23 มิ.ย. เวลา 12:39 • นิยาย เรื่องสั้น

**“ใต้เงาใบบัว”**

ฝนเพิ่งหยุดตกเมื่ออรุณแรกแตะขอบสระ เงาน้ำยังคลอคลื่นเงียบงัน ดอกบัวตูมสีเขียวอ่อนแอบซุกตัวอยู่ใต้ใบบัวใหญ่ที่แผ่ปกคลุม ราวกับรู้ว่าโลกภายนอกยังวุ่นวายเกินจะออกไปต้อนรับ
มันไม่รู้หรอกว่าตัวเองจะบานเมื่อไหร่
หรือแม้กระทั่งควรจะบานเพื่อใคร
ใบบัวเฒ่าที่แผ่กว้างเหนือมัน ไม่เอ่ยคำใด แต่น้ำหยดจากปลายใบกลับดังพอจะกล่อมใจดอกตูมได้ในทุกเช้า
“เธอไม่จำเป็นต้องรีบ” เงาเงียบกระซิบบอก
“เพียงแค่เติบโตในแบบของตัวเอง โลกก็จะเข้าใจในวันหนึ่ง”
****
วันแล้ววันเล่า แสงแดดเปลี่ยนทิศ ฝูงแมลงบินว่อน บางวันสระแห้ง บางวันน้ำท่วมขอบ แต่ใบบัวยังอยู่ตรงนั้นเสมอ ไม่เคยห่างไป
วันหนึ่ง ดอกตูมก็เผยกลีบแรกและรู้ตัวในขณะนั้นว่า...
มันไม่จำเป็นต้องสวยที่สุด
แค่ได้บานในเงาของความห่วงใย ก็เพียงพอแล้ว
---
โฆษณา