15 มิ.ย. เวลา 16:06 • ความคิดเห็น
ผมไม่แน่ใจว่าบทความต้องการพูดถึงอะไรกันแน่
ระหว่างความเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ในทุกมิติ
กับปัญหาเชิงระบบของประเทศนี้
ซึ่งผมว่า เค้าเขียนให้น้ำหนักปัญหาเชิงระบบมากกว่า
1
ซึ่งประเด็นนี้ ผมเห็นด้วย และถ้าบอกว่ามันเป็นสาเหตุ
ให้เราเสียที่ยืนบนเวทีโลก มันก็ใช่
ปัญหาจริงๆของสังคมไทย มันก็อย่างที่เขาเขียนแหละ
คนเข้าถึงโอกาสมันน้อยเกินไป จึงมีคนทำงานได้น้อย
(ไม่อยากใช้คำว่าคนเก่ง)
การที่คนเข้าถึงโอกาสน้อย มันมีผลมาจากความเหลื่อมล้ำ
อันเป็นผลมาจากโครงสร้างทางสังคมเอง ที่ชนชั้นสูง
หรือกลุ่มคณาธิปไตย ต้องการตัดตอนคนกลุ่มหนึ่งไว้
เพื่อเป็นแรงงานราคาถูก เพื่อดึงดูดทุน และเพื่อประโยชน์
ของตัวเอง
1
มันเคยได้ผล ในช่วงเวลาหนึ่ง
แต่มันเปลี่ยนไป เมื่ออุตสาหกรรมไร้ทักษะ
มีคนทำที่ถูกกว่า และถึงตรงนี้ เราขาดแคลนแรงงานมีทักษะ
ที่สำคัญคือภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์
การที่ทุนกลุ่มต่างๆ เลือก มาเลเซีย เวียดนาม
ภาษาอังกฤษและคณิตศาสตร์นี่แหละ
คือหนึ่งในปัจจัย ซึ่งเราไม่เคยพัฒนาเลย มีแต่แย่ลง
การศึกษาในโรงเรียน ก็คุณภาพแย่ มีแต่โรงเรียนดีๆ
ที่จะสอนแล้วมีผลสัมฤทธิ์ที่ดี
1
ซึ่งนั่น ก็ตอกย้ำปัญหาความเหลื่อมล้ำ
1
ผมชอบท้ายบทความ ที่กล่าวถึงการคอรัปชั่น
ทำให้ต้นทุนธุรกิจสูง ซึ่งมันโคตรจริง
และเป็นต้นตอของปัญหาทั้งหมดของไทย
โดยสรุป ไทยตอนนี้ไม่ใช่พื้นที่ยุทธศาสตร์ทั้งที่ควรใช่
1
แต่เรายังสามารถแก้ไขได้ตลอดเวลา
แต่การจะทำแบบนั้น เราต้องการความเปลี่ยนแปลง
ในลักษณะของการื้อระบบโครงสร้างทางสังคมเลยทีเดียว
1
…ซึ่งนั่น คงเป็นไปไม่ได้ ใครมือยาวก็สาวกันไปครับ
ที่นี่ไทยแลนด์ ….🤨🤨
1
โฆษณา