ย้อนรอย "เขาพระวิหาร" รากฐานกลยุทธ์กัมพูชา
ความขัดแย้งเรื่องปราสาทพระวิหารมีจุดเริ่มต้นย้อนไปถึงสมัยอาณานิคม ในปี พ.ศ. 2447 สยามทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศส โดยใช้สันปันน้ำเป็นเส้นแบ่งพรมแดน ซึ่งจากหลักการนี้ ปราสาทพระวิหารควรอยู่ในดินแดนของไทย อย่างไรก็ตาม ปี พ.ศ. 2450 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ร.5) สยามได้ลงนามในสัตยาบันกับ ปธน.ฝรั่งเศส เพื่อแลกเปลี่ยนดินแดนเสียมเรียบ พระตะบอง และศรีโสภณ ให้กับฝรั่งเศส แลกกับการได้ตราดและดินแดนทางซ้ายของแม่น้ำเลยกลับคืนมา
ต่อมาปี พ.ศ.2451 ฝรั่งเศสได้จัดทำแผนที่ขึ้นฝ่ายเดียวโดยไม่ได้ใช้สันปันน้ำเป็นเส้นแบ่งพรมแดน ทำให้ปราสาทพระวิหารในแผนที่อยู่ในดินแดนของกัมพูชา รัฐบาลสยามในเวลานั้นไม่ได้คัดค้านแผนที่นี้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาและรักษาความสงบเรียบร้อย ปกป้องเอกราชและอธิปไตยของประเทศไว้ให้ได้มากที่สุด
ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ประเทศไทยได้ทำสงครามอินโดจีนและสามารถยึดดินแดนไทยเดิมกลับคืนมาได้ รวมถึงปราสาทพระวิหารด้วย แต่ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องคืนดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ตามข้อตกลงกับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2490 รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ส่งทหารเข้าไปยึดปราสาทพระวิหารอีกครั้ง
◉ คดีปราสาทพระวิหารในศาลโลก พ.ศ. 2502-2505
หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสได้ 6 ปี ในวันที่ 6 ต.ค. 2502 พระเจ้านโรดม สีหนุ แห่งกัมพูชา ได้ยื่นฟ้องร้องต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ให้ไทยคืนปราสาทพระวิหารให้กัมพูชา รัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้แต่งตั้ง ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช เป็นทนายฝ่ายไทย
15 มิ.ย. 2505 ศาลโลกได้มีคำตัดสินด้วยคะแนน 9 ต่อ 3 ให้ "ตัวปราสาทพระวิหาร" ตกเป็นของกัมพูชา ไทยต้องถอนกำลังทหารและเจ้าหน้าที่ทั้งหมดออกจากปราสาท เหตุผลสำคัญของศาลคือ ไทยไม่คัดค้านแผนที่ที่ฝรั่งเศสจัดทำขึ้นในปี พ.ศ. 2451 จึงถือว่า "การนิ่งคือการยอมรับ"
แม้คำตัดสินจะให้ตัวปราสาทเป็นของกัมพูชา แต่ศาลโลกไม่ได้วินิจฉัยเกี่ยวกับดินแดนโดยรอบปราสาททางทิศเหนืออย่างชัดเจน ทำให้ไทยยังคงอ้างสิทธิ์ในพื้นที่โดยรอบและยืนยันว่าเขตแดนในบริเวณนั้นยังไม่มีการปักปันอย่างเป็นทางการ นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ความตึงเครียดและข้อพิพาทดำรงอยู่ต่อมา
📌 อ่านต่อ : www.thaipbs.or.th/news/content/352884
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
