รักเพื่อน รักแฟน หรือแค่กำลัง “เจรจาแล้วเจ็บตัว”?
มีงานวิจัยนึงจากหนังสือ Give and Take ที่ฟังแล้วอาจทำให้คนสาย “ตามใจแฟน” หรือ “ช่วยเพื่อนทุกอย่าง” ต้องสะดุ้งเงียบ ๆ
นักวิจัยให้คนสองกลุ่มมาเล่นเกมเจรจาต่อรองราคาทีวี กลุ่มแรกคือ “คนแปลกหน้า” กลุ่มที่สองคือ “คู่รักที่รักกันมากจนจะกลืนกินกันอยู่แล้ว”
ผลลัพธ์ออกมาแบบช็อกวงการคนมีแฟน คนขายที่เป็นแฟนกัน ขายของได้ถูกกว่าเยอะ ยิ่งรักกันมาก กำไรก็ยิ่งหายมากตามไปด้วย...
คำถามคือ... ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
คำตอบคือ พอเรารักหรือแคร์ใครมาก ๆ เราจะ นึกถึงความรู้สึกของเขา มากกว่าเหตุผล ยอมลดราคา ยอมช่วย ยอมให้ไปหมด ไม่กล้าต่อรอง กลัวเขาเสียใจ (หรือกลัวทะเลาะกันตอนกลับบ้าน)
ฟังดูอบอุ่นดีนะ แต่ปัญหาคือ... มันมักจบด้วยความรู้สึกว่า "ฉันช่วยเขา แต่สุดท้ายฉันไม่มีแรงเหลือดูแลตัวเองเลย" นั่นแหละ คืออาการคลาสสิกของ “ผู้ให้ที่เจ็บตัว”
ไม่ใช่แค่ในความรักนะ กับเพื่อนร่วมงานก็เหมือนกัน คนที่ช่วยงานชาวบ้านทุกวัน จนงานตัวเองค้างยับ บางทีก็ไม่ใช่เพราะใจดีหรอก... แต่เพราะไม่กล้าปฏิเสธ และอยากให้คนอื่นรู้สึกดี
แต่รู้มั้ยว่า... ในงานวิจัยเดียวกันยังบอกอีกว่า ถ้าเรา ไม่มองแค่ความรู้สึก แต่พยายามเข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย จริง ๆ เราจะมีโอกาสเจรจาได้ แบบ win-win ไม่ใช่แค่ “เสียสละแล้วเหนื่อย” แต่เป็น “เข้าใจเขา และไม่ลืมตัวเรา”
จะให้ ก็ให้แบบไม่เจ็บตัว
ให้ด้วยใจ ไม่ใช่ให้เพราะกลัว ให้ในขอบเขตที่ไม่ทำให้ตัวเองล้ม ก่อนช่วยใคร ลองถามตัวเองว่า “ช่วยแล้วงานตัวเองจะพังไหม?” และสุดท้าย... ถ้าไม่กล้าปฏิเสธตรง ๆ ลองตอบแบบนุ่มนวลว่า “ขอช่วยได้แค่เท่านี้นะ” ก็ยังดีกว่าแบกจนหมดแรง คนใจดี ไม่จำเป็นต้อง “ยอมทุกอย่าง” แต่ควรรู้ว่าเมื่อไหร่ควร “หยุดเพื่อรักษาใจตัวเอง” ด้วย
#มาอ่านหนังสือกันเถอะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
