หาจังหวะที่เราอยากทำมันมากๆ แล้วก็ทำมันซะ!
6 ปีจากวันที่ซารต์และกานต์ คู่หูยูทูปเบอร์หนุ่มสาวชื่อดังเปิดร้านชานมไข่มุก Bearhouse ครั้งแรกที่สยามสแควร์ เอาเงินในบริษัทเล็กๆที่มีในตอนนั้น all in กับความอยากทำมันจนถึงที่สุด เปิดวันแรกไม่มีใครมาเลยเพราะไม่กล้าเปิดเผยตัวว่าเป็นเจ้าของเพราะกลัวโดนด่าถ้าไม่อร่อย จนถึงวันนี้ ร้านชานมไข่มุกขยายไปหลายสิบสาขา
ทั้งคู่แตกไลน์ไปทำ Sunsu ที่มีเยลลี่ 0 cal และหมึกกรุบ ที่เด็กๆ ชอบกินกันทั้งบ้านทั้งเมืองในระดับขาดตลาดผลิตไม่ทัน ใช้เวลาไม่กี่ปีจนกลายเป็นอาณาจักรใหญ่ กำไรหลายร้อยล้านบาทในปีนี้อย่างน่าอัศจรรย์ในวันที่คนใกล้เจ๊งกันทั้งบ้านทั้งเมือง
ผมได้มีโอกาสสัมภาษณ์ซารต์และกานต์หรือที่แฟนคลับเรียกชื่อง่ายๆ ว่า ซานกาน ที่ HOW Club เมื่อวาน ทั้งคู่ยังอยู่ในวัยแค่สามสิบสอง ห่างจากผมสองรอบ
เรื่องราวการทำธุรกิจของเจนใหม่ กระบวนท่าและแนวคิดที่แตกต่างไปจากรุ่นก่อนนั้น มีบทเรียนดีๆ ซ่อนอยู่มากมายสำหรับทั้งคนรุ่นใหม่ที่อยากจะตั้งตัวและสำหรับคนรุ่นเก่าที่รวมถึงผมเองด้วยเช่นกัน
— Bearhug
ซานและกานเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มหาวิทยาลัย ในสมัยยูทูปเพิ่งเริ่ม ทั้งคู่ก็เข้าสู่วงการยูทูปเบอร์ ซานก็เหมือนเด็กสมัยนี้ที่ทำงานออฟฟิศแล้วไม่ชอบเลย พยายามดิ้นรนเปลี่ยนงาน ขายประกัน ขายตรง หารายได้ จนมาช่วยกานทำยูทู้ปและเริ่มทำยูทู้ปกัน จากคนละช่อง ทำสตางค์ได้ดีพอเลี้ยงตัวได้ ก็รวมช่องกันชื่อ bearhug ทำคอนเท้นท์ด้านกินและท่องเที่ยว มีผู้ติดตามสามล้านคนในสมัยนั้น
ในวัยยี่สิบกลางเหมือนคนทั่วไป ทั้งคู่ก็พยายามลองคิดลองทำธุรกิจตัวเอง ไปเห็นอะไรดี มีไอเดียอะไรก็เอามาลองตั้งแต่ยาปิดหัวล้าน คอร์สสอนยูทู้ป ลองขายสินค้า ก็ไม่ได้ work มากนัก
แต่ด้วยความที่ทั้งคู่ทำคอนเท้นท์ท่องเที่ยว ซานผู้ที่ชอบกินชาไข่มุกเป็นชีวิตจิตใจนั้น ไปติดใจร้านชาไข่มุกที่ไต้หวันและพยายามคุยเอามาเปิดที่ไทย แต่เจ้าของเขียนในสัญญาว่าถ้าเปิดไม่ครบต้องโดนค่าปรับ 10 ล้าน ทั้งคู่ไม่อยากเป็นหนี้ขนาดนั้นตอนอายุสามสิบก็เลยต้องตัดใจ
— ใครแคร์
