30 พ.ค. 2025 เวลา 07:07 • นิยาย เรื่องสั้น

มนุษย์ - ธรรมชาติ - ท้องฟ้า (1)

มนุษย์ล่าสัตว์ที่อยู่บนพื้นดิน
และเมื่อสัตว์เหล่านั้นตายลง
มันก็ได้ขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าเป็น "ดวงดาว" คอยส่องนำทาง บอกเวลา และกำหนดฤดูกาล
มนุษย์ - ธรรมชาติ - ท้องฟ้า
ธรรมชาติ
อารยธรรมมนุษย์มึกยึดโยงกลับธรรมชาติมาตั้งแต่ยุคหิน ยุคดึกดำบรรพ์ มนุษย์ออกล่าโดยอาศัยความรู้ และการเนียนรู้จากสิ่งรอบตัว โดยในยุคนั้นสิ่งที่อยู่รอบตัวมนุษย์มีเพียงธรรมชาติ
มนุษย์จึงอาศัยธรรมชาติเป็นครูผู้สอนการดำรงชีวิต การเอาชีวิตรอดในธรรมชาติ
เริ่มต้นจากการสังเกตสิ่งรอบตัว
สังเกตการพัดของสายลมจากการเคลื่อนไหวของกิ้งไม้ ใบไม้
สังเกตพฤติกรรมของสัตว์เพื่อเอาตัวรอด และล่ามาเป็นอาหาร
สังเกตฤดูกาลที่เปลื่ยนไปว่าส่งผลอยากไรกับต้นไม้ใบหญ้าต่างๆ
การยอมรับธรรมชาติและการเรียนรู้มันเพื่อเอาชีวิตรอดของมนุษย์ยุคโบราณ จึงเป็นทางเดียวที่พวกเค้าจะดำรงชีวิตอยู่ได้
บางครั้งมนุษย์ก็เรียนรู้พฤติกรรม และท่าทางของสัตว์ อย่างเช่น เมื่อเจอหมีต้องทำเสียงดับ และทำตัวใหญ่ไว้เพื่อให้มันกลัว เป็นต้น
การเรียนรู้พฤติกรรมของสัตว์เพื่อนำมาปรับตัวให้สามารถดำรงขีวิตอยู่ในโลกธรรมชาติได้อย่างเอาชีวิตรอด
ด้วยการกระทำเช่นซ้ำไปซ้ำมา ทำให้มนุษย์เป็นสายพันธ์ที่มีการพัฒนาอยู่เสมอๆ
พัฒนาจนเอาชนะครูของคนเองได้
ครูในที่นี้ ก็คือ "สัตว์ป่า"
แสดงให้เห็นถึงความมี Agility ของมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์อยากมากที่สุด
เพราะ เมื่อใครปรับตัวไม่ได้ นั้นหมายถึงความตาย
หากให้หลักการนนี้เผ่งมองมาในยุคปัจจุบัน ค.ศ. 2025
มนุษยยุคเราอาจต้องกลับไปใช้วิถีในการทำงานแบบคนยุคดึกดำบรรพ์
คือ การรอ การอดทน ศึกษาสิ่งต่างๆให้ถ่องแท้ มองให้รอบด้าน คิดวางแผนล่วงหน้า
และที่สำคัญที่สุด คือ "การเตรียมตัวที่จะตาย"
การเตียนมใจจะทำให้เราสามารถดึงความสารถออกมาได้มากกว่าเดิม
อ่านดีกว่าไม่อ่าน?
สุวิจักร บิ๊ก
ช่องทางการติดตามอื่นๆ
IG - bigsuvijak
ช่องทางการสนับสนุนผู้เขียนครับ ผู้มีจิตศรัทธาสนับสนุนค่ากาแฟกันได้ครับ☺️
980-4-044767
ธ.กรุงเทพ
สุวิจักร
ฝากกดไลค์ กดแชร์
แสดงความคิดเห็นและเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนด้วยนะครับ
ขอบคุณครับผม😊
โฆษณา