25 ก.ค. 2025 เวลา 01:39 • ความคิดเห็น

เมื่อแผลใจ “เป็นเรื่องเฉพาะคน”

เมื่อครั้งที่เราเล่าปัญหาชีวิตให้ผู้อื่นฟัง
ในขณะที่เล่า ความตั้งใจคือ
อยากถ่ายทอดเรื่องราวที่เป็นผลกระทบเชิงความรู้สึก
ว่าเราทุกข์แสนสาหัสแค่ไหน
เราเล่าด้วยความไม่มั่นใจเลยว่า สิ่งที่เราคิด และรู้สึกนั้น
ถ้าเป็นคนอื่นจะคิด และรู้สึกเหมือนกันหรือเปล่า?
คนใกล้ตัวที่เราเคยเล่าปัญหาให้ฟัง
ตอบคล้ายๆ กันว่าถ้าเกิดขึ้นกับพวกเค้า
เรื่องจะไม่ได้ออกมาเป็นรูปแบบนี้แน่ๆ
มันเป็นเรื่องที่ง่ายมากสำหรับพวกเค้า
เพราะคนที่เราเลือกที่จะเล่าให้ฟัง
เป็นคนที่มีลักษณะนิสัยที่ค่อนข้างต่างกับเราอย่างชัดเจน
เราย้อนกลับมามองตัวเองอีกครั้ง
ที่เรื่องนี้เป็นปัญหา เพราะเรา อ่อนแอ
หรือ มันเป็นปัญหาจริงๆ ?
หลังจากนั้น
ถึงแม้เราจะเจ็บปวดและอึดอัด
แต่เราก็ไม่กล้าที่จะเล่าให้ใครฟังมากนัก
เพราะเราก็แอบคิดแบบนั้นจริงๆ ว่า ปัญหา
มันอาจอยู่ที่เราที่เป็น “คนอ่อนแอ” ก็ได้
เราเริ่มเรียนรู้วิธีสร้างความแข็งแรงทางจิตใจ
หาความรู้ต่างๆ ในเชิงจิตวิทยาว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้
จนได้รู้ว่า เรื่องของเรา “เป็นบาดแผล ที่หยั่งรากลึกมาจากวัยเด็ก”
ซึ่งเป็นบาดแผลที่มองไม่เห็น
แต่กลับส่งผลต่อการรับรู้ความเจ็บปวดในปัจจุบันอย่างคาดไม่ถึง
และการเยียวยาแผลนั้น ต้องใช้เวลา
เรากลับมาลองตั้งคำถาม
กับคนที่มีลักษณะต่างจากเราอีกครั้ง
ว่าเรื่องอะไร เป็นเรื่องที่ “ยาก” ในชีวิตบ้าง
และได้คำตอบว่า เรื่องที่คนอื่นมีปัญหา
ถ้าเป็นเรา ก็มองเป็นเรื่องง่ายๆ
และไม่ใช่ปัญหาสำหรับเราเลยเช่นกัน
จากเรื่องนี้ทำให้เราเกิดการเรียนรู้ว่า
ที่ผ่านมาที่เราเคยรู้สึกว่าตัวเอง "อ่อนแอ" มาตลอด
ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย เราแค่เป็นคนมีแผล
เป็นแผลเฉพาะคน เป็นแผลที่ “เจ็บเฉพาะเรา”
และต่างคน ก็มี "แผลเป็นของตัวเอง"
เราไม่สามารถรู้สึกเจ็บได้ลึก
ได้เท่ากับเจ้าของแผลนั้นๆ ได้เลย
จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมสุภาษิตที่ว่า
"You can't understand someone until you've walked a mile in their shoes"
ถึงได้สะท้อนความจริงข้อนี้ได้อย่างจับใจ
เพราะที่จริงแล้ว
เราไม่สามารถเอาปัญหาแบบเดียวกัน
มาใช้ “ไม้บรรทัดของตัวเอง” วัดความสมเหตุสมผล
ของความเจ็บปวดที่ผู้อื่นเผชิญได้เลย
ปัญหาเดียวกัน
ถ้าคนที่เผชิญปัญหา “มีแผลในใจไม่เหมือนกัน”
แน่นอนว่า สร้างความรู้สึกที่ต่างออกไปอย่างแน่นอน
ถึงคุณผู้อ่านที่อาจเคยรู้สึกคล้ายๆ กัน...
ในวันที่ความอ่อนล้าจากบาดแผลในใจเข้ามารบกวน
อย่าเพิ่งให้ความท้อแท้มาบดบังนะ
แม้บางครั้งโลกใบนี้อาจดูเหมือนไม่มีใครเข้าใจ
หรือมองไม่เห็นความเจ็บปวดที่เราเผชิญอยู่
แต่อย่าลืมส่งกำลังใจเล็กๆ ให้หัวใจตัวเองเสมอ
เพราะแท้จริงแล้ว เราทุกคนต่างมี "บาดแผล" ที่ซ่อนอยู่ภายใน
ซึ่งทำให้เราแต่ละคนแตกต่างและงดงามในแบบของตัวเอง
เมื่อเราได้เรียนรู้และเข้าใจในความจริงข้อนี้
จะช่วยให้เราสามารถมองเห็นทั้งตัวเองและผู้อื่น
ด้วยความเมตตาและเข้าใจในกันและกันมากยิ่งขึ้น
ขอส่งกำลังใจจากใจจริง ❤
แด่ทุกหัวใจที่กำลังเผชิญหน้ากับบาดแผล
และขอให้เราได้เยียวยาหัวใจไปด้วยกันอย่างอ่อนโยน🌈
โฆษณา