บทเรียนของความพยายามคิดหาไอเดียใหม่ๆที่เปลี่ยนแนวคิดซานกานไปตลอดก็คือ ครั้งหนึ่งมีไอเดียที่อยากทำยาสีฟันที่ไม่แต่งสี ไม่แต่งกลิ่น ไม่ใส่สารกันหนืด คิดว่าก็น่าจะทำแล้วขายดี ทั้งคู่ไปปรึกษาคุณอูน ไดมอนด์เกรน ซึ่งอูมที่มีประสบการณ์การทำธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมามาก ฟังแล้วก็พูดสั้นๆว่า “ ใครแคร์”
“ใครแคร์” เป็นคำที่ทำให้ทั้งคู่ได้คิดว่า ของอะไรที่ไม่มีใครแคร์ เช่นยาสีฟัน ถ้าไม่มีใครสนใจว่าจะใส่สารกันหนืดหรือไม่ ทำไปก็เจ๊ง ก็เลยพับโปรเจกนั้นไป และเป็นหลักคิดที่ทั้งคู่ยึดในการคิดไอเดียใหม่ๆนับแต่นั้นมาว่า ถ้าจะทำอะไร ก็ต้องมีลูกค้าที่ “แคร์” ในสิ่งนั้นก่อนเสมอ
— หาจังหวะที่เราอยากทำมันมากๆ แล้วก็ทำมันซะ!
ความอยากทำที่ค้างคาอยู่ในใจ ทำให้ไปบ่นให้กับเจ้าของร้านแกงกระหรี่ที่เชียงใหม่ฟัง เจ้าของร้านเลยแนะนำให้ไปคุยกับพี่ที่เคยทำชาไข่มุกเมื่อสิบกว่าปีก่อน ทั้งคู่ชอบในรสชาติของไข่มุกก็เลยไปเรียนวิชาทำชาไข่มุก ทั้งคู่อยากทำมันมากๆจนเอาเงินทั้งหมดที่มี all in ไปทำสัญญาเช่าห้องที่สยามสแควร์
พอค่าเช่าเริ่มเดินก็ไม่มีทางเลือก ต้องทุ่มทุกทาง แทบจะหยุดทำยูทู้ป ลองพยายามทดลองทำไข่มุกที่กินแล้วไม่มีน้ำตาลและอร่อยตามที่ตัวเองอยากกินได้ทุกวัน ทำทิ้ง ปั้นเอง ต้มเอง จนได้ไข่มุกที่ตัวเองชอบแล้วเปิดร้านชื่อ Bearhouse ขึ้นมา
— Bearhug เป็นแต้มต่อให้ Bearhouse
ซานและกานในตอนแรกไม่กล้าเปิดเผยตัวว่าเป็นเจ้าของร้านเพราะกลัวแฟนคลับด่าเนื่องจากไปชิมร้านคนอื่นไว้เยอะ แต่เปิดวันแรกร้างคนมาก ก็เลยตัดสินใจเล่าผ่านช่องของตัวเองว่าเปิดร้านแล้ว กานบอกว่าคอนเท้นท์ที่ทำงานที่สุดในการเล่าเรื่องก็คือการแสดงให้เห็นความพยายามจริงๆที่ผ่านมา เรื่องราวของความตั้งใจ ใส่ชุดนอนมาลองไข่มุก อยากทำมามันมากจริงๆ
พอเปิดว่าเป็นเจ้าของเท่านั้น แฟนคลับก็มาอุดหนุน อยากมาสนับสนุนในระดับคิวยาวจากตรงข้ามกรมตำรวจไปถึงพารากอน
แน่นอนว่าการมีฐานแฟนนั้นทำให้ทำธุรกิจได้ง่ายขึ้นมากในยุคนี้ ผลิตภัณฑ์ก็ต้องดีต้องอร่อยด้วยถึงจะเกิดการซื้อซ้ำและบอกต่อ แต่ด้วยการมีฐานแฟนก็เป็นแต้มต่อที่สำคัญมากๆ รวมถึงการเข้าร้านสะดวกซื้อที่รู้ถึงศักยภาพด้านการตลาดของคนที่มีแฟนคลับจำนวนมาก ซึ่งก็เปิดประตูให้กับซานกานในการวางจำหน่าย ชานมไข่มุกกระป๋อง ต่อมา
