24 ก.ค. 2025 เวลา 11:30 • นิยาย เรื่องสั้น

เขาเดินเข้ามาข้างใน

จะว่าเป็นเพราะอากาศร้อนหรืออะไรก็เหลือเดาทำให้เขาเดินเข้ามาในพื้นที่โรงหนังเก่าแห่งนี้
มันไม่ได้ปิดตัวไป ยังเปิดทำการอยู่
โปสเตอร์หนังที่ติดอยู่ดูเก่าคร่ำคร่า ซีดจางไปตามเวลา
ไม่นานฝนก็ตกลงมาซู่ใหญ่ และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
เขายืนถอนหายใจยาว
โชคดีที่เดินเข้ามาทันก่อนฝนกระหน่ำ
เงยหน้าดูท้องฟ้า
สงสัยจะอีกนาน
เดี๋ยวก่อน มึงแน่ใจนะ?
เออ ก็ลองดู กูอยากรู้
ว่าแต่มึงแน่ใจแล้วนะ?
เออ กูแน่ใจ
งั้นก็ตามใจมึง
มันพูดกับตัวเองงึมงัมทำนองว่าแม่งจะเข้าไปดูหนังที่นั่นทำไมวะ ที่อื่นแม่งมีเยอะแยะ สภาพก็เก่า จะไปทำซากอะไรวะ?
เขาจ่ายเงินค่าตั๋วด้วยธนบัตรใบเก่าที่เขามีติดต้วไว้เป็นสมบัติก้นหีบ
กันไว้เผื่อตกรถ เขาบอกกับคนอื่นว่าอย่างนั้น
เรียบร้อยก็เดินดุ่มเข้าไปด้านใน
...
เขาตื่นขึ้นจากสับปะหงกไปได้สักพักหรือไม่ก็นานพอดูกระมัง
ภาพบนจอเปลี่ยนไปมาเป็นจังหวะพร้อมเสียงครางกระเส่า
ชัดเจนทุกสัดส่วน
เสียงผู้คนครางฮือ
...
เขาค่อยๆปรับอิริยาบถ คลายตัวลง นั่งในท่าสบายๆ
แต่สายตาจับจ้องมองไปทั่ว
มองหา?
...
เย็นย่ำแล้ว
จอภาพยังเปลี่ยนไปมาเป็นจังหวะไปเรื่อยๆไม่ได้หยุดพัก
เขายังจับจ้องมองไปรอบๆ
ไร้แม้เงา
...
เขาถอนหายใจยาวด้วยความผิดหวัง
ไม่มา?
หรือว่า?
...
เขายังจำภาพรูปโฉมโนมพรรณนั้นได้ดี
มันช่างติดตรึงใจเขานัก
ตั๋วที่ฉีกออกมาให้ถูกกำไว้ในมืออย่างหลวมๆ
หิวก็ไปกินข้าวก่อนได้ ยังเช้าอยู่ เย็นๆค่อยเข้ามา
เป็นเสียงของคนขายตั๋วที่เอ่ยกับเขาอย่างคุ้นหน้า มองอย่างเห็นใจปนสงสาร
ไม่แน่ใจนะว่าจะเจอหรือเปล่า ลองมาดูก็แล้วกัน
เสียงพนักงานแถวนั้นเอ่ยขึ้นเมื่อเขาถามข้อมูล
รอ...
ฝนที่ตกลงมาช่วงบ่ายไม่ได้คลายความร้อนลงไปแม้แต่น้อย แต่ยังดีกว่าเมื่อช่วงเช้าที่พยับแดดแรงร้อน
เขายังคงรออย่างมีความหวัง
...
เขาเดินก้มหน้าออกจากสถานที่แห่งนั้นไปตามลำพังในยามค่ำคืนนั้นเอง

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา