8 ส.ค. เวลา 02:49 • ปรัชญา
..จิตมาอาศัยกาย กายที่มีแต่กรรม ก็ต้องขดใข้กรรม ที่เป็นอารมณ์กรรมปรุงแต่งกาย ..
..เช้าตื่นมา ก็มีเรื่องราวอารมณ์ นึกคิดเข้ามาแล้ว แล้วก็ใช้กายไปทำอะไร ไปทำมาหากิน ตกเย็นก็กลับมานอน วันต่อๆไป ก็มีเรื่องราวทำนองนี้ ก็ใช้ร่างกายไปหา ทำมาหากิน ให้ได้ปัจจัยมา มีอารมณ์โลภโกรธหลงเกิดขึ้น ก็ทำจนเคยชินเป็นนิสัย ..เหมือนเดิม ..คือ เป็นไปตามอารมณ์ที่ปรุงแต่ง มีอารมณ์พอใจ ไม่พอใจ เกิดขึ้นกี่ครั้งแล้ว ..มันนับไม่ถ้วน
..เพียงแค่อาศัยมาอาศัยกาย ..มีอารมณ์พอใจ ไม่พอใจเกิดขึ้น จิตนั้น ก็เป็นทาสอารมณ์เหมือนเดิม จิตนั่นไม่มีสติ ที่จะไปหยุดยั่ง อารมณ์ตัวกระทำที่เกิดขึ้น ไม่สามารถปลดเปลื้องพันธะของจิตที่ยึดอารมณ์นั้น ไม่สามารถเลิกเป็นทาสอารมณ์ไปได้ ก็ทำเหมือนเดินตามอารมณ์ปรุงแต่ง สังให้จิตนั้นใช้กาย ไปตามอารมณ์กรรมตัวกระที่เกิดขึ้น เลิกเป็นทาสไม่ได้ ก็ใช้กายไปตามอารมณ์ มีกายวาจาใจ ตามอารมณ์ที่สั่งมา เหมือนเดิม. หมุนเดินอยู่ในเขาวงกต ออกไปไหนไม่ได้เลย
1
โฆษณา