— มีแต้มต่อก็เจ๊งได้
ระหว่างทำร้านชานมไข่มุก ซานกานก็มีไอเดียที่ขยายต่อเป็นชานมไข่มุกกระป๋องเข้า 711 ด้วยความคิดที่ไว้ใจมืออาชีพ จ้างผู้บริหารเงินเดือนสูงที่มีประสบการณ์มาช่วยดู แล้วก็ปล่อยให้ทีมใหม่ว่าไปเลย ไม่ได้สนใจในรายละเอียด ของช่วงแรกขายดีผลิตไม่ทัน แต่พอผลิตทัน ดีมานด์ก็ตก ผลิตเกินไปมากจนติด stock ขาดทุนไป 17 ล้าน
บทเรียนที่สำคัญที่สุดในตอนนั้นของมือใหม่ทั้งสองก็คือ ต้องทำเอง อยู่กับมันด้วยตัวเอง ก็เลยโทรไปขอให้พี่ๆที่ 711ช่วยสอน process สอนการประเมินความต้องการและรายละเอียดทั้งหมด และเริ่มเยลลี่ 0 cal เป็นตัวต่อไป
— ไอเดียก็มาง่ายๆ แบบนี้
เหมือนว่าสองคนนี้ออกอะไรก็โดน แต่กานบอกว่า การหาไอเดียนั้นไม่ได้ยากเหมือนที่ใครคิด ประการแรกเขาบอกว่าจะมีเทรนด์ในประเทศอื่นที่มาก่อนไทยเสมอ เช่นอะไรฮิตที่จีน ปีสองปีก็จะมาไทย และจีนก็ตามไต้หวันอีกที ไปดูว่าอะไรฮิตที่จีนก็เป็นแนวทางหนึ่ง
ประการที่สอง กานเชื่อในความเป็นผู้หญิงช่างกินของซานมาก จะคอยสังเกตว่าซานไปหอบของกินอะไรจากต่างประเทศมาแล้วบอกว่าอร่อย ที่กานสังเกตคือถ้าบอกว่าอร่อยแล้วยังกินต่อเนื่องทุกวัน แล้วแบ่งให้คนรอบข้างกินก็ยังชอบ ถ้าไม่ได้กินก็จะโหยหาอย่างรุนแรง นั่นคือต้นทางของไอเดียที่น่าจะไปพัฒนาต่อเสมอ
ไอเดียเยลลี่ 0 cal ก็ได้จากที่ซานชอบกินเยลลี่ญี่ปุ่นแต่กินไม่ได้ทุกวันเพราะแคลอรี่เยอะ ไอเดียหมึกกรุบก็เกิดจากซานเห็นที่เมืองจีนที่กำลังฮิต ซื้อมากิน กินได้ทุกวันแต่ไม่ชอบรสอะไรบางอย่างในนั้น ก็เลยอยากทำรสที่ตัวเองอยากกิน และตอนนี้ก็มีอยู่ร้อยกว่าไอเดียที่เตรียมลองปล่อยทีละตัว
— ลูกวัวไม่กลัวหนี้
ทั้งคู่กู้เต็มแม็กซ์ ธนาคารให้กู้เท่าไหร่ก็กู้เท่านั้น ไม่กลัวการเป็นหนี้ ผมเคยฟังสัมภาษณ์กานพูดถึงประโยคสะกิดใจของอาจารย์ที่สอนการเงินสมัยเป็นนักเรียนในคลาสหนึ่งว่า leverage เป็นเรื่องที่ดีถ้าใช้ให้ถูก มันทำให้โตเร็วและเป็นต้นทุนที่ถูกที่สุดเมื่อเทียบกับการขายหุ้น
