ใหญ่จากเนินเขาใกล้เคียงอย่างไร
แล้วขนย้ายเข้ามาในเมืองตามลำน้ำ
โบราณวัตถุกว่า 1,200 ชิ้น เช่น หยก หิน งาช้าง และของประดับลงรักฝังหยก
สิ่งของประดับจากหยกคิดเป็นมากกว่า 90%
หยกประดิษฐ์อย่างประณีตจำนวนมาก
ระเบียงทั้งสองข้างของกำแพงเมืองด้านตะวันตกถูกสร้างเป็นชั้นๆ
โดยส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัยในเมืองโบราณเหลียงจูอาจมีประมาณ 30,000 คน
ชุดหยกกว่า 5 พันปี ที่มา Liangzhu Museum
จอบหยกกว่า 5 พันปี ที่มา Liangzhu Museum
จอบหยกรูปสามเหลี่ยมกว่า 5 พันปีที่มา Liangzhu Museum
แกะสลักหยกสัญลักษณ์ ปลา เต่า แมลง กว่า 5 พันปี ที่มา: สำนักงานคณะกรรมาธิการแห่งชาติจีนว่าด้วยยูเนสโก, Zhejiang Daily ฯลฯ
หยกเจาะรูแกะสลักภาพ ที่มา: สำนักงานคณะกรรมาธิการแห่งชาติจีนว่าด้วยยูเนสโก, Zhejiang Daily ฯลฯ
หยกหน้ากากเทพเจ้าจีนกว่า 5 พันปี ที่มา: สำนักงานคณะกรรมาธิการแห่งชาติจีนว่าด้วยยูเนสโก, Zhejiang Daily ฯลฯ
เสาสูงกว่า 5 พันปีที่มา: ที่มา Liangzhu Museum
ฐานที่ตั้ง Huangfengshan เป็นที่ตั้งของ Daguanshan
เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่พระราชวัง
ฐานที่ตั้ง Bamushan
เกือบเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ยาวประมาณ 187 เมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และกว้าง 88 เมตรจากเหนือไปใต้ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 13,000 ตารางเมตร
มีความสูงสัมพันธ์กันประมาณ 6.5 เมตร
และสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 18 เมตร
เทียบเท่ากับภูเขา Mojiaoshan ขนาดใหญ่ ฐานทัพนี้ถูกวางซ้อนกัน
และอัดแน่นด้วยดินเหลือง และส่วนที่หนาที่สุดของกองหินเทียมมีความหนาประมาณ 16.5 เมตร ที่ Daguanshan
ที่มา Liangzhu Museum
#Naruepon Pengon Translate and compile
- 8
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