พอถามเรื่องนี้ ทั้งสองดูไม่ได้กังวลอะไรเลย ด้วยความเป็นลูกวัว ยังไม่ได้มีครอบครัว ยังอายุน้อยก็ไม่ได้กลัวอะไร คิดแค่ว่ามีโอกาสต้องขยายเท่านั้น ขยายจนธนาคารไม่ให้กู้ เริ่มเจอปัญหาผลิตของไม่ทัน ไม่มีเงินไปจ่ายค่าของ โดนด่าทั้งจากช่องทางและคนซื้อ
— เราเลือกนักลงทุน นักลงทุนเลือกเรา
ในตอนนั้นซานกานเลยตัดสินใจต้องหาผู้ลงทุนร่วม ไปคุยกับนักลงทุน 40-50 ราย ก็ไม่เจอที่ถูกใจ เจอแต่นักลงทุนที่ระมัดระวัง ไม่อยากมาเสี่ยงกับเด็กสองคน ถ้าจะลงทุนก็มีเงื่อนไขมากจนทั้งสองรับไม่ไหว จนวันหนึ่งกานเห็นชาร์คหมู หรือคุณหมู ณัฐวุฒิในทีวี และมีโอกาสได้เจอในงานแล้วลองไปนำเสนอดู
ชาร์คหมูในชีวิตจริงผู้ซึ่งดูแลกองทุนอยู่หลายกองและลงทุนเองด้วย เห็นดีลผ่านตาเป็นพันดีลต่อปีเล่าว่าชอบในความกล้า ชอบ business model และชอบเรื่องราวของสองคนนี้มาก หมูเป็นคนใจสปอร์ตเป็นทุน เป็นคนง่ายๆก็เลยโอนเงินให้ทั้งคู่รีบไปขยายกำลังการผลิตก่อน เรื่องอื่นค่อยเจรจาทีหลัง
ทั้งคู่ก็ประทับใจในความเข้าใจของหมูต่อวิธีคิดและการทำงาน ไม่ได้มีเงื่อนไขอะไรเยอะ แค่เชื่อใจ ก็เลยตกลงให้หมูเข้ามาหุ้น ซึ่งต่อก็กลายเป็นการลงทุนที่ดีมากๆครั้งหนึ่งของหมู
เหตุหลักๆ ที่ซานกานพูดตลกๆว่าเพราะพี่หมู “โอนไว” นั่นเอง ..
— แบรนด์เล็กสู้แบรนด์ใหญ่ยังไง
เมื่อเทียบกับบริษัทใหญ่ทุนหนา ทั้งคู่เข้าไปขายของใน 711 ก็ยังเป็นตัวเล็กๆมากในช่วงแรก ไม่มีเงินยิงโฆษณาแต่ก็ใช้สื่อที่ตัวเองมีเป็นอาวุธ ซานเคยให้สัมภาษณ์ว่า พอตัวเล็กก็ต้องละเอียดทุกเม็ด สูตรก็ต้องชิมแล้วชิมอีกว่าอร่อย การเล่าเรื่องผ่านสื่อก็เน้นไปที่ที่มาที่ไป ความพยายาม การทำให้ผู้คนรู้จักถึงต้นตอแบบเรียลๆ คลิปวันแรกที่ไปตื่นส่งสินค้าแต่เช้า ที่คลัง 711 กลายเป็นไวรัลเพราะไม่เหมือนใคร
การออกแบบแพคเกจจิ้งก็ต้องทำให้เด่น มีการปริ๊นท์ตัวอย่างไปลองแอบวางเล่นในร้านสะดวกซื้อในหมวดที่ตัวเองจะขายว่าเด่นกว่าคนอื่นหรือไม่ เยลลี่ 0 cal จึงเป็นซองสีขาวเพราะคนอื่นฉูดฉาดหมด
ชื่อหมึกกรุบก็เป็นชื่อที่คิดมาจากหลายร้อยชื่อจนติดหัว กานบอกว่าต้องเป็นชื่อที่หลับไปตื่นมาแล้วก็ยังนึกถึง สลัดไม่ออก พอได้ชื่อก็ไปดูว่าเป็นมงคลหรือไม่ในเว็บ พอได้ก็ใช้เลย
— การตัดสินใจที่ยากแต่คุ้มค่า
ผมถามว่ามีการตัดสินใจอะไรที่รู้สึกว่ายากแต่พอตัดสินใจไปแล้วรู้สึกดีมากๆ บ้าง ซานบอกว่าเป็นการตัดสินใจรับคน รับนักการเงินเข้ามา เพราะเดิมมีนักบัญชีก็คิดว่าพอแล้ว แต่พอมีนักการเงินกลับช่วยบริษัทได้มากกว่าที่คิดมาก
ส่วนกานคือตรงข้าม เป็นการให้คนออก ตอนแรกก็ตัดสินใจยากมากที่จะเอาคนที่ทำงานมาด้วยกันแต่ toxic ออก แต่พอเอาออกแล้วบรรยากาศโดยรวมดีขึ้นมาก ก็เลยรู้สึกว่าทำให้ตัดสินใจง่ายขึ้นเยอะหลังจากนั้นในการเอาคนออก
— การทำงานกับ Gen Z
ดูเหมือนว่าคู่นี้จะยังเด็กมากในสายตาผมคืออายุแค่ 32 แต่ทั้งคู่ก็บอกว่าตัวเองคือ Gen Y ทำงานกับเด็กยุคใหม่ก็ต้องปรับตัวอยู่ไม่น้อย กานเล่าอย่างเข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติที่เด็กรุ่นใหม่จะมาทำงานไม่นานแล้วหางานใหม่ เพราะต้องการอัพเงินเดือนให้เร็วจากการเปลี่ยนงาน เพราะถ้าอยู่ที่เดิมแล้วเงินเดือนขึ้นไปทีละนิดนั้นไม่มีทางพอกับค่าใช้จ่ายและการดำรงชีพได้ เราเองถ้าเจอคนเก่งก็ต้องปรับใหญ่ ขึ้นเงินเดือนข้ามอัตราปกติไว้ด้วยเช่นกัน
ซานกับกานให้อิสระน้องๆรุ่นใหม่มากในการตัดสินใจถ้าเป็นการตัดสินใจเรื่อง segment เขา แทบจะไม่ยุ่งเลย การทำคอนเท้นท์ซึ่งแม้แต่ทั้งคู่คือมือโปรมาก่อน พอมาในยุค tiktok ก็ให้เด็กๆ น้องๆ เป็นคนทำ ทั้งคู่มีหน้าที่แค่ทำตามเด็กๆบอกว่าให้ทำอะไร ก็ไปเล่นกับเขา… คุณตันก็ทำแบบนี้ กานเล่าไว้จากการสังเกตยอดเซียนอย่างคุณตัน
— ทางอยู่ที่ปาก
คุณสมบัติที่สำคัญมากๆของซานและกานที่ผมสังเกตก็คือ ไม่กลัวการที่จะต้องถามหรือขอความช่วยเหลือคน ติดอะไรก็ไม่ขอคำแนะนำรุ่นพี่ หรือคนเก่งเสมอ ไม่ว่าจะไปหาสูตรอาหาร ไปขอเรียนจาก 711 ไปลองขายหุ้น ติดต่อกู้ธนาคาร ไปตามคุณตันเพื่อเรียนวิชา ในช่วงโควิดก็ไปขอต้มไข่มุกในโบสถ์ ฯลฯ ซึ่งคุณสมบัตินี้น่าจะทำให้ทั้งคู่ประหยัดความผิดพลาด และเร่งการเรียนรู้ไปได้มากกว่าคนทั่วไปที่ไม่กล้าถาม
คนที่ถามเก่ง จะไปไกลกว่าคนเก่งแต่ไม่ถามอย่างแน่นอน…
— Manifest
มีคนถามว่าทั้งคู่ทะเลาะกันบ้างหรือไม่ มองหน้ากันแล้วก็บอกว่าทะเลาะกันเป็นประจำ แต่สิ่งที่ทำให้เดินหน้าต่อและตัดสินใจได้ นอกจากว่าให้คนที่เก่งกว่าในด้านไหนตัดสินก็คือการกลับมาทบทวนภาพฝันที่ฝันไว้ด้วยกัน หรือที่ทั้งคู่เรียกว่า manifest พอเห็นภาพนั้น เรื่องราวที่ขัดแย้งก็คลี่คลายลงเพราะจะเห็นจุดหมายปลายทางเดียวกัน
ภาพที่ทั้งคู่มีและแปะฝาผนังไว้ที่ออฟฟิศก็คือภาพโฟโต้ช้อป ร้านใหญ่ M&M ที่เซี่ยงไฮ้ตอนกลางคืนที่เปิดไฟสวย โดยเปลี่ยนจาก โลโก้ M&M เป็น Sunsu โดยฝันไว้ว่าวันหนึ่งจะมีร้านที่เป็น signature store มีผลิตภัณฑ์หลากหลายของตัวเองไปอยู่ที่ถนนนั้นของเซี่ยงไฮ้บ้าง
— รวยแล้วทำไมไม่พอ
ทั้งคู่ตอนที่ไม่ได้มีสตางค์อะไรมาก เคยถามถาม คุณอูน ไดมอนด์เกรนว่าทำไมพี่มีเงินแล้วถึงไม่หยุดทำงาน อูนตอบแค่สั้นว่าๆ เดี๋ยวทั้งคู่ก็จะรู้เอง ซานบอกว่าพอเจอกับตัวเองนั้นกลายเป็นการที่ยังต้องทำงานต่อไป ไม่ใช่เรื่องเงินเป็นหลักจริงๆ กลายเป็นเรื่องการดูแลพนักงาน เรื่องความฝันที่อยากไปให้ถึง ผมถามว่าถ้าพอมีตังค์แล้วอยากใช้อะไรที่ฟุ่มเฟือยบ้าง
คำตอบของน้องสองคนก็น่าเอ็นดูอยู่ไม่น้อย กานก็อยากแค่ซื้อคริปโตเพิ่ม ซานก็อยากพาพ่อแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ
แค่นั้นเองจริงๆ…
บทเรียนของความสำเร็จทั้งคู่ นอกจากจังหวะที่เหมาะสม ฐานแฟนจากช่องยูทู้ปแล้ว สำหรับน้องๆรุ่นใหม่ก็คือความกล้าที่จะลอง ไม่กลัวไม่อายที่จะถาม รู้จักศึกษา ทุ่มเททั้งตัวให้กับสิ่งที่ตัวเองรักและตัวเองเชื่อ อยู่กับลูกค้าจนเข้าใจ หา pain ที่ยังไม่มีใครแก้ ทำแบบนี้อาจจะมีล้มเหลวเช่นกัน แต่ก็น่าจะเพิ่มโอกาสสำเร็จให้มากขึ้นกว่าคนอื่นอย่างแน่นอน
สำหรับคนรุ่นใหญ่อย่างผมแล้ว ความกล้าลอง ผิดไม่เป็นไร พลังของความอยากทำแล้วลงมือทำเลย ไม่ต้องรำวงกับ feasibility study หรือการวิเคราะห์วิจัยอะไรมากมาย อยากทำมันมากๆ ก็ทำไปก่อน แล้วไปเรียนรู้ระหว่างทางเอา
เป็นวิญญาณเถ้าแก่น้อยที่เราๆท่านๆอาจจะลืมหล่นหายไประหว่างทางมานานแล้ว และน่าจะเอากลับมาใช้ใหม่ในยามที่ต้องการไอเดียใหม่ๆ และทางรอดใหม่ของธุรกิจก็ได้นะครับ….
- 41
